บทที่ 1576 การพิจารณาตัดสิน

เมื่อหลินเฟยอิงเห็นเข้าก็แอบดีใจ

ได้ผล!

เขารีบกล่าว "หมอเทวดาหลิน แบบนี้แล้วกัน ถ้าคุณกลัวว่าคุณข่งออกไปจากที่นี่ได้แล้วจะแก้แค้นคุณทีหลัง ผมสามารถทำให้เขาสาบานต่อหน้าทุกคนว่าถ้าออกไปจากที่นี่ได้ จะไม่คิดติดใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ และคิดซะว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น และหลังจากนี้ใครก็ห้ามพูดเรื่องนี้อีก คุณตกลงไหม?"

เมื่อประโยคนี้พูดออกไป สีหน้าของข่งเหิงชุนเปลี่ยนไปและดูเหมือนอยากพูดอะไร แต่หลินเฟยอิงรีบเดินเข้ามาและกระซิบกับเขา "คุณท่านข่ง ตอนนี้หมอเทวดาหลินดูแข็งแกร่งมาก เราจะฝืนสู้ต่อไปแบบนี้ไม่ได้ ผมขอคุ้มกันคุณออกไปจากที่นี่ก่อน จากนั้นเราค่อยหาทางคิดบัญชีกับเขา!"

"แต่ถ้าทำแบบนี้ ฉันก็ผิดคำพูดน่ะสิ? ถึงตอนนั้นทุกคนคงหัวเราะเยาะฉันได้สิ!" ข่งเหิงชุนรู้สึกกังวล

"คุณท่าน ตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดถึงเรื่องเหล่านี้แล้วครับ อีกอย่างใครจะกล้าหัวเราะเยาะท่าน? อย่าคิดมากไปเลยครับ ออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!" หลินเฟยอิงเกลี้ยกล่อมอย่างขมขื่น

ข่งเหิงชุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและจากนั้นก็พยักหน้า

"ช่างเถอะ งั้นทำตามที่นายพูดมาแล้วกัน ยอดฝีมือที่ฉันพามาด้วยก็ไม่มีแล้ว ตอนนี้คงต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้ก่อนจริงๆ อาอิงครั้งนี้ต้องพึ่งนายแล้วล่ะ ฉันจะจดจำน้ำใจครั้งนี้ของนายไว้!" ข่งเหิงชุนกล่าว

"ท่านไม่ต้องกังวลไปครับ มีผมอยู่ทั้งคน!"

หลินเฟยอิงยิ้มและเมื่อพูดจบเขาก็เตรียมเจรจาต่อกับหลินหยาง

แต่ขณะนี้หลินหยางก็เดินเข้ามาและคว้าไหล่ของหลินเฟยอิงและผลักเขาลงไปกับพื้น

หลินเฟยอิงที่ไม่ทันระวังตัวก็ล้มกระแทกพื้นไปทันที

ตุ่บ!

ทำให้พื้นเกิดรอยยุบจากแรงกระแทกเป็นวงกว้าง

และทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

เป็นรอยแตกร้าวขนาดใหญ่

ฉากนี้ทำให้ทุกคนต่างพากันตกตะลึง

คนของตระกูลหลินต่างอึ้งและร้องอุทานออกมา จากนั้นก็พุ่งเข้ามาที่หลินหยาง

ทว่าหลินหยางยังไม่ทันลงมือ ปิงชางจุนก็เข้ามาท่ามกลางกลุ่มคนของตระกูลหลินอย่างรวดเร็วราวกับปีศาจ และจากนั้นก็จัดการจนคนของตระกูลหลินล้มลงกับพื้นระเนระนาด

"หมอเทวดาหลิน! คุณทำอะไรน่ะ?"

