บทที่ 1525 อย่างน้อยคุณต้องตายลงต่อหน้าผม

อี้เซียนเทียนเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นตัดสินใจถอยรถออกไปเพื่อคิดหนี แต่เมื่อเปลี่ยนเกียร์และเหยียบคันเร่งกลับพบว่ารถไม่สามารถขยับได้

เมื่อมองออกไปก็ปรากฏคนจำนวนหนึ่งล้วนเป็นยอดฝีมือของนิกายตงหวง หนึ่งในนั้นใช้มือกดไปที่ท้ายรถ ทำให้รถไม่สามารถขยับได้

อี้เซียนเทียนตกตะลึงอย่างมาก

มียอดฝีมือรายล้อมอยู่ทั้งข้างหน้าและข้างหลัง อี้เซียนเทียนได้กลายเป็นลูกนกในกรงที่ยากจะบินหนีออกไปได้...

"คุณอี้ เกิดอะไรขึ้นทำไมถึงรีบกลับล่ะ? ไม่เห็นบอกผมสักคำ?"

หลินหยางเดินมาที่หน้าต่างรถและจุดบุหรี่ก่อนจะพูดออกไปอย่างเชื่องช้า

"หมอเทวดาหลิน...ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว วันนี้ถือว่าเป็นวันของคุณ" อี้เซียนเทียนแอบถอนหายใจและพยายามควบคุมสติของตัวเอง เพื่อไม่ให้ความหวาดกลัวของตัวเองปรากฏออกมา

เขาลงรถมาและจุดบุหรี่ แม้ว่ามือที่จุดไฟแช็กจะยังคงสั่นอยู่ก็ตาม

"หมอเทวดาหลิน! เรื่องนี้จบลงเพียงแค่นี้แล้วกัน บอกให้คนของคุณถอยไป หลังจากผมกลับไป ผมจะพูดกับกลุ่มธุรกิจซางเหมิงว่าจะไม่ลงมืออะไรกับหยางของคุณ และต่อไปคุณก็ทำธุรกิจของคุณ ผมก็ทำธุรกิจของผม ดีไหม?" อี้เซียนเทียนเสียงแหบ

หลินหยางไม่พูดอะไรและเอาแต่จ้องมองเขา

ดวงตาของอี้เซียนเทียนหรี่ลงเล็กน้อยและกัดฟันกรอด "ถ้าคุณยังไม่พอใจ งั้นคุณคิดว่าควรทำยังไงดี? ให้ผมแนะนำคุณกับเบื้องบน ให้คุณเข้าร่วมกับกลุ่มธุรกิจซางเหมิง ดีไหม? นี่ถือเป็นเรื่องที่คนจำนวนมากไม่กล้าที่จะใฝ่ฝันเลยนะ! ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากมาก! มีผมเป็นคนแนะนำ การเข้าร่วมกลุ่มธุรกิจซางเหมิงของหยางหัวจะต้องไม่มีปัญหาแน่! ครั้งนี้คุณคงจะพอใจแล้วใช่ไหม?"

แต่หลินหยางยังคงส่ายหน้า

"แบบนี้ยังไม่พอ?" อี้เซียนเทียนเริ่มหงุดหงิด

"ถ้าทำได้จริง แค่นี้ก็มากพอแล้ว แต่คุณอี้ เราก็ไม่ใช่เด็กๆ กันแล้ว คำพูดปลอบใจเด็กเล็กแบบนี้ คุณพูดออกมาใครจะไปเชื่อ?" หลินหยางหัวเราะ

อี้เซียนเทียนตกใจและจากนั้นก็ได้พูดขึ้นอีก "งั้น...คุณต้องการอะไร?"

"บริษัทหยางหัวของผมและกลุ่มธุรกิจซางเหมิงไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกัน แต่ครั้งนี้กลุ่มธุรกิจซางเหมิงของคุณมาหาเรื่องผมก่อน! งั้นระหว่างเรายังไงก็เป็นศัตรูกัน! สำหรับศัตรูแล้วนั้น ผมมีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น!"

