บทที่ 1505 นอกซะจากว่าเขาจะเป็นผี!

เกี่ยวกับชื่อของมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่านี้ เกรงว่าหลายคนที่ไม่ใช่คนในสำนักสวรรค์นิรันดรก็พอจะเคยได้ยินมาบ้าง

สำนักสวรรค์นิรันดรมีเครื่องมือแหลมคม ซึ่งเป็นมีดผ่าตัดของผู้ที่ก่อตั้งสำนักสวรรค์นิรันดรใช้ในการรักษาอาการบาดเจ็บต่างๆ

มีรายงานว่าผู้ที่ก่อตั้งสำนักสวรรค์นิรันดรใช้มีดนี้ในการรักษามังกรศักดิ์สิทธิ์และเสือขาว หรือแม้กระทั่งภูตผีเทวดา มีดนี้มีความแหลมคมมาก แม้แต่กระดูกของมังกรก็สามารถสับจนละเอียดได้ บนโลกนี้คงไม่มีอะไรทำลายมีดนี้ได้

มีหลายคนให้การยกย่องชื่นชมมีดนี้ ทว่าเจ้าสำนักสวรรค์นิรันดรกลับไม่เคยนำมีดเล่มนี้ออกมาปรากฏให้เห็น ฉะนั้นแม้มีดเล่มนี้จะมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนที่เคยได้เห็นมัน

คิดไม่ถึงเลยว่าวันนี้เจ้าสำนักโม่ซินจะใช้มีดเล่มนี้ในการจัดการชายคนนี้

เพียงระยะเวลาสั้นๆ แววตาของทุกคนเป็นประกายและเฝ้าจับตาดู

แม้แต่คนของสำนักสวรรค์นิรันดรเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน

ไม่นานหลังจากนั้น อาวุโสห้าก็เดินนำหน้าลูกศิษย์จำนวนหนึ่งที่คุ้มกันมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าเข้ามาในวังสุริยาจันทราดารา

"เจ้าสำนัก มีดอันล้ำค่าอยู่ที่นี่แล้ว!"

อาวุโสห้าถือกล่องมังกรหยกขาวด้วยสองมือและกล่าวขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น

"ดีมาก!"

โม่ซินรับไปและเปิดกล่องมังกรหยกออก จากนั้นนำมีดที่อยู่ข้างในออกมา

ในนั้นคือมีดที่มีขนาดยาวกว่ามีดปอกผลไม้

ตัวมีดทั้งเล่มมีสีขาวหิมะราวกับหยกงามไร้ที่ติ ซึ่งดูไปแล้วไม่เหมือนมีด ทว่าเหมือนเป็นผลงานทางฝีมือชิ้นหนึ่งมากกว่า

ผู้คนจำนวนมากต่างเขย่งเท้าเพื่อมองดูมีดเล่มนั้น

พวกเขาเห็นตัวมีดนั้นเหมือนมีควันขาวปกคลุม ซึ่งดูน่าพิศวงเร้นลับอย่างมาก

"นี่คือมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าเหรอ?"

"ไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย!"

หลายคนอดไม่ได้ที่จะแสดงความรู้สึกออกมา

เจ้าสำนักโม่ซินหยิบมีดขึ้นมาและเดินตรงไปยังดักแด้อัมพาตสีเขียวนั้น จากนั้นยื่นมือออกไปสัมผัสคอของหลินหยางเพื่อวัดขนาด และวางนิ้วไปยังตำแหน่งหัวใจของหลินหยาง จกนั้นเพ่งเล็งมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าไปยังตำแหน่งดังกล่าว

"แม้จะไม่รู้ว่าคุณเอาความกล้ามาจากไหนถึงกล้าบุกมามีเรื่องกับสำนักของฉัน แต่ในฐานะที่คุณนำเลือดวิญญาณลั่วหลินยี่สิบหยดมามอบให้กับฉัน เพื่อให้ฉันได้เป็นที่หนึ่งไปตลอดกาล ฉันจะเหลือซากศพไว้ให้คุณ!"

เจ้าสำนักโม่ซินหัวเราะชอบอกชอบใจ จากนั้นจึงออกแรงอย่างสุดพลัง

ฉึก!!

มีดสังหารกระดูกอันล้ำค่ากรีดทะลุเข้าไปยังดักแด้อัมพาตและทะลุเข้าไปยังผิวหนังของหลินหยาง จากนั้นจมเข้าไปในหัวใจของเขา!

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมีดอันล้ำค่านี้ แม้แต่ภูตผีเทวดาก็ไม่อาจต้านทานได้

เจ้าสำนักโม่ซินออกแรงอีกครั้งเพื่อให้มีดนั้นเจาะลึกเข้าไปอีก

หลังจากนั้นครู่หนึ่งเธอก็ดึงออกอย่างแรง

ฉัวะ!

