บทที่ 1547 แผนการชั่วร้ายของตระกูลหลินแห่งเยี่ยนจิง (สอง)

"ชายคนนี้คอยยุยงให้ลูกชายของคุณส่งคนนับไม่ถ้วนมาฆ่าผมและต้องการให้ผมโกรธโมโหเท่านั้น! เพื่อผมจะได้เป็นฝ่ายลงมือฆ่าลูกชายของคุณ เพื่อกระตุ้นความเกลียดชังระหว่างผมและคุณ" หลินหยางกล่าว

หลงซินมองไปที่ชายคนนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา "ฉะนั้นหมายความว่า ตระกูลหลินที่เยี่ยนจิงเห็นลูกชายของผมเป็นพลหอกเท่านั้น?"

"ไม่งั้นล่ะ? หากลูกชายคุณทำสำเร็จ พวกเขาก็จะมีศัตรูน้อยลง หากไม่สำเร็จ ก็สามารถทำให้ผมโกรธและฆ่าลูกชายของคุณ และเมื่อลูกชายคุณตาย คุณก็ต้องลงมือจัดการกับผมแน่นอน! ถ้าเป็นแบบนี้ก็ถือว่ามีแต่ได้กับได้เท่านั้นไม่ใช่เหรอ? ไม่ว่ายังไงตระกูลหลินก็ไม่เสียหายอะไร" หลินหยางกล่าว

"บัดซบ! ไร้เหตุผลจริงๆ!"

หลงซินโมโหจัดและคำรามออกมา "ผมจะจัดการตระกูลหลินที่เยี่ยนจิงให้สาสมเลยคอยดู!"

"คุณหลง คุณอย่าไปฟังที่หมอเทวดาหลินพูดเหลวไหล! เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับตระกูลหลินที่เยี่ยนจิง! เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเขา!" ชายคนนั้นรีบดิ้นเพื่อพยายามลุกขึ้นและตะโกนออกมา

ทว่าหลงซินถีบเขาจนกระเด็นออกไป

"หยุดพูดไร้สาระกับฉันได้แล้ว! แค้นนี้ฉันจะจดจำไว้ และจะคอยคิดบัญชีกับตระกูลหลินของพวกนายคอยดูเถอะ!" หลินหยางกล่าว

สีหน้าของชายคนนั้นซีดเผือดและตัวสั่น

"เอาล่ะ คุณหลงซิน ลูกชายของคุณก็ปล่อยเป็นหน้าที่คุณจัดการแล้วกัน! นี่คือยาแก้พิษในร่างกายของลูกชายคุณ คุณเอาไปให้เขากินซะ" หลินหยางหยิบยาออกมาให้เขาหนึ่งเม็ด

"ขอบคุณมากหมอเทวดาหลิน! บุญคุณของคุณในวันนี้ ผมจะจดจำไว้อย่างดี!" หลงซินยกกำปั้นขึ้น

"ไม่ต้องถึงขั้นนั้นหรอก อย่าลืมเรื่องของผมก็พอ"

"หมอเทวดาหลินวางใจได้" หลงซินกล่าวและถามอย่างสงสัย "จะทำยังไงกับคนคนนี้ดีครับ?"

"ผมจะส่งเขากลับไป คุณรีบไปเตรียมจัดการเรื่องรถและส่งผมกลับเจียงเฉินเดี๋ยวนี้!"

"ครับ!" หลงซินพยักหน้า

สีหน้าของชายที่นั่งอยู่ที่พื้นเปลี่ยนไป

"กลับไปเจียงเฉิน? ไม่...ผมไม่กลับไปเจียงเฉิน...ผมไม่ไป!!"

"นายไม่มีสิทธิ์เลือก!"

คฤหาสน์ตระกูลหลิน ณ เยี่ยนจิง

หลินคุนหลุนได้พาหลินหลิง หลินซื่อเดินไปยังหนึ่งในศาลาที่ใหญ่ที่สุดในคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว

ผละ!

ประตูใหญ่ถูกเปิดออก ชายและหญิงที่สวมชุดสีดำต่างเงยหน้าขึ้นมอง

"เจ้าของศาลาฉีเองเหรอ? มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?" ผู้ชายที่นั่งสูงสุดวางถ้วยน้ำชาลงและถามอย่างเชื่องช้า

"หลินเฟยอิง! คุณส่งคนไปยั่วยุสมัชชาใหญ่ รวมไปถึงกลุ่มธุรกิจซางเหมิงและหมอเทวดาหลิน เพื่อใช้มือของสมัชชาใหญ่และกลุ่มธุรกิจซางเหมิงในการฆ่าหมอเทวดาหลินใช่ไหม?" หลินคุณหลุนกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"คุณฉี ข่าวของคุณช้ามากเลยนะ จนป่านนี้แล้วเพิ่งจะรู้เหรอ?" หลินเฟยอิง เจ้าของศาลาอิงเก๋อหยิบถ้วยน้ำชาขึ้นอีกครั้งและดื่ม

