บทที่ 1375 ไม่เกี่ยวอะไรกับหมอเทวดาหลิน

"ประธานหลิน ครั้งนี้ผมผิด คุณ...คุณไว้ชีวิตผมเถอะ!"

"เส้นทางรอดมีเยอะ แต่ดูว่าคุณจะเลือกยังไง" หลินหยางพูดอย่างสงบ

"ถ้าประธานหลินบอกตัวตนของตัวเองมาตั้งแต่แรก เรื่องจะมาถึงจุดนี้หรอ? ผมคิดว่าคุณมีบางอย่างอยากจะบอกผม คุณทำแบบนี้มันเหมือนบีบให้ผมไปสู่ทางตัน ประธานหลินคุณสั่งมา ตราบใดที่อยู่ในอำนาจของผม ผมทำให้คุณได้" เจ้าของร้านถอนหายใจ

"มันง่ายมากที่จะพูดคุยกับคนฉลาด สบายใจได้ ผมเองก็ไม่อยากทำให้คุณลำบาก ผมแค่อยากจะให้คุณช่วยแสดงหน่อยเท่านั้น" หลินหยางพูด

"แสดงหรอ?"

"ใช่ แสดง"

บนระเบียงชั้นสี่สิบ เจ้าสำนักหงเหยียนมองออกไปทั่วทั้งเจียงเฉิน แต่ดวงตาของเขาเย็นชาอย่างมาก

"เจ้าสำนัก พวกเรากำลังตรวจตราทุกทิศทาง นักข่าวที่น่ารำคาญข้างนอกก็ตั้งกล้องและเล็งมาที่ประตูของพวกเรา ตราบใดที่พวกเราออกไป เราก็จะเข้าไปในการถ่ายทอดสด ทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้จะทำยังไงดี?" อาวุโสสำนักหงเหยียนคนหนึ่งเดินเข้ามาถาม

"ไม่ต้องรีบร้อน ฉันบอกแล้ว หมอเทวดาหลินมีชีวิตได้ไม่เกินเย็นนี้หรอก ตอนนี้ยังเหลืออีกสองชั่วโมงกว่าจะถึงเที่ยงคืน เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะฆ่าเขา" เจ้าสำนักหงเหยียนหรี่ตาและยิ้ม

"แต่เจ้าสำนัก...ถ้าฆ่าเขาและเรื่องแพร่กระจายออกไป จะเกิดผลกระทบต่อสำนักหงเหยียนของเขา ลองคิดดูอีกที" คนนั้นพูด คิดว่าเจ้าสำนักหงเหยียนจะฆ่าหลินหยางโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น

เจ้าสำนักหงเหยียนส่ายหน้า: "ฉันไม่ได้จะทำอะไร"

"แล้วเจ้าสำนัก..."

ก่อนที่จะถามเสร็จ จู่ๆ ประตูห้องก็เปิดออกมา จากนั้นอาวุโสสองคนก็เดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าสองใบ

"เจ้าสำนัก ของที่คุณต้องการหาได้แล้ว ลองดู" คนนั้นพูด

เจ้าสำนักเหลือบตามองและพยักหน้าด้วยความพอใจ: "ดีมาก! ไม่เลว!"

"เจ้าสำนัก สิ่งเหล่านี้คืออะไร?" คนข้างๆ ถาม

"อุปกรณ์แต่งหน้า!" เจ้าสำนักยิ้ม

"แต่งหน้า?"

คนนั้นถามและเข้าใจทันที: "เจ้าสำนักจะปลอมตัวออกไป หลีกเลี่ยงคนรอบนอก ไปหาหมอเทวดาหลินและจัดการหรอ?"

"ใช่"

"เจ้าสำนักฉลาดจริงๆ" คนเหล่านั้นพูดชื่นชม

"ก็แค่กลอุบายเล็กๆ เท่านั้น นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้หมอเทวดาหลินนั่นสามารถปลอมตัวเข้าไปในสำนักหงเหยียนได้ ฉันทำไมจะอาศัยการปลอมตัวเข้าไปจัดการในเจียงเฉินไม่ได้หล่ะ?"

เจ้าสำนักหงเหยียนโบกมือและพูด: "โอเคแล้ว พวกคุณกลับห้องของตัวเองกันไปก่อน ตอนนี้ฉันจะแต่งหน้าปลอมตัว"

"รับทราบ เจ้าสำนัก!"

"พวกเราขอลา!"

แต่จู่ๆ ก็มีคนหนึ่งเข้ามาในห้อง

"เจ้าสำนัก เกิดเรื่องแล้ว!" คนนั้นตะโกน

"ทำไม?" เจ้าสำนักขมวดคิ้วถาม

"คนที่อยู่ในเจียงเฉิน...เกิดเรื่องแล้ว"

"อะไร?"

คนอื่นๆ ผงะ

คนนั้นพูดขึ้นมาอีกครั้ง: "นอกจากนี้ พี่น้องหลายคนของพวกเราขาดการติดต่อ ไม่รู้เป็นอย่างไร ไม่สามารถติดต่อคนเหล่านี้ได้ภายในเวลาใกล้เคียงกัน"

"แย่แล้ว! ต้องเป็นฝีมือของหมอเทวดาหลินแน่ๆ!" ศิษย์คนหนึ่งพูดขึ้นมาด้วยความโมโห

"เจ้าสำนัก! พวกเราจะใช้ไม้อ่อนไม่ได้แล้ว!"

"ต้องจัดการเขา!"

"ใช่ ฉีกเขาให้เป็นชิ้นๆ!"

ทุกคนโมโหอย่างมาก

"ในเมื่อหมอเทวดาหลินลงมือแล้ว งั้นฉันก็ไม่ต้องเกรงใจอีกต่อไป อย่างไรก็ตามสิ่งที่ทำให้ฉันแปลกใจอย่างมากก็คือ พวกเราคนตั้งมากมายซ่อนตัวได้ดีขนาดนี้ ทำไมถึงถูกคนของหมอเทวดาหลินจับไปได้ง่ายขนาดนั้น?" เจ้าสำนักหงเหยียนหรี่ตาพูด

"ความหมายของเจ้าสำนักหงเหยียนคือ...มีคนทรยศในสำนักของพวกเราหรอ?" มีคนพูดอย่างระมัดระวัง

"หมอเทวดาหลินมีหน้าตาที่หล่อเหลา ศิษย์บางคนอาจถูกดึงดูดได้ง่าย! ไม่สามารถต้านทานความหล่อของผู้ชายได้!" เจ้าสำนักพูด: "รีบจัดเตรียมให้คนตรวจสอบในสำนักของพวกเรา!"

"รับทราบ!"

"และกำชับลงไป บอกคนเบื้องล่างให้หยุดการออกไล่ล่า รอฉันฆ่าหมอเทวดาหลินแล้วค่อยลงมือ!"

"รับทราบ!"

เจ้าสำนักหงเหยียนโบกมือ

ทุกคนออกไปทันที

หลังจากที่ประตูปิดลง เจ้าสำนักหงเหยียนก็เริ่มการปลอมตัว