บทที่ 165 การผ่าตัดล้มเหลว

"ถึงแม้ปัจจุบันคุณจะยังไม่ได้หย่ากับเขา แต่ผมรู้ อีกไม่นานคุณก็ต้องหย่ากับเขา เสี่ยวเหยียน ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ผมก็จะรอคุณ!"

หัวหม่านเฉินพูดด้วยอารมณ์ที่ลึกซึ้ง เขายื่นมือออกไปคิดจะจับมือของซูเหยียน

แต่ซูเหยียนกลับรีบดึงมือกลับทันที

"โปรดเคารพตัวเองด้วย พี่หัว" ซูเหยียนพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"อ๋อ อาจจะเป็นเพราะผมใจร้อนเกินไป ขออภัย ขออภัย…" หัวหม่านเฉินแสดงความขอโทษ

"คุณรีบไปทำงานของคุณเถอะ ครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณมาก"

ซูเหยียนพูด หลังจากนั้นหันหลังกลับเข้าห้องผู้ป่วย

หัวหม่านเฉินหรี่ตาลงมองแผ่นหลังของซูเหยียนแล้วเลียริมฝีปากของตัวเอง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา

"นางแพสยา ทำเป็นใสซื่อบริสุทธิ์เหรอ? หลังจากที่ผมได้คุณมาครอบครองก่อน ดูซิว่าถึงตอนนั้นคุณยังจะเสแสร้งอีกหรือเปล่า!"

หัวหม่านเฉินพูดพร้อมกับหันหลังแล้วเดินตรงไปที่ห้องของโจวป๋ออี้

.....

.....

บ้านพักคนชรา

"พอประมาณแล้ว"

หลินหยางเก็บเข็มเงินเล่มสุดท้ายแล้วพูดกับเจิ้งหนานเฉิน "ร่างกายของนายพลเจิ้งแข็งแรงกว่าที่ผมคิดเอาไว้เยอะ อาการบาดเจ็บฟื้นฟูเร็วกว่าที่ผมคาดการณ์เอาไว้มาก เดิมทีผมคิดว่าต้องใช้เวลาหนึ่งเดือน แต่ดูเหมือนตอนนี้ เพียงแค่สองอาทิตย์ก็เกือบจะสามารถฟื้นฟูกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว ฝังเข็มอีกไม่กี่ครั้งก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรแล้ว"

"หัวหน้า เยี่ยมไปเลย!" เสี่ยวจ้าวพูดด้วยความดีใจ

"ใช่ เยี่ยมไปเลย! เยี่ยมไปเลย!" เจิ้งหนานเทียนพูดด้วยอารมณ์ที่ซาบซึ้ง แววตาที่ชราภาพของเขาเป็นประกาย

เห็นได้ชัด เขาคนเดิมกลับมาแล้ว!

"กินยาตรงเวลาด้วย" หลินหยางวางยาที่ซื้อมาลงด้านข้างแล้วจะเดินจากไปทันที

"เสี่ยวหลิน อย่าเพิ่งรีบไป อยู่กินข้าวก่อนสิ" เจิ้งหนานเทียนพูด

"ไม่ดีกว่าท่านนายพล ทางบ้านยังมีธุระต้องจัดการนิดหน่อย" หลินหยางยิ้มแล้วยิ้มอีก

"มีเรื่องอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่า?" เจิ้งหนานเทียนพูดขึ้นอย่างกะทันหัน

หลินหยางรู้สึกอึ้ง หลังจากนั้นส่ายหัวแล้วเดินออกไปข้างนอกทันที

"เสี่ยวหลิน…มีปัญหาที่ไม่อยากพูด" เจิ้งหนานเทียนถอนหายใจแล้วพูด

"ถึงแม้คุณหลินอายุจะยังน้อย แต่ความสามารถของเขาไม่น้อย หัวหน้าไม่จำเป็นต้องห่วงหรอก" เสี่ยวจ้าวพูด

"ได้รับผลประโยชน์จากคนอื่นแล้วจะให้ไม่ใส่ใจได้ยังไง? เสี่ยวจ้าว ไปตรวจสอบดู ตกลงเสี่ยวหลินมีปัญหาอะไรกันแน่ ถ้าหากเป็นปัญหาแบบนั้นก็ต้องยื่นมือเข้าไปช่วยสักครั้ง ต่อไปหมอนี่จะเป็นแบบอย่างที่ดีของประเทศชาติ ต้องดูแลให้ดี!" เจิ้งหนานเทียนพูด

"ได้ครับหัวหน้า!"

.....

หลังออกจากบ้านพักคนชรา หลินหยางกลับบริษัททันที

บริษัทไม่มีห้องนอน สุดท้ายหลินหยางจึงไปนอนค้างคืนที่คลีนิคของลั่วเฉียน ส่วนบ้านที่โครงการซื่อจี้ห๋าวชิงปล่อยให้ทางบริษัทเป็นผู้รับผิดชอบในการตกแต่ง หลินหยางตั้งใจจะหาเวลาไปซื้อเฟอร์นิเจอร์สักชุด หลังจากที่ตกแต่งเสร็จแล้ว เขาจะรับซูเหยียนเข้าไปอยู่

หลังจากที่เคยเห็นบ้านหลังนั้น เธอคงจะไม่สงสัยคำพูดของหลินหยางอีกแล้วมั้ง?

วันที่สอง หลินหยางแวะไปที่ตลาดเฟอร์นิเจอร์ หลังจากนั้นสั่งทำเฟอร์นิเจอร์คุณภาพสูงหนึ่งชุด

แต่แล้วหลังจากที่เพิ่งเดินออกจากตลาดเฟอร์นิเจอร์ หม่าไห่โทรศัพท์มาพอดี

"มีอะไร?" หลินหยางถาม

"คุณหลิน มีปัญหาแล้ว การผ่าตัดของจางชิงหยู่เกิดข้อผิดพลาด อาการของจางชิงหยู่ในตอนนี้แย่มาก! ชีวิตของเธอตกอยู่ในอันตราย" หม่าไห่พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"อะไรนะ?"

หลินหยางอึ้งไปแล้ว

"ประธานหลิน ทางโรงพยาบาลออกใบประกาศอาการเจ็บป่วยขั้นรุนแรงแล้ว ตอนนี้มีแต่คุณเท่านั้นที่สามารถช่วยจางชิงหยู่ คุณ…" หม่าไห่ลังเลอยู่สักพักแล้วพูด

"รีบไปจัดการทุกอย่างเดี๋ยวนี้ ผมจะเป็นคนรักษาจางชิงหยู่เอง เร็วเข้า!"

หลินหยางพูด หลังจากนั้นรีบเดินทางตรงไปที่โรงพยาบาลทันที

หม่าไห่รีบสั่งให้คนไปเตรียมพร้อมทันที

โรงพยาบาลประชาชน

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้? การผ่าตัดล้มเหลวได้ยังไง?"

ซูเหยียนหน้าซีดเผือก มองหมอที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา