บทที่ 1667 หนึ่งคนต่อทหารนับหมื่น

ณ ท่าเรือซ่านหู้ ดินแดนมังกร

เรือกู้ภัยหลายลำแล่นเข้าฝั่งภายใต้การคุ้มกันของสปีดโบ๊ทของทางการ

รถพยาบาล รถฉุกเฉินและหมอพยาบาลต่างเตรียมพร้อมแล้ว

เมื่อเรือเทียบฝั่ง ทุกคนต่างเร่งรีบนำนักศิลปะการต่อสู้ที่ได้รับบาดเจ็บเคลื่อนย้ายไปยังรถพยาบาล

"ฟางฉีหลิน! ฟางฉีหลินยังไม่ตาย!"

มีคนเห็นฟางฉีหลินที่ถูกประคองขึ้นมาจากเรือและร้องอุทานออกมา

เจิ้งหนานเทียนและหนงถังกงได้ยินเข้าก็ต่างรีบพากันเดินเข้าไป

"คุณคือฟางฉีหลินเหรอ?" หนงถังกงถามอย่างเคร่งขรึม

"พวกคุณคือ?" ฟางฉีหลินขมวดคิ้วถาม

เจิ้งหนานเทียนรีบหยิบบัตรขึ้นมา

ฟางฉีหลินกวาดสายตามองและสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

"บอกผมมาว่าตอนนี้หมอเทวดาหลินอยู่ที่ไหน?" หนงถังกงถามอย่างเคร่งเครียด

"หมอเทวดาหลิน? เขา...เขาไปดินแดนซากุระแล้ว" ฟางฉีหลินลังเลใจก่อนจะพูดออกมา

"เขาพาคนไปกี่คน?"

"ไม่ได้พาใครไปด้วย เขาไปคนเดียว..."

"อะไรนะ?"

เจิ้งหนานเทียนร้องอุทานเสียงหลง

หนงถังกงสีหน้าเคร่งเครียดและกัดฟันบ่น "โง่! ซื่อบื้อที่สุด!! เจ้าหมอนี่เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร? เทวดาหรือไง? เขตพรมแดนของญี่ปุ่นในตอนนี้เต็มไปด้วยเครื่องบินรบและปืนใหญ่ แถมยังมีการปิดล้อมอย่างแน่นหนายิ่งกว่ากำแพงเหล็ก เขาคนเดียวจะบุกและฝ่าฟันเข้าไปได้ยังไง? เขารนหาที่ตายหรือไง!!"

"ผู้บัญชาการ เราจำเป็นต้องรีบให้การสนับสนุนหมอเทวดาหลินโดยเร็วที่สุด!" เจิ้งหนานเทียนกล่าวอย่างร้อนใจ

"จะช่วยเขายังไง? กองกำลังของเราไม่มีทางเข้าไปได้ หากเข้าใกล้เขตน่านน้ำของอีกฝ่าย ก็จะถือเป็นการรุกรานอธิปไตย ถึงตอนนั้นต้องเกิดเรื่องพิพาทขึ้นและเกิดเป็นสงครามระหว่างประเทศแน่ และเมื่อเกิดสงครามก็ยากที่จะจบลง และทั่วโลกคงไม่มีใครเข้าข้างเราอย่างแน่นอน และอเมริกาจะต้องใช้โอกาสนี้จัดการเรา ถึงตอนนั้นประเทศของเราจะต้องเกิดวิกฤติขึ้นอย่างแน่นอน!" หนงถังกงกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"งั้น...ผู้บัญชาการ ตอนนี้เราควรทำยังไงดี? หรือจะปล่อยให้คุณหลินต้องตายลงโดยที่ไม่ทำอะไรเลยงี้เหรอ?" เจิ้งหนานเทียนกัดฟันถาม

"ไม่มีทาง แต่เราจะทำอย่างประมาทเลินเล่อไม่ได้! ไม่งั้นมีแต่จะทำให้เรื่องมันแย่ลงกว่าเดิม คุณอย่าเพิ่งรีบร้อน ผมขอเวลาคิดหน่อย ให้เวลาผมคิดหน่อย..."

หนงถังกงเดินไปมาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ไม่นานเหมือนว่าเขานึกอะไรขึ้นมาได้และกล่าวอย่างเคร่งขรึม "เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น!"

"วิธีอะไรเหรอครับ?"

"ส่งคนไปรับตัวหมอเทวดาหลินกลับมา!"

หนงถังกงกล่าวอย่างแน่วแน่

"พากลับมา?" เจิ้งหนานเทียนตกตะลึง

"ใช่ จากสถานการณ์ในตอนนี้แล้วนั้น อีกฝ่ายได้เตรียมรับมือเป็นอย่างดี การที่หมอเทวดาหลินจะบุกเข้าไปนั้นจะต้องตายอย่างแน่นอน ตอนนี้เราจำเป็นต้องยกเลิกการประลองและนำตัวหมอเทวดาหลินกลับมา ไม่งั้นอย่าว่าแต่พ่ายแพ้การต่อสู้เลย เราค่อยกลับมาสู้อีกครั้งวันข้างหน้าก็ยังได้!"

"พาตัวหมอเทวดาหลินกลับมา....ผู้บัญชาการ ใครไปถึงจะเหมาะเหรอครับ? อีกอย่าง....อีกฝ่ายจะยอมให้เราพาตัวเขากลับมาเหรอ?"

"ตอนนี้ใครไปก็ไม่เหมาะสม หมอเทวดาหลินคิดจะเข้าประเทศ อีกฝ่ายต้องลงมือยิงระเบิด ถึงตอนนั้นแสงไฟต้องพุ่งทะยานเต็มท้องฟ้าแน่ หากผมและคุณไป อีกฝ่ายจะต้องฆ่าเราทั้งสองลงอย่างไม่ยำเกรง และเมื่ออีกฝ่ายประกาศว่าเป็นการลงมือที่ผิดพลาด เราก็ต่างพูดอะไรไม่ขึ้น ถึงขั้นนี้แล้วจำเป็นต้องใช้การวิพากษ์วิจารณ์เพื่อส่งผลกระทบให้สามารถนำตัวหมอเทวดาหลินกลับมาให้ได้!"

"ผู้บัญชาการหมายความว่า...."

"ให้กระทรวงการต่างประเทศออกหน้าแทนและจัดการถ่ายทอดสดตลอดเวลาเพื่อเผยแพร่ออกไปทั่วโลก! ให้ทั่วโลกได้รับรู้ว่านี่คือการประลองแข่งขันระหว่างประเทศ หากพวกเขากล้าทำอะไรไม่ดี เราก็จะได้มีเหตุผลไปจัดการพวกเขาในภายหลัง!"

"ครับ..."

เจิ้งหนานเทียนพยักหน้า

อันที่จริงวิธีนี้ไม่ใช่วิธีการที่ดีเท่าไรนัก

แต่เมื่อมาถึงขั้นนี้แล้วก็คงต้องทำแบบนี้

.....