ข่งเหิงชุนรีบตะโกนออกมา

"ไม่ทำอะไร ก็แค่คิดบัญชีกับคนเหล่านี้เท่านั้นเอง"

หลินหยางหันไปมองหลินเฟยอิงที่นอนลงกับพื้นอย่างเฉยเมยและกล่าว "หลินเฟยอิง ตระกูลหลินของคุณไม่มีสิทธิ์มาต่อรองอะไรกับผม ที่ผมมาเยี่ยนจิงครั้งนี้ก็เพราะพวกคุณลอบกัดมาหลายครั้งแล้ว พวกคุณต้องการฆ่าผมให้ตาย ผมเลยต้องมาทวงคืนความยุติธรรม! พวกคุณคือคนที่ผมจำเป็นต้องฆ่าให้ตาย ตอนนี้คุณไม่คิดถึงตัวเอง แต่กลับอยากทำตัวเป็นคนดีและหลอกใช้ผมเพื่อจะได้ตีสนิทกับข่งเหิงชุน แผนการของคุณช่างแยบยลมาก!"

"หมอเทวดาหลิน...คุณ..." หลินเฟยอิงพูดไม่ออก

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหมอเทวดาหลินคนนี้จะบ้าคลั่งได้ขนาดนี้

"ในเมื่อคุณยืนยันที่จะปกป้องข่งเหิงชุน ก็ได้ งั้นผมจะส่งคุณไปลงนรกก่อนเลย"

หลินหยางกล่าวและหยิบเข็มเงินออกมา จากนั้นเล็งไปที่หลินเฟยอิง

หลินเฟยอิงหน้าซีดเผือดและร่างกายก็สั่นสะท้านอย่างหยุดไม่ได้

ทุกคนต่างคิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะโหดเหี้ยมได้ขนาดนี้!

แต่ก็ถูก ทุกคนที่นี่ต่างต้องการกำจัดเขาให้ตาย เช่นนั้นทำไมเขาต้องเชื่อฟังคำพูดของคนเหล่านี้ด้วย?

"หมอเทวดาหลิน! คุณเข้าใจผิดแล้ว! ตระกูลหลินของเขาไม่เคยคิดจะทำร้ายคุณเลย! มีเรื่องอะไรเรามาพูดจากันดีๆ เถอะ!" หลินเฟยอิงร้อนใจ

เห็นได้ชัดว่าหลินหยางไม่อยากสนใจหลินเฟยอิง จากนั้นเขาจับเข็มเงินแน่นและเตรียมจะปักลงไป

หลินเฟยอิงรู้ว่าไม่ว่าจะพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์จึงได้คำรามและเขาก็กระโดดขึ้นมา และหยิบมีดสั้นออกมาพุ่งตรงเข้าหาหลินหยางอย่างบ้าคลั่ง

หลินหยางหลบได้อย่างรวดเร็วและในขณะเดียวกันก็ถีบเข้าไปที่หน้าของหลินเฟยอิง

ตุ่บ!

หลินเฟยอิงกระเด็นออกไปและกลิ้งลงกับพื้นหลายตลบ และจากนั้นก็รีบลุกขึ้นตะโกนออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเลือด "ทุกคน หมอเทวดาหลินคนนี้ไม่คิดปล่อยให้เรามีชีวิตรอดไปจากที่นี่แล้ว! เราจะอยู่เฉยแบบนี้ต่อไปอีกไม่ได้! เราต้องร่วมมือกันรับมือกับเขา มีเพียงวิธีนี้ที่จะทำให้เรามีชีวิตรอด!!"

คำพูดเหล่านี้ทำให้ทุกคนต่างประทับใจ

ทุกคนก็รู้ว่าหลินเฟยอิงไม่มีทางอื่นแล้ว เขาทำได้เพียงพูดสนับสนุนให้คนรอบข้างลงมือ แบบนี้จะทำให้เขายังพอมีโอกาสรอด

ทว่าความแข็งแกร่งของหมอเทวดาหลินนั้นเกินกว่าที่ทุกคนจะคาดการณ์ได้

หลินกู่ได้ตายไปแล้ว

ยอดฝีมือสองคนของข่งเหิงชุนก็ตายไปแล้ว

ปัญหาได้ลุกลามจนเกินกว่าที่ทุกคนจะควบคุมได้

ตอนนี้หลินหยางได้ปิดทางเข้าออกของยอดเขาไว้ และทุกคนต่างไม่รู้ว่าจุดจบของตัวเองจะเป็นแบบไหน

ให้พวกเขารับมือกับหมอเทวดาหลิน...ใครจะกล้า?

ศพของหลินกู่และยอดฝีมือสองคนนั้นยังไม่จัดการไป พวกเขาต่างเห็นกับตาตัวเอง