บทที่ 1390 ต่อต้านฆ่าไม่เว้น

ทางด้านของทหารถือปืนแน่น สีหน้าเคร่งขรึม ปิดล้อมแขกที่ไม่ได้รับเชิญเอาไว้อย่างแน่นหนา

เจิ้งหนานเทียนเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าสุด มองพวกผู้หญิงที่แต่งตัวเหมือนกันเหล่านี้ด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม “ใครเป็นผู้รับผิดชอบของพวกคุณ!”

“ไอ้แก่! คุณคือหัวหน้าของคนพวกนี้ใช่หรือเปล่า? รีบสั่งให้พวกเขาเปิดทางเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ!”

ผู้หญิงอายุประมาณสามสิบคนหนึ่งก้าวออกมาข้างหน้า ตะคอกด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“พวกคุณเป็นคนของสำนักหงเหยียนเหรอ? ผมขอแนะนำให้พวกคุณ มาทางไหนก็กลับไปทางนั้น ถ้าหากยังดึงดันจะบุกเข้าไปข้างใน ผมคงต้องจับพวกคุณทุกคนไปขัง!” เจิ้งหนานเทียนพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“ขังพวกเรา? ไอ้แก่ คุณมีสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้?”

“ความสามารถของคุณอยู่ในระดับไหน ฉันมองแวบเดียวก็ดูออกแล้ว คุณคิดว่าคุณมีความสามารถพอเหรอ?”

ลูกศิษย์ของสำนักหงเหยียนพูดเยาะเย้ย

ทว่าวินาทีต่อมา มีปากกระบอกปืนนับไม่ถ้วนเล็งมาทางลูกศิษย์เหล่านี้

“พวกคุณคิดว่าตัวเองเป็นตัวอะไร? ถึงขั้นกล้าพูดจาแบบนี้กับท่านผู้บัญชาการเจิ้ง?” ทหารคนหนึ่งพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“เขาเป็นใครเหรอ?” ผู้หญิงคนนั้นยิ้มเล็กน้อยแล้วถาม

“ท่านนี้คือผู้บัญชาการสูงสุดของภาคใต้ ผู้บัญชาการเจิ้งหนานเทียน! พวกคุณอยากตายอยู่ที่นี่ใช่หรือเปล่า?” ทหารคนนั้นตะคอกด้วยความโกรธ

“ผู้บัญชาการ?”

ผู้หญิงคนนั้นอึ้งไปสักพัก

“ฟังให้ดี” เจิ้งหนานเทียนตะคอก “พวกคุณกำลังเป็นศัตรูกับภาครัฐ! กำลังเป็นศัตรูกับเบื้องบน! ผมขอแนะนำให้พวกคุณยอมแพ้แต่โดยดี ยอมรับการลงโทษของพวกเรา ถ้าหากพวกคุณยอมแพ้ พวกเราสามารถลงโทษสถานเบา ไม่อย่างนั้น ถึงพวกคุณสามารถบุกเข้าไปได้สำเร็จ สุดท้ายเบื้องบนก็จะถามหาความรับผิดชอบกับพวกคุณทุกคน! ถึงเวลานั้น ไม่เพียงแต่พวกคุณเท่านั้น แม้กระทั่งครอบครัวของพวกคุณก็จะได้รับการลงโทษ! พวกคุณ เข้าใจที่ผมพูดหรือยัง?”

คำพูดประโยคนี้ทำให้ทุกคนหน้าถอดสี

ทว่าสิ่งที่เจิ้งหนานเทียนไม่รู้คือคนที่สามารถกลายเป็นลูกศิษย์ของสำนักหงเหยียน ล้วนแต่โดนล้างสมองมาหมดแล้ว

ในใจของพวกเธอ สำนักหงเหยียนก็คือบ้านของพวกเธอ

เจ้าสำนักหงเหยียนเป็นเหมือนบิดามารดาของพวกเธอ

ตอนนี้เจ้าสำนักหงเหยียนตกอยู่ในอันตราย จะให้พวกเธอเป็นห่วงใครได้อีก?

