บทที่ 1680 เรียกร้องความยุติธรรม

หลินหยางไม่ได้รีบร้อนจะกลับเจียงเฉิน

เหลียงซวนเหม่ยยังต้องการให้เขาดูแล เขาตัดสินใจว่าจะรอให้อาการป่วยของเธอดีขึ้นแล้วค่อยกลับไป

หลังจากสั่งยาจำนวนหนึ่งให้เหลียงซวนเหม่ยเรียบร้อยแล้วหลินหยางก็เดินออกไปนอกประตูเพื่อพูดคุยกับเหลียงชิวเยี่ยนและเหลียงเสี่ยวเตี๋ย

ขณะนี้แววตาของเหลียงเสี่ยวเตี๋ยเต็มไปด้วยประกายวิบวับและจ้องมองหลินหยางอย่างคลั่งไคล้ หลินหยางมองมาที่เธอและเธอก็ทำเป็นหันไปทางอื่น โดยที่ไม่กล้าสบตากับเขา

่

เธอได้คอยติดตามเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลาและวีแชทของเธอก็เต็มไปด้วยข่าวคราวเรื่องนี้

จู่ๆ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองโชคดีเหลือเกิน คนที่หลายคนใฝ่ฝันอยากเจอกำลังนั่งคุยอยู่ตรงหน้าเธอ...

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เหลียงเสี่ยวเตี๋ยก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

หลินหยางมองเธอแปลกๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก

บ้านที่สามของตระกูลเหลียงได้ย้ายออกมาจากตระกูลเหลียงแล้ว

เหลียงเว่ยกั๋วเป็นคนใจแข็ง หลังจากการทะเลาะเบาะแว้งกันก็ได้ตัดขาดและไม่เกี่ยวข้องอะไรกับบ้านที่สองอีกเลย!

บ้านภรรยาเอกและบ้านที่สองต่างโกรธเคือง ทว่าพวกเขากลับไม่กล้าลงมือทำอะไรกับบ้านที่สาม

เพราะกู่ซานได้ตายไปแล้ว!

หมอเทวดาหลินไม่ได้ไปช่วยรักษาชีวิตของเธอ และกู่ซานก็กินยาผิดไป ทำให้ไอเป็นเลือดในคืนนั้นและสุดท้ายก็จากไป

หลังจากที่กู่ซานตายลง ชูไท่ก็ตัดสินใจว่าไม่มีทางปล่อยหมอเทวดาหลินและบ้านที่สามของตระกูลเหลียงอย่างแน่นอน

เพียงแต่การเดินทางไปญี่ปุ่นของหมอเทวดาหลินได้สร้างชื่อเสียงไปทั่วโลก ทำให้คนของตระกูลกู่ไม่กล้าล้างแค้น จึงได้ขอให้ชูไท่ออกหน้าแทน

"ก็แค่ฆ่าคนที่มีความสามารถเพียงน้อยนิดของญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอ! เป็นถึงฮีโร่? เทียบกับตระกูลชูละก็ หมอเทวดาหลินเป็นได้เพียงก้อนขี้หมาเท่านั้น!"

ภายนอกห้องโถงไว้ทุกข์ของตระกูลกู่ ชูไท่ได้ถุยน้ำลายออกมาหลังจากที่รู้ผลการประลองแข่งขันและหันไปตะคอกใส่คนที่รายงาน

"คุณชาย หมอเทวดาหลินไม่เพียงแค่ฆ่าคนญี่ปุ่นเท่านั้น! ในโลกโซเชียลยังเผยแพร่คลิปวิดีโอ บอกว่าหมอเทวดาหลินใช้หมัดเดียวก็ทำให้เรือรบบรรทุกเครื่องบินจมดิ่งลงสู่ใต้ท้องทะเลลึก!!" คนที่อยู่ข้างๆ กล่าวกระซิบ

"ทำลายอะไรนะ?" ชูไท่ถามด้วยความตกตะลึง

"เรือรบบรรทุกเครื่องบินครับ!"

"นายพูดจาเหลวไหลอะไรของนาง! เรือรบบรรทุกเครื่องบิน! ทำไมนายไม่บอกว่าเขาต่อยหมัดเดียวก็เขาให้โลกแตกได้?"

"คุณชาย ผมไม่ได้โกหกจริงๆ ครับ! มีคลิปวิดีโอจริงๆ!"

"เอามาให้ฉันดู!"

"รอเดี๋ยวครับ!"

ชายคนนั้นรีบหยิบโทรศัพท์ออกมา

ไม่นานชายคนนั้นก็ขมวดคิ้ว