"คุณ...หลินเฟยอิง! คุณรู้ไหมว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่? คุณกล้าดึงสมัชชาใหญ่และกลุ่มธุรกิจซางเหมิงมาเกี่ยวข้องด้วย! คุณไม่กลัวว่าจะส่งผลร้ายตามมางั้นเหรอ?" หลินคุนหลุนตะคอกออกมาอย่างโมโห

"หลินคุนหลุน! ศาลาฉีของคุณจัดการไม่ได้แม้แต่หมอเทวดาหลินคนเดียว และยังทำให้พื้นที่หวงห้ามของตระกูลหลินถูกบุกรุกเข้ามา! ช่างน่าอับอายเหลือเกิน! ผู้คนทั้งโลกคงหัวเราะในสิ่งที่พวกคุณทำผิดพลาด น่าอายนัก ผมไปทวงคืนกลับมาให้คุณ คุณไม่ขอบคุณ แต่กลับมาด่าทอที่นี่ ไม่รู้สึกละอายใจบ้างเหรอ?" หลินเฟยอิงกล่าวสีหน้านิ่งเฉย

"หลินเฟยอิง หมอเทวดาหลินและสมัชชาใหญ่ คุณคิดว่าพวกเขาเป็นคนธรรมดางั้นเหรอ? คิดว่าเป็นคนที่คุณคิดจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ? ผมบอกอะไรให้นะ มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก หมอเทวดาหลินเล่ห์เหลี่ยมเจ้าเล่ห์ออกขนาดนั้น หากเขารู้ว่าเรายั่วยุให้เกิดความบาดหมางระหว่างเขาและสมัชชาใหญ่ละก็ เขาจะต้องโกรธแค้นมากแน่ๆ!"

"โกรธแค้นก็โกรธแค้นไปสิ หลินคุนหลุน คุณคิดว่าตระกูลหลินของเราจะกลัวงั้นเหรอ?" หลินเฟยอิงลืมตาขึ้นมาและแววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น "เขาแซ่หลิน เราก็แซ่หลิน ทำไมเราจะทำอะไรเขาไม่ได้?"

"คุณ..."

"หลินคุนหลุน ถ้าคุณกลัวคุณก็กลับศาลาของคุณไปซะ ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง และผมจะบอกอะไรคุณให้ว่าการลงมือในครั้งนี้เบื้องบนได้เห็นชอบแล้วด้วย! ไม่ใช่ว่าผมทำอะไรไปโดยพลการ คุณว่าหาผมเพื่อเรื่องนี้? ทำไมถึงไม่พูดกับเบื้องบนเองล่ะ?"

"อะไรนะ? เบื้องบนก็เห็นด้วยงั้นเหรอ?" หลินคุนหลุนตกตะลึง

"ไม่งั้นล่ะ? การประชุมของสมัชชาใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้น! เราเคยมีเรื่องบาดหมางกับบริษัทหยางหัวมากมาย และได้ฉีกหน้ากันไปแล้ว หากไม่จัดการหมอเทวดาหลินซะก่อนที่การประชุมของสมัชชาใหญ่จะเริ่มขึ้น ถ้าถึงตอนนี้ แน่นอนว่าเขาจะต้องกลายเป็นศัตรูเบอร์หนึ่งของตระกูลหลินเราแน่! ฉะนั้นเพื่อให้การประชุมของสมัชชาใหญ่เป็นไปอย่างราบรื่น เบื้องบนจึงได้เห็นด้วยกับแผนการที่ผมจะกำจัดหมอเทวดาหลินในครั้งนี้!" หลินเฟยอิงหัวเราะ

หลินคุนหลุนขมวดคิ้วและการแสดงออกของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เรื่องใหญ่ออกขนาดนี้ แต่เบื้องบนกลับไม่เคยพูดให้เขาได้รับรู้เลย

ดูแล้วเรื่องก่อนหน้านี้คงทำให้เบื้องบนผิดหวังในตัวเขามากแน่ๆ

"คุณฉี คุณยังมีปัญหาอะไรอีกไหม? ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไปซะเถอะ อย่ามารบกวนเวลาดื่มชาของเราเลย" หลินเฟยอิงจิบชาและกล่าวออกมา

ทุกคนต่างพากันโมโห ทว่าแต่กลับไม่สามารถทำอะไรหลินเฟยอิงได้

"ในเมื่อทุกคนอยากดื่มชาต่อไป ได้! งั้นผมไม่รบกวนแล้ว แต่คุณหลินเฟยอิง ผมอยากจะเตือนอะไรคุณสักหน่อย!"

"เชิญพูดมาเลย" หลินเฟยอิงกล่าว