บทที่ 1577 ไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตา?

บริเวณเชิงเขาเยียนหลงมีรถจำนวนมากกำลังขับเข้ามาที่นี่

มีทั้งรถหรูส่วนตัว และมีรถสีพิเศษจำนวนหนึ่ง

ถนนบนภูเขาขรุขระ และรวมถึงรถที่คนก่อนหน้านี้ขับขึ้นมาก็ได้ปิดทางขึ้นไว้ และหากใครต้องการขึ้นบนยอดเขาก็จำเป็นต้องจอดรถทิ้งไว้และเดินขึ้นไป

"นายพลเจิ้ง? คุณมาที่นี่ได้ยังไง?"

คนจำนวนหนึ่งที่เพิ่งลงจากรถมองเห็นเจิ้งหนานเทียนที่ลงจากรถสีพิเศษก็ต่างดีใจและรีบเข้ามาทักทาย

"เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ผมจะไม่มาได้ยังไง? พวกคุณกำลังทำอะไร? มารวมกลุ่มทำอะไรกันที่นี่?" เจิ้งหนานเทียนถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"พวกเราก็มาช่วยคน! หมอเทวดาหลินบ้าไปแล้ว! เขาจะฆ่าคนที่อยู่ข้างบนทั้งหมด เราจะยอมปล่อยให้พวกเขาทำแบบนั้นเหรอ?"

"ใช่! ผมได้รับโทรศัพท์บอกว่าหมอเทวดาหลินวิธีการสกปรกทำให้หลินกู่เสียชีวิตลง และข้างบนก็ไม่มีใครหยุดเขาได้ ตอนนี้เขาเหิมเกริมอุกอาจมาก แม้แต่หัวหน้าสมาคมศิลปะการต่อสู้เจิ้งหนานซงเขาก็ไม่เห็นในสายตา เขาคิดจะกำจัดทุกคนที่ไม่เห็นด้วยกับเขา! นายพลเจิ้ง โชคดีเหลือเกินที่คุณมา มีคุณอยู่ ผมเชื่อว่าหมอเทวดาหลินจะต้องไม่กล้าก่อเรื่องขึ้นอีกแน่ๆ!"

"พูดถูก! หมอเทวดาหลินทำเกินไปจริงๆ!"

"จะปล่อยให้หมอเทวดาหลินทำอะไรตามอำเภอใจแบบนี้ไม่ได้!"

"นายพลเจิ้ง คุณจะปล่อยเรื่องนี้ไว้เฉยๆ ไม่ได้นะครับ"

ทุกคนต่างพูดออกมาด้วยความโกรธ

มีหรือที่เจิ้งหนานเทียนจะไม่รู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้างบน?

ตอนที่เขาทราบข่าวเขาก็ตกใจอย่างมาก

อันที่จริงเขาก็เพิ่งกลับมาที่เยี่ยนจิง และเมื่อมาถึงก็ได้รับข่าวเรื่องที่หลินหยางมีการแข่งประลองความเป็นความตายกับหลินกู่ หลินกู่เป็นคนยังไง เจิ้งหนานเทียนรู้เป็นอย่างดี เบื้องหลังของชายคนนี้มีข่งเหิงชุนคอยปกป้องอยู่! มีหรือที่คนธรรมดาจะกล้าไปมีเรื่องด้วย?