หลินหยางกล่าวน้ำเสียงเรียบ จากนั้นยกมือขึ้นมา

คนที่อยู่ข้างๆ รีบส่งมีดสั้นมาให้

อี้เซียนเทียนตกใจจนหน้าซีดเผือด เขาถอยหลังไปด้วยอาการตัวสั่นอย่างบ้าคลั่ง

แต่ถอยไปเพียงไม่กี่ก้าว จากนั้นคนของนิกายตงหวงก็มาคว้าตัวเขาไว้ จากนั้นกดตัวเขาลงไปที่กระโปรงหน้ารถ

"หมอเทวดาหลิน! คุณจะทำอะไรน่ะ? ปล่อยผมเดี๋ยวนี้! รีบปล่อยผมเดี๋ยวนี้!" อี้เซียนเทียนพยายามดิ้นรน

แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

กำลังของเขาหรือจะสู้กำลังของยอดฝีมือจากนิกายตงหวงได้?

"อี้เซียนเทียน! ผมไม่เคยทำเรื่องอะไรค้างคาใจ คุณไม่ให้โอกาสรอดชีวิตกับผม ผมก็ไม่ให้โอกาสคุณได้รอดชีวิตด้วยเหมือนกัน! ผมจะผ่าหัวของคุณออกแล้วส่งไปให้กลุ่มธุรกิจซางเหมิง จึงเป็นหนังสือเปิดศึกของผมแล้วกัน! จากวันนี้ไป กลุ่มธุรกิจซางเหมิงและบริษัทหยางหัวจะเป็นศัตรูกันจนกว่าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะพังลง!" หลินหยางกล่าวเสียงเรียบ

"คุณบ้าไปแล้วเหรอ? คุณคิดว่าบริษัทหยางหัวคืออะไรถึงกล้าไปเป็นศัตรูกับกลุ่มธุรกิจซางเหมิง? คุณหลิน! ในสมองของคุณมีแต่ขี้เลื่อยหรือไง? คุณไม่หัดตรวจสอบข้อมูลของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงดูบ้างเหรอ? คุณกำลังท้าทายกับความหายนะ! คุณจะต้องมีจุดจบอย่างน่าอนาถเลยคอยดู! ผมสัญญาได้!" อี้เซียนเทียนตะโกนออกมา

"ไม่ว่าจะจบลงอย่างน่าอนาถแค่ไหนก็ไม่สำคัญ แต่อย่างน้อยคุณต้องตายลงต่อหน้าผม"

หลินหยางโน้มตัวเข้าไปใกล้และพูดด้วยเสียงแหบแห้ง จากนั้นยกมีดชี้ไปทางอี้เซียนเทียน

อี้เซียนเทียนตกใจจนแทบจะฉี่ใส่กางเกง เมื่อเห็นว่าคำพูดเขาไม่ทำให้หลินหยางหวาดกลัวจึงได้ร้องตะโกนออกมา "หยุด! อย่าฆ่าผม! ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณ!"

เมื่อประโยคนี้พูดจบ มีดสั้นเล่มนั้นที่กำลังจะแทงเข้าไปที่คอของอี้เซียนเทียนก็หยุดลง...

"ข่าวสำคัญอะไร?"

เมื่อเห็นหลินหยางหยุดการกระทำลง อี้เซียนเทียนก็แอบถอนหายใจ แต่หัวใจของเขายังคงเต้นแรง

เมื่อเห็นว่าหลินหยางให้ความสนใจกับคำพูดของเขาขนาดนี้ ทำให้เขามองเห็นโอกาส

"หมอเทวดาหลิน! ข่าวสำคัญนี้ของผมจะต้องมีประโยชน์มากๆ สำหรับคุณ แต่หลังจากที่ผมบอกคุณ คุณต้องสัญญาว่าคุณจะไม่ฆ่าผม! ตกลงไหม?"

"ไม่มีปัญหา"

"และต้องปล่อยผมไป"

"เรื่องนี้ทำไม่ได้" หลินหยางส่ายหน้า