บทที่ 1524 ดาบถูกทำลาย

"คุณซู รีบหลบตามผมออกมาเถอะครับ!" หยวนซิงตะโกนไปบอกซูเหยียนที่ยังยืนนิ่ง

จากนั้นซูเหยียนจึงได้สติขึ้นมา

เธอเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งและไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ทำให้ขาของเธออ่อนล้าไร้เรี่ยวแรงและรีบวิ่งออกไปจากชั้นดาดฟ้า

อี้เซียนเทียนรีบวิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว และเข้าไปยังลานจอดรถ จากนั้นสตาร์ทเครื่องยนต์ แต่ยังไม่ทันสตาร์ทติดดีก็ได้เปิดหน้าต่างไปมองอีกฝั่ง

"หมอเทวดาหลิน! คุณทำตัวเป็นศัตรูกับกลุ่มธุรกิจซางเหมิง คุณจะมีจุดจบทางเดียวเท่านั้นก็คือตาย! แต่คุณกล้าดูถูกเหยียดหยามผมขนาดนี้ วันนี้ไม่ว่ายังไงผมจะฆ่าคุณแล้วสับให้เละเลยคอยดู! ดาบนี้ผมจะทำให้คุณกลายเป็นประวัติศาสตร์ที่ถูกคนลืมไป!"

เฮ่อเจี้ยนซินตะโกนออกไป

วินาทีนี้ กำลังดาบของเขาได้พุ่งกระฉูดและมารวมตัวกันที่มือขวาของเขาแล้ว

เมื่อพูดจบเขาก็ยกมือขวาขึ้นมาแล้วคว้าไปที่ดาบยาวที่สร้างขึ้นมาจากน้ำในแม่น้ำและกระตุ้นพลังทั้งหมด จากนั้นฟันไปที่แขนของหลินหยาง

"แม่น้ำที่ไหลเชี่ยว ควบแน่นเป็นดาบ ฟันความคิดด้วยดาบเล่มเดียว ฟันความคุ้นเคยด้วยดาบเล่มเดียว จัดการสวรรค์และโลกด้วยดาบเล่มเดียว และฟันหัวใจของผมด้วยดาบเล่มเดียว!"

"รวบรวมเข้ามาในดาบเล่มเดียว! ฟัน!"

ดาบน้ำพุ่งขึ้นมา!

และนี่คือการโจมตีที่รุนแรงที่สุดของเทพแห่งดาบ!

ความแข็งแกร่งของดาบพุ่งทะยานปกคลุมไปทั่วแม่น้ำ

เมื่อฟันดาบนี้ลงไป ราวกับราตรีเงียบสงัด แสงจันทร์ก็สลัว และดวงดาวบนท้องฟ้าก็พร่ามัวจนหายไป

สายตานับไม่ถ้วนต่างจ้องมองดาบที่น่าสะพรึงกลัวนี้ด้วยความประหลาดใจ

ก่อนที่ดาบขนาดมหึมาจะมาถึง พลังมหาศาลของมันก็มาครอบงำ และจัดการซัดพื้นดินโดยรอบของหลินหยางกระจัดกระจาย

ทำให้ก้อนหิน กระเบื้องและอิฐกระจัดกระจาย และมีฝุ่นควันตลบอบอวล

ดาบนี้สามารถตัดขาดถนนออกเป็นสองเส้นได้อย่างแน่นอน

"อ๋า!"

ผู้คนที่ยืนดูอยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะร้องอุทานออกมา

คนจำนวนมากต่างตกตะลึงถึงขีดสุด

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับดาบนี้ แม้แต่หยวนซิงก็ตื่นตระหนกไปด้วย

"เฮ่อเจี้ยนซิน...พละกำลังของเขาแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?"

ไม่แปลกที่เขาสามารถจัดการหยวนซิงได้ภายในกระบวนท่าเดียวเท่านั้น

พละกำลังขนาดนี้ แน่นอนว่าหยวนซิงไม่มีทางสู้ได้แน่

ตอนนี้ความสนใจทั้งหมดตกไปอยู่ที่ดาบยักษ์

และในขณะเดียวกัน หลินหยางก็เคลื่อนไหวขึ้นมา

เขายกนิ้วขึ้นมาและชี้ไปยังดาบมหึมาเล่มนั้น

นิ้วมือที่เรียวยาวและมีแสงสว่างวาบขึ้นที่ปลายนิ้ว ซึ่งเห็นได้ชัดเจนมากในท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน

ปิ๊ง!!

นิ้วเรียวยาวได้กระทบไปยังดาบน้ำและโค่นลงในที่สุด

และจังหวะนั้น ดาบน้ำก็หยุดชะงัก

คมมีดขนาดใหญ่ชนกับนิ้วของหลินหยาง และปราณดาบจำนวนมหาศาลได้ฉีกทุกสิ่งรอบๆ หลินหยางและพื้นดินก็เกิดร่องรอยราวกับกรงเล็บที่แหลมคม

แต่...ดาบยักษ์จมลงไปไม่ได้อีกแล้ว!

"อะไรกัน?"

อี้เซียนเทียนที่อยู่ในรถกลับตกใจจนเกือบจะกระโดดออกมาจากรถ

หยวนซิงและคนอื่นๆ ก็ตกใจมากเช่นกัน และในที่สุดทุกคนก็ดึงสติได้และโห่ร้องออกไปด้วยความยินดี

"เยี่ยมเลย!"

"หมอเทวดาหลินเก่งที่สุด!"

"เจ้าลัทธิยอดเยี่ยมไปเลย!"

ทุกคนต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ ความหวาดกลัวที่มีเมื่อครู่ได้มลายหายไป เหลืออยู่เพียงความเคารพยกย่องหลินหยางอย่างไม่สิ้นสุด

เฮ่อเจี้ยนซินเบิกตากว้างและจ้องมองหลินหยางอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง

"คุณใช้เพียงนิ้วเดียวก็จัดการดาบที่แข็งแกร่งที่สุดของผมได้? ไม่! ผมไม่เชื่อ! ผมไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!"

"นี่ต้องเป็นภาพลวงตาแน่ๆ! ต้องใช่แน่ๆ!"

"คุณกำลังฝืนทน! คุณต้องกำลังฝืนทนแน่ๆ! คุณไม่มีทางทำอะไรดาบของผมได้!"

"ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหก! ไม่จริง! ต้องใช่แน่ๆ!"

ดวงตาของเฮ่อเจี้ยนซินเป็นเลือดคลั่ง ใบหน้าบิดเบี้ยว เขาตะโกนโวยวายอย่างบ้าคลั่งและดาบในมือของเขาก็ถูกฟาดลงไปกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง

เขาทรุดตัวลงอย่างแรง

โดยไม่แคร์สายตาใคร!

ทว่า...ไม่ว่าเขาจะออกแรงมากแค่ไหน ก็ดูไร้ประโยชน์...

ดาบยักษ์เล่มนั้นยังคงถูกหลินหยางต้านทานไว้ และยากที่จะจมลงไปได้อีกแม้เพียงหนึ่งนิ้ว

น้ำที่อยู่ในดาบยังคงไหลเวียน ทว่าทำยังไงก็ไม่สามารถสัมผัสไปโดนร่างกายของหลินหยางได้...

เฮ่อเจี้ยนซินแทบจะอกแตกตาย

และในที่สุด หลินหยางได้ออกแรงและนิ้วมือของเขาก็สั่น