เดิมทีเจิ้งหนานเทียนภาวนาว่าไม่ต้องการให้ข่งเหิงชุนเดินทางไปที่ยอดเขาเยียนหลง ไม่งั้นเขาต้องกังวลว่าอาจเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นแน่

เขารู้นิสัยของหลินหยางเป็นอย่างดี

ใครจะคิดว่าเรื่องที่ตัวเองกังวลทั้งหมดจะเกิดขึ้น

จากนั้นเขาจึงวางงานทั้งหมดลงและรีบมาที่นี่

แต่เมื่อมาถึงและเห็นสภาพเช่นนี้ก็ทำให้เจิ้งหนานเทียนตื่นตระหนกมาก

บรรดาความช่วยเหลือจากตระกูล พรรคสำนักต่างๆ และผู้มีชื่อเสียงคนสำคัญของเยี่ยนจิงเหล่านั้นที่มาถึง อันที่จริงตามหลักแล้ว นอกจากพวกเขาเหล่านี้ ที่นี่ยังมีคนใหญ่คนโตอีกด้วย

เหล่านี้เป็นสิ่งที่น่ากลัวมากที่สุด

ครั้งนี้แม้แต่พวกเขาก็ต่างตกตะลึง

แค่นี้ก็รู้ได้ว่าสถานการณ์บนยอดเขาสาหัสอย่างมาก!

เจิ้งหนานเทียนสูดหายใจลึกและกล่าวว่า "เรื่องบนยอดเขาเยียนหลงจะมีเจ้าหน้าที่ของรัฐเข้าไปจัดการ ตอนนี้ผมต้องส่งคนเข้าไปปิดล้อม ใครก็ตามห้ามเข้าไปเด็ดขาด เข้าใจไหม?"

"อะไรนะ?"

ทุกคนต่างพากันตกตะลึง

"นายพลเจิ้ง นี่..."

"ไม่ต้องเป็นกังวล ผมสัญญาว่าเพื่อนของคุณทุกคนจะปลอดภัย! เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องไม่คาดคิดขึ้น การปิดล้อมถือเป็นการตัดสินใจที่ผ่านการพิจารณามาเป็นอย่างดีแล้ว!"

เจิ้งหนานเทียนกล่าวและหันกลับไปเดินขึ้นยอดเขา และขณะเดียวกันก็มีทหารจำนวนมากปิดกั้นถนนไว้และห้ามไม่ให้ใครขึ้นไปบนยอดเขา

การกระทำนี้ทำให้คนจำนวนมากต่างพากันด่าทอออกมา

แต่เป็นเพราะความต้องการของภาครัฐ ทำให้ทุกคนไม่กล้าขัดคำสั่ง

เจิ้งหนานเทียนรีบร้อนมากจนถึงขั้นวิ่งขึ้นบนยอดเขาพร้อมกับบรรดาทหารที่ติดตามมา

และสถานการณ์บนยอดเขาก็เปลี่ยนไปอย่างน่าอัศจรรย์

หลินเฟยอิงถูกบีบบังคับให้กระโดดหน้าผา เสวียฉงโหรว จักรพรรดิแห่งแวดวงการต่อสู้โกรธมากและจ้องหลินหยางด้วยสีหน้าแดงก่ำ แต่กลับไม่กล้าลงมือ

คนอื่นๆ ก็ยิ่งไปกว่านั้น

ยอดฝีมือจำนวนมากถูกตัดศีรษะลง

และคนที่เหลืออยู่ก็สู้หลินหยางไม่ได้ และสถานะของพวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ จึงทำได้เพียงยืนสั่นอยู่กับที่

แน่นอนว่าตอนนี้คนที่หวาดกลัวมากที่สุดกลับไม่ใช่คนของตระกูลหลิน แต่เป็นข่งเหิงชุน

เขานั่งอยู่บนรถเข็นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด และจ้องมองหลินหยางที่กำลังเดินเข้ามา

คนที่มายืนปิดล้อมป้องกันให้เขาต่างพากันตัวสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

อันที่จริงพวกเขากลัวหลินหยางมาก

แต่ความรับผิดชอบและหน้าที่ที่มี ทำให้พวกเขาไม่กล้าหลบไปข้างหลัง

"ถอยออกไปให้หมด!"

ข่งเหิงชุนกล่าวกับคนที่เข้ามาคุ้มกันเขาด้วยเสียงเคร่งขรึม

"คุณท่านข่ง!"