บทที่ 158 เชิญคุณออกไปด้วยค่ะ

"ผมไม่ใช่คนที่ชอบอวดดี ที่ผมมาในครั้งนี้เพราะคำขอของลุงคุณ ชวี่ซวงซวน ผมถามคุณหน่อย ถ้าเกิดสามารถรักษาให้หายได้ สามารถลงจากเตียงไปเดินได้ ถ้าสามารถมีชีวิตเหมือนคนปกติได้ คุณจะยอมเปลี่ยนแปลงเพื่อสิ่งนี้หรือไม่?"

"ฉันยอม แต่จะทำอะไรได้? ชีวิตของฉันไม่มีหวังแล้ว" ชวี่ซวงซวนพูดเสียงแหบ หลับตาลงและไม่มองหลินหยางอีกต่อไป

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ จู่ๆ ชวี่ซวงซวนก็รู้สึกเสียวซ่าเล็กน้อยที่คอของตัวเอง ราวกับถูกยุงกัดแล้วเกิดอาการง่วงนอนและเข้าสู่ความฝัน

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นมีเสียงนกร้องนอกหน้าต่าง

ชวี่ซวงซวนเปิดตาและยืดเอวตามปกติ

เมื่อคืนนี้น่าจะเป็นคืนที่เธอนอนหลับสบายที่สุดในปีนี้

เธอลุกจากเตียงเปิดผ้าม่านออก เธอไม่รู้อะไรเลยจนกระทั่งดวงอาทิตย์ส่องเข้ามาในวอร์ด เธอมองมือและเท้าอย่างสั่นเทา แล้วกรีดร้องด้วยความปิติ

....

....

หลังจากออกจากโรงพยาบาล หลินหยางก็กลับมานอนที่คลินิก

แต่ตอนนี้คลินิกทำให้เขารู้สึกไม่เหมาะสม

ลั่วเฉียนย้ายออกมาจากตระกูลลั่วแล้ว และอยู่ที่คลินิก สองคนอยู่ในที่เดียวกัน ชายหนึ่งหญิงหนึ่ง หลินหยางเองไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เขาเกรงว่าผู้หญิงคนอื่นจะลำบากใจ คิดไปมั่วซั่ว เขาก็เลยตัดสินใจให้หม่าไห่จัดการหาบ้านให้กับตนเอง

บางที ถึงเวลาที่ตัวเองควรซื้อบ้านแล้ว

จากการถอนตัวของตระกูลหลิว กงซีหยุนได้จัดการพื้นที่สีเทาของเจียงเฉินแล้ว

คังเจียห่าวและจี้เหวินยังให้หลักฐานทางอาญาทุกประเภทเกี่ยวกับเสียวอี้ เสียวอี้กลับตัวไม่ได้ การโจมตีหยางหัวของฝ่ายใต้ทั้งหมดถูกจัดการ

หม่าไห่ทำตามที่หลินหยางพูดทั้งหมด โดยเริ่มโจมตีบริษัทชางหยูอย่างบ้าคลั่ง

ชางหยูกรุ๊ปตกต่ำอย่างมาก มูลค่าตลาดลดลงอย่างมาก และปัญหาการจัดการภายในก็ปะทุเยอะมากขึ้นในหลายวันที่ผ่านมา เจ้าหน้าที่หลักสี่คนถูกคัดออก และแผนกต่างๆ ก็ได้รับความสูญเสียเช่นกัน เข้าสู่การจัดการครั้งใหญ่

แน่นอน ชางหยูกรุ๊ปไม่สบายใจ หยางหัวเองก็เช่นกัน อย่างไรก็ตามชางหยูกรุ๊ปเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ มันง่ายมากที่จะหักข้อมือกับพวกเขา ตอนนี้หยางหัวทำลายศัตรูอย่างสมบูรณ์ แต่นี่เป็ฯคำสั่งตายของหลินหยาง หม่าไห่ได้แค่ทำตามเท่านั้น

การต่อสู้ทางธุรกิจระหว่างหยางหัวและชางหยูกรุ๊ปยังดึงดูดความสนใจของนายทุนจำนวนนับไม่ถ้วนทั้งในและต่างประเทศ

ไม่มีใครคิดว่าหยางหัวจะบ้าคลั่งขนาดนี้ เกรงว่าตอนนี้ประธานของชางหยูกรุ๊ปคงจะปวดหัวแทบจะตาย! หากพวกเขารู้ว่าหยางหัวกรุ๊ปจะทำเรื่องแบบนี้ได้ พวกเขาจะกล้าไปหาเรื่องพวกบ้าเหล่านี้หรอ?

ในตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น ลั่วเฉียนเปิดประตูของคลินิกออก และเปิดทำการ

เดิมคิดจะเรียกหลินหยางมาตรวจไข้ แต่หลินหยางกลับออกไปตั้งแต่เช้า ไปที่วิลล่าริมแม่น้ำและทะเลสาบ

นี่คืออสังหาริมทรัพย์เปิดใหม่ชื่อโครงการซื่อจี้ห๋าวชิง ขายบ้านวิวแม่น้ำ เป็นสถานที่ที่คนรวยรวมตัวกันในเจียงเฉิน ว่ากันว่าหม่าไห่ก็ซื้อบ้านที่นี่ แต่เป็นบ้านที่ถูกที่สุด

หม่าไห่เป็นคนมีชื่อเสียงในเจียงเฉินโดยทั่วไป แต่ความจริงแล้วเขาไม่ใช่คนที่มีเงินมากที่สุดในเจียงเฉิน อย่าว่าแต่เขา ตระกูลใหญ่ทั้งสี่เองก็เช่นกัน

ท้ายที่สุดเมืองเจียงเฉินก็เป็นเมืองใหญ่ ที่นี่ยังมีเสือหมอบ มังกรซ่อนและเฒ่าแก่อีกมากมาย!

สิ่งที่อยู่ด้านบน จะไม่มีวันแข็งแกร่งที่สุด

หลินหยางถือบัตรในกระเป๋าของเขาและมอบให้กับเจิ้งหนานเทียน ข้างในเป็นเงินอุดหนุน หม่าไห่ไม่สามารถใช้เงินทั้งหมดนี้ได้หลังจากจัดการชางหยู ด้านในยังมีเงินอีหลายพันล้าน

"คุณอยากดูบ้านไหม?"

พนักงานขายที่ประตูยิ้มและพูดกับหลินหยางที่กำลังเดินเข้ามา

แม้ว่าหลินหยางจะแต่งกายโทรมมาก แต่พนักงานขายก็มีความเป็นมืออาชีพพอที่จะไม่ดูถูกคนอื่น

"อืม มีบ้านดีๆ พอจะแนะนำผมไหม?" หลินหยางถาม

"ท่าน เชิญทางนี้" พนักงานขายยิ้ม แต่แววตาของเธอยังคงดูไร้หนทางและขยะแขยง