บทที่ 1620 คุณไม่มีสิทธิ์

"หมอเทวดาหลิน! ใช่หมอเทวดาหลิน!"

"พระเจ้า! หมอเทวดาหลินอยู่ที่นี่ด้วยเหรอเนี่ย!"

"เหลือเชื่อสุดๆ!"

"หมอเทวดาหลินไม่ได้เป็นเพียงหมอเท่านั้น ว่ากันว่าเขายังมีความสามารถด้านการต่อสู้อีกด้วย และศิลปะการต่อสู้ของเขาก็ไม่ธรรมดาซะด้วย! มีเขาอยู่ พวกเราไม่ต้องกลัวแล้ว!"

"ดีจัง! หมอเทวดาหลิน จัดการไอ้คนพวกนี้เลย!"

"ลงมือเลยหมอเทวดาหลิน!"

"จัดการพวกเขาให้สิ้นซากเลย ดูสิว่าพวกเขายังจะปากดีอวดเก่งได้อีกไหม!!"

บรรยากาศเป็นไปอย่างโกลาหลและเดือดพล่าน ผู้คนจำนวนมากต่างร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้น

และโลกโซเชียลกลับยิ่งร้อนระอุ ทุกคนในโลกโซเชียลต่างพากันให้กำลังใจหมอเทวดาหลิน

"หมอเทวดาหลิน ฉันรักคุณ!"

"ว้าว! หมอเทวดาหลิน!!"

"หมอเทวดาหลิน! เขามาอีกแล้ว!"

"เยี่ยมมากเลย! เขาโคตรเท่เลยอ่ะ!"

"มีเขาอยู่ ตำนานศิลปะการต่อสู้ประเทศของเราไม่มีทางถูกพวกเขาทำลายลงแน่!"

ผู้คนจำนวนมากต่างตื่นเต้นดีใจ

และที่โรงพยาบาลกลับมีเสียงโห่ร้องสั่นสะเทือนดังกึกก้อง

ผู้ชายคนนี้ เป็นคนที่สร้างปาฏิหาริย์ความมหัศจรรย์มาแล้วนับไม่ถ้วน เป็นคนที่ถูกยกย่องให้เป็นเทพเจ้าที่มีอยู่จริง!

ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้!

เขาสมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ!

คนประเภทนี้ปรากฏตัวขึ้นที่นี่ก็เหมือนแสงสว่างในที่มืด...

หลินหยางเงยหน้า "ทุกคนเงียบลงก่อน ที่นี่คือโรงพยาบาล ยังมีคนไข้อีกจำนวนมาก กรุณาอย่าทำให้กระทบไปถึงพวกเขา!"

เมื่อพูดจบ ทุกคนต่างพากันเงียบลงทันที

"หมอเทวดาหลิน? ผมเคยได้ยินชื่อของคุณ! ได้ยินมาว่าคุณก็มีทักษะการต่อสู้ ดูท่าแล้ววันนี้ผมคงมีเรื่องสนุกให้ทำแล้วล่ะ" จงชวนหรี่ตาลงจ้องมองไปที่หลินหยาง

แต่เขาเพิ่งจะพูดจบ

ตุ่บ!

หลินหยางก็กำหมัดและต่อยไปที่ศีรษะของเจี้ยหลงอย่างแรง

เจี้ยหลงเป็นลมหมดสติโดยไม่ทันป้องกันและศีรษะก็เกิดแผลบริเวณกว้าง

"อ๋า?"

ทุกคนต่างพากันตกตะลึง