บทที่ 1391 ผมคง…ไปอยู่เป็นเพื่อนคุณไม่ได้!

ผู้ลงทัณฑ์ด้านซ้ายและขวาก็ลงมือพร้อมกันเช่นกัน

ส่วนผู้ลงทัณฑ์ที่อยู่ตรงหน้ายกแขนขึ้น ซัดฝ่ามังกรตรงเข้าไปหาเจ้าสำนักหงเหยียน

พลังจำนวนมหาศาลราวกับสามารถทำลายล้างทุกสิ่ง

เจ้าสำนักหงเหยียนเบิกตากว้าง คิดจะยกแขนขึ้นมาต้านทาน

แต่การจู่โจมเข้ามาจากซ้ายขวาบนล่างพร้อมกัน

สองมือของเธอจะต้านการจู่โจมเช่นนี้ได้อย่างไร?

สุดท้าย

แควก

แขนข้างหนึ่งของเจ้าสำนักหงเหยียนโดนผู้ลงทัณฑ์ที่อยู่ตรงหน้าซัดจนหักโดยตรง กระดูกสีขาวแทงทะลุออกมาจากผิวหนัง

ป้ายคำสั่งเหล็กด้านล่างฟาดใส่เท้าทั้งคู่ของเธอโดยตรง ทำให้กระดูกตรงเท้าแตกละเอียดทันที

ส่วนผู้ลงทัณฑ์ฝั่งซ้ายมือหักแขนของเธอ

ผู้ลงทัณฑ์ฝั่งขวาใช้ป้ายคำสั่งเหล็กฟาดใส่ซี่โครงด้านขวา

ก่อนที่เธอจะได้ร้องด้วยความเจ็บปวด ป้ายคำสั่งเหล็กอีกแผ่นฟาดใส่บนศีรษะของเธอ

ทันใดนั้น ใบหน้าของเจ้าสำนักหงเหยียนถูกเลือดย้อมจนกลายเป็นสีแดง

เธอในตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับปีศาจที่ปีนออกมาจากนรก

ถ้าหากเป็นคนปกติ คงหมดสติหรือตายไปนานแล้ว

แต่ เจ้าสำนักหงเหยียนไม่คิดจะยอมแพ้ เธอส่งเสียงคำราม อ้าปากกัดผู้ลงทัณฑ์ที่อยู่ตรงหน้าอย่างกะทันหัน

“หืม?”

ก่อนที่ผู้ลงทัณฑ์จะตั้งสติได้ เขาโดนเจ้าสำนักหงเหยียนกัดใส่ลำคอ

ฉึก

เนื้อหลุดออกมาเป็นก้อน

“ถ้าหากฉันต้องตาย ฉันก็ไม่มีทางปล่อยให้พวกคุณได้อยู่อย่างสงบสุข! ฉันคือเทพ! ฉันคือเซียน!”

เจ้าสำนักหงเหยียนคายเนื้อทิ้ง คำรามอย่างบ้าคลั่ง พลังที่อยู่ในร่างกายกำลังเดือดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“แย่แล้ว!”

ผู้ลงทัณฑ์ตรงหน้าไม่มีเวลาสนใจความเจ็บปวด เขาตะคอกเสียงเบา

“เธอกำลังจะระเบิดตัวเอง!”

“หยุดเธอ!”

คนที่เหลืออีกสี่คนรีบยื่นมือออกไปคิดจะหยุดเจ้าสำนักหงเหยียน

แต่…

ไม่ทันแล้ว

ปัง!

มีเสียงระเบิดที่สะท้านฟ้าสะเทือนดินดังขึ้น

ทั้งเมืองเจียงเฉินสั่นสะเทือน…

โดยรอบของทะเลสาบยุ่งเหยิงไปหมด

ต้นไม้ล้มระเนระนาด

บ้านเรือนพังเสียหาย

ชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในละแวกตกใจจนวิ่งหนีด้วยความตื่นตระหนก

ส่วนน้ำในทะเลสาบแห้งไปหมดแล้ว

น้ำที่อยู่ด้านในโดนระเบิดจนสาดกระเซ็นไปทั่ว

ปูปลาที่อยู่ในทะเลสาบโดนคลื่นระเบิดสะเทือนจนตาย

ใต้ทะเลสาบถึงขั้นมีหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น…

แถวทะเลสาบถูกปกคลุมด้วยฝุ่นควัน

อานุภาพของการระเบิดครั้งนี้เหนือกว่าขีปนาวุธ

ผู้ลงทัณฑ์ทั้งห้าร่วงหล่นลงมาจากอากาศ ตกใส่ดินโคลนที่อยู่ใต้ทะเลสาบ

พวกเขาได้รับบาดเจ็บแตกต่างกันออกไป ท่าทางของแต่ละคนดูสะบักสะบอม

ส่วนเจ้าสำนักหงเหยียนไม่หลงเหลือรูปร่างของคนแล้ว

แขนขาทั้งสี่ของเธอหัก หน้าอกปริแตกเป็นทางยาว ตาบอดไปหนึ่งข้าง มีเลือดกระอักออกจากปากไม่หยุด

สภาพแบบนั้น มันดูแย่ยิ่งกว่าแย่…

เมื่อเทียบกันแล้วทางฝั่งของผู้ลงทัณฑ์ถือว่าดีกว่ามาก

แต่พวกเขาก็สาหัสเช่นกัน