ทุกคนต่างกลั้นหายใจและจับตาดูอย่างตั้งใจ

และเห็นว่าตัวมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่านั้นเต็มไปด้วยเลือด!

"ชายคนนั้น...ตายแล้ว!"

"เจ้าสำนักฆ่าคนสารเลวคนนั้นแล้ว!"

"ฮ่าๆๆ ชนะแล้ว! เจ้าสำนักยอดเยี่ยมที่สุด!"

"นี่คือจุดจบของการมาลองดีกับเจ้าสำนักสวรรค์นิรันดร!"

บรรดาลูกศิษย์ต่างพากันร้องตะโกนอย่างมีความสุข

บรรดาอาวุโสและเจ้าตำหนักต่างถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

"เจ้าหมอนี่ตายไป! สำนักสวรรค์นิรันดรของเราก็จะมีเลือดวิญญาณลั่วหลินเพิ่มมาอีกยี่สิบหยด เลือดวิญญาณลั่วหลินสามสิบสามหยดก็เพียงพอจะทำให้สำนักสวรรค์นิรันดรของเราเป็นใหญ่ในปฐพีและไม่มีใครเทียบได้! ดีมาก! ดีมาก! สุดยอดไปเลย!" เจ้าตำหนักเวินปรบมืออย่างภาคภูมิใจด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข

คนอื่นๆ ก็ดูมีความสุขมากเป็นพิเศษ และเต็มไปด้วยความยกย่องสรรเสริญ แต่ละคนล้วนเหมือนราวกับได้เห็นอนาคตที่สดใสที่รออยู่

และที่แตกต่างจากบรรดาคนของสำนักสวรรค์นิรันดรก็คือ สำนักพรรคอื่นๆ ที่แต่ละคนล้วนแสดงสีหน้าหมองหม่น

ยิ่งสำนักสวรรค์นิรันดรแข็งแกร่งมากแค่ไหน สำหรับพวกเขาแล้วไม่ถือเป็นเรื่องดีเลยสักนิด!

"รองหัวหน้าพันธมิตร!" ใครคนหนึ่งพูดขึ้น

"เตรียมลงมือ!"

หยานชางไห่กล่าวอย่างเคร่งขรึมและก้าวเดินออกไปและมุ่งไปยังโม่ซินอย่างเงียบๆ

คนของยอดเขากูเฟิงก็เตรียมพร้อมเช่นเดียวกัน

เมื่อฆ่าหลินหยางตายแล้ว โม่ซินจึงรีบเคาะให้ดักแด้อัมพาตแตก และคิดจะสับแขนของหลินหยางให้ขาด จากนั้นนำเลือดวิญญาณลั่วหลินออกไป

แต่ขณะที่เธอเพิ่งเริ่มจะเคาะดักแด้อัมพาตที่ปกคลุมแขนของหลินหยาง อาการวิงเวียนศีรษะอย่างหาสาเหตุไม่ได้ก็ปรากฏขึ้นมาอย่างรุนแรง

สีหน้าของโม่ซินเปลี่ยนไป และรู้ได้ทันทีว่าตัวเองถูกวางยาพิษจึงรีบหยิบเข็มออกมาเพื่อฝังเข็ม

ทว่าเธอเพิ่งจะหยิบเข็มออกมาและยังไม่ทันจะฝังเข็ม

ซือ!

จู่ๆ ดักแด้อัมพาตที่อยู่ตรงหน้าก็แตกออก จากนั้นมืออันกำยำข้างหนึ่งก็ยื่นไปคว้าเธอเอาไว้

"อะไรกัน?"

ทุกคนต่างพากันตกตะลึง

โม่ซินตกใจยิ่งกว่าและรีบคว้ามีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าไปที่มืออันกำยำนั้น

ฉึก!

เป็นไปตามคาด!

ฝ่ามือข้างนั้นถูกตัดโดยมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าจนขาด

เลือดสดพุ่งสาดกระเซ็นออกมาราวกับเสาน้ำมัน และแปดเปื้อนไปยังโม่ซินทั่วทั้งตัว

"กล้าที่จะต่อต้านต่อมีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าเหรอ? คนสารเลว! ฉันจะดูว่าคุณยังจะอดทนอีกได้นานแค่ไหน!" เจ้าสำนักโม่ซินตะโกนออกมาอย่างเกรี้ยวกราด จากนั้นคว้ามีดสังหารกระดูกอันล้ำค่าแล้วแทงเข้าไปที่ร่างกายของหลินหยางอย่างแรง