“ไอ้แก่ ฉันไม่อยากพูดไร้สาระกับคุณ คุณเลือกเอาเอง คุณจะสั่งให้คนของคุณลงไป หรือจะให้พวกเราทุกคนบุกเข้าไป!” ผู้หญิงคนนั้นตะคอกด้วยน้ำเสียงที่ดุร้าย

ทันทีที่สิ้นเสียง ลูกศิษย์ทุกคนชักกระบี่ออกมา

เจิ้งหนานเทียนเห็นสถานการณ์ ในแววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและตกใจ

เขาไม่เคยคิดไม่เคยฝัน สำนักหงเหยียนถึงขั้นสามารถเปลี่ยนมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งให้กลายเป็นคนที่บ้าคลั่งแบบนี้

“ดูเหมือนหมอเทวดาหลินจะพูดถูก! กองกำลังบางส่วนที่รู้จักแต่การใช้อำนาจควรจะถูกกำจัด! กองกำลังแบบนี้ไม่ควรมีอยู่บนโลกใบนี้ ไม่ควรเด็ดขาด!”

เจิ้งหนานเทียนโมโหจนพ่นลมออกจากจมูก

แต่อีกฝ่ายขี้เกียจพูดไร้สาระกับเขาแล้ว

ได้ยินเพียงผู้หญิงคนนั้นตะคอก “พี่น้องทุกคน ตามฉันบุกเข้าไปช่วยเจ้าสำนัก!”

“ช่วยเจ้าสำนักออกมา!”

ทุกคนตะโกนพร้อมกัน เสียงอึกทึกดังก้องไปทั่ว

“ผู้บัญชาการ ทำยังไงดี?” ทหารคนหนึ่งรีบหันมาถาม

“จับให้หมด! ใครที่คิดต่อต้าน จัดการขั้นเด็ดขาดได้เลย!” เจิ้งหนานเทียนตะคอก

ทั้งสองฝ่ายปะทะเข้าหากันอีกครั้ง สถานที่เกิดเหตุวุ่นวายไปหมด

อีกด้านหนึ่ง ใจกลางพื้นที่ของแนวป้องกัน

เจ้าสำนักหงเหยียนและผู้ลงทัณฑ์ทั้งห้าสู้กันสะเทือนดินสะท้านฟ้า

พื้นดินที่อยู่ตรงถ้ำหลบภัยทางอากาศระเบิดเละเทะไปหมด

ทะเลสาบที่อยู่ด้านข้างโดนพลังระเบิดจนลดไปกว่าครึ่ง

ฝุ่นควันลอยคลุ้งไปทั่วอากาศ

บนร่างกายของเจ้าสำนักหงเหยียนเต็มไปด้วยเลือด ยืนหอบหายใจอยู่ข้างทะเลสาบ

ส่วนผู้ลงทัณฑ์ทั้งห้ายืนเรียงกันเป็นแถว กำลังมองเธอด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

ไม่ต้องสงสัยเลย

เจ้าสำนักหงเหยียนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนทั้งห้า…

แม้ว่าเธอใช้วิชาต้องห้าม!

แม้ว่าเธอ…คิดว่าตนเองคือเทพ

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับคนทั้งห้า เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา

“นี่ก็คือความแข็งแกร่งของงานประชุมใหญ่เหรอ?” เจ้าสำนักหงเหยียนพูดพึมพำ ในส่วนลึกของดวงตาสีแดงซ่อนความหวาดกลัวเอาไว้

วิชาต้องห้ามที่เธอใช้อยู่ในระดับไหน เจ้าสำนักหงเหยียนรู้ดี

พลังชีวิตของมนุษย์สามพันคน ช่วยเพิ่มพลังที่แข็งแกร่งจนน่าตกใจ

เจ้าสำนักหงเหยียนคิดว่าหลังจากที่ตนเองใช้วิชาต้องห้ามนี้ เธอจะกลายเป็นผู้ไร้เทียมทานบนโลกใบนี้

อ้างตนว่าเป็นเทพ ไม่ได้ถือว่าอวดอ้างบารมี