บทที่ 128 ชวี่เทียนแห่งหนานเฉิน

"ผมไม่ใช่มด! ไม่นานพวกคุณจะต้องรู้ ว่าตลอดที่ผ่านมา พวกคุณมองผมผิดไป ทุกคนจะต้องรู้ว่ามองผมผิดไป!"

หลินหยางจ้องไปที่ประตูอย่างเงียบๆ และพึมพำ

เวลาผ่านไปเป็นเวลานาน เขาก็กลับมานั่งที่เก้าอี้ หลับตาลงและครุ่นคิด

ในเวลานี้หม่าไห่เดินเข้ามาในห้องทำงาน

"เขาไปแล้วหรอ?"

"ไปแล้ว คุณหลิน คนนั้นคือใคร?" หม่าไห่ถามอย่างระมัดระวัง

เขาเห็นเพียงว่าชายชรานั่งอยู่ในรถโรลส์รอยซ์จากเยี้ยนจิง เมื่อดูจากป้ายทะเบียนแล้วเห็นได้ชัดว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดา

หลินหยางส่ายหัว

หม่าไห่เข้าใจและไม่ถามต่อ

"ใช่แล้ว คุณหลิน เมื่อกี้เพิ่งได้รับข่าวว่าคุณนายซูได้บริจาคทรัพย์สินส่วนใหญ่ของตระกูลซูอย่างไม่มีเงื่อนไขให้กับคุณซูเหยียน ส่วนซูเป่ยและซูกุ้ยจะได้ทรัพย์สินไม่ถึง 10%

"โอ้ะ? ทำไมคุณนายซูถึงทำเช่นนั้นหล่ะ? เธอไม่ใช่ว่าเกลียดครอบครัวของซูเหยียนหรอ?" หลินหยางแปลกใจเล็กน้อย

"อาจจะเป็นเพราะว่าคุณนายซูรู้สึกว่าซูเหยียนอาจจะช่วยตระกูลซูได้"

"หมายความว่าไร?"

"คุณหลิน คุณยังไม่เข้าใจหรอ? ตอนนี้ทั้งเจียงเฉินมีข่าวกระจายไปทั่ว ประธานหลินแห่งหยางหัวกรุ๊ปกำลังตามจีบซูเหยียนของตระกูลซู" หม่าไห่พูด

หลินหยางพูดไม่ออกเล็กน้อย

"คุณนายซูคงคิดว่าซูเหยียนและประธานหลินที่ลึกลับนั้นจะเป็นอย่างไร ก็เลยมอบตระกูลซูให้เธอจัดการ โดยหวังว่าเธอจะสามารถนำตระกูลซูไปสู่สวรรค์ได้"

"คุณนายคนนี้ช่างฉลาดจริงๆ" หลินหยางยิ้ม

จู่ๆ เขาก็นึกอะไรออก ดวงตาของเขาหรี่ลง ละเขารีบถามด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า: "คุณนายซูหล่ะ? ตายแล้วหรือยัง?"

"ยังไม่ตาย เข้ารับการรักษาในห้องไอซียู ว่ากันว่าจะมีชีวิตอีกไม่กี่วัน?"

"แล้วตระกูลซูมีปฏิกิริยาอย่างไรต่อการตัดสินใจของคุณนายซู?"

"ตอนแรกก็คัดค้านอย่างแรง แต่ตอนนี้น่าจะได้รับการยินยอมแล้ว"

"หรอ? หึๆ คุณนายซูคนนี้เจ้าเล่ห์จริงๆ! ไม่คิดว่าตอนนี้เธอจะมอบประโยชน์ให้ซูเหยียน! แต่น่าเสียเสียดายที่เธอตัดสินใจผิด"

"คุณหลิน คุณหมายความว่า คุณนายซูแกล้งทำเป็นป่วยหรอ?"

"ใช่ แค่ใช้ประโยชน์จากความเมตตาของซูเหยียน ถ้าผมทายไม่ผิด ผู้ถือหุ้นที่มีอำนาจควบคุมที่แท้จริงของธุรกิจตระกูลซูควรอยู่ในมือของซูกวง และซูกวงก็เป็นคนที่อ่อนโยนที่สุด เมื่อตระกูลซูพึ่งพาความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งของซูเหยียนและหยางหัวกรุ๊ป คุณนายซูก็ต้องให้ซูเปยและซูกุ้ยจะแย่งชิงหุ้นมาจากซูกวงอย่างรวดเร็ว! จากนั้นก็ถีบซูเหยียนออกมา!"

"ซูกวงเป็นลูกชายของหญิงชราคนนี้จริงๆ หรือ?" หม่าไห่ถอนหายใจ

"ไปเถอะ ไปตรวจดูทรัพย์สินที่เหลืออยู่ในตระกูลซู"

"คุณหลินตั้งใจจะซื้อทรัพย์สินของตระกูลซูตอนนี้หรือ?"

"ไม่ ตอนนี้ผมจะไม่ทำอะไรพวกเขา! แบบนั้นมันจะไม่สนุก"

"คุณหลินกำลังคิด"

"ในนามซูเหยียน จะจัดสรรเงิน 30 ล้านจากหยางหัวกรุ๊ปถึงบริษัทของตระกูลซู ให้พวกเขาได้ลิ้มรสความหวาน แล้วรอถึงเวลาที่สมควรจะทำอีกครั้ง ถ้ายกขึ้นสูงแล้วล้มลงจะโหดเหี้ยมกว่านี้อีก!" หลินหยางพูดแบบไร้อารมณ์

สองดวงตาของหม่าไห่เปล่งประกายออกมา พยักหน้าไม่หยุด: "ผมรู้ว่าควรจะทำยังไงแล้ว"

"ไปเถอะ"

หลินหยางโบกมือ หม่าไห่กำลังจะเดินออกจากห้องทำงาน

ในเวลานี้ มือถือของหลินหยางดังขึ้น

หลินหยางกวาดสายตามองโทรศัพท์ เปิดข้อความดู ดวงตาของเขาเปียกโชก จากนั้นกดหมายเลขของชวี่เทียน

"คุณหลิน มีเรื่องอะไรหรอ?"

"รีบมาที่เจียงเฉิน"

"ไปเจียงเฉินตอนกลางคืนมีเรื่องอะไรหรอ?" ชวี่เทียนถามด้วยความสงสัย

"ผมจะช่วยคุณครอบครองเจียงเฉิน!" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย วางสาย

แปดโมงเช้า

ชวี่เทียนตกใจกลัวและจอดรถหน้าอาคารหยางหัวกรุ๊ปเพื่อรอการมาถึงของหลินหยาง

หลินหยางขึ้นรถโดยตรง ชวี่เทียน เหลือบมองคนที่นั่งแถวหลังด้วยอาการใจสั่น แล้วยิ้มออกมา: "คุณหลิน สวัสดีตอนเย็น"

"คุณมาคนเดียวหรอ?"

"พาคนมาเยอะจะเป็นจุดสนใจ ถึงเวลานั้นจะจัดการยาก" ชวี่เทียนยิ้ม

ความจริงแล้วเขาตั้งใจไม่พาคนมา จุดประสงค์คือให้หลินหยางหยุดความตั้งใจ

หลินหยางส่ายหน้า: "ไม่เป็นไร คนเดียวก็ทำได้"