บทที่ 1701 เชลย

สั่งให้ผู้นำตระกูลเฉียวมาพบหลินหยาง?

เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้!

เฉียวซินไม่เป็นอะไร อันที่จริงสำหรับเขาทั้งสองนั้นก็ถือว่าภารกิจได้สำเร็จลุล่วงไปแล้ว

ส่วนอีกยี่สิบคนของตระกูลเฉียวนั้นจะเป็นยังไงก็ไม่สนใจ อย่างน้อยเขาก็ทำภารกิจของคุณพ่อของเฉียวซินสำเร็จ

หากหลินหยางไม่ยอมให้ความร่วมมือ พวกเขาก็สามารถจัดการหลินหยางตรงนี้และพาตัวหลินหยางกลับไปตระกูลเฉียว

"คุณหลิน ดูเหมือนคุณจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเท่าไร คุณคิดว่าคุณมีสิทธิ์เหรอ?" เฉียวเป้ากล่าวและแอบรวบรวมกำลังอย่างลับๆ

สีหน้าของเฉียวหู่ก็เกรี้ยวกราดขึ้นและจ้องมองไปยังหลินหยาง "ให้ผู้นำตระกูลของผมมาหาคุณถึงที่? เกรงว่าคุณคงจะถูกถล่มซะก่อน! ไม่รู้จักเจียมตัวเอาซะเลย!"

"จริงเหรอ? งั้นผมก็อยากเฝ้ารออยู่เหมือนกัน อ้อใช่ ห้องตรงนั้นเป็นห้องที่จัดเตรียมไว้สำหรับพวกคุณ พวกคุณเข้าไปพักที่นั่นสิ"

หลินหยางชี้ไปยังห้องหนึ่งบริเวณหัวมุม

"น่าสนใจ! ฮ่าๆ น่าสนใจมาก!"

เฉียวเป้าโกรธแต่กลับหัวเราะออกมาและแววตาของเขาก็เต็มไปด้วยรัศมีสังหาร

"เฉียวเป้า!"

เฉียวหู่เรียกเสียงดัง

"รับทราบ" เฉียวเป้าพยักหน้าและหันไปกล่าว "คุณชาย คุณไปยืนอยู่ข้างหลังของพวกเราไว้และอย่าวิ่งไปไหน ตอนนี้เรากำลังจะทำตามคำสั่งที่ต้องพาตัวหมอเทวดาหลินกลับไป!"

"อย่าฆ่าเขา ทางที่ดีจัดการเขาให้พิการซะก่อนแล้วค่อยพากลับไป ฉันจะทรมานเขาเอง!" เฉียวซินกล่าวอย่างเกรี้ยวกราด

ทั้งสองไม่พูดอะไรแต่กลับพากับเดินไปข้างหน้าและเตรียมลงมือ

หลินหยางยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้และจับจ้องทั้งสองคนอย่างนิ่งเฉย

เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ภายในห้องรับรอง

แม้ว่าบรรยากาศจะน่าหดหู่มากแค่ไหน ทว่าพวกเขากลับไม่รู้สึกเลยสักนิดเดียว

สิ่งนี้ทำให้เฉียวหู่และเฉียวเป้าประหลาดใจอย่างมาก

หมอเทวดาหลินนิ่งเฉยขนาดนี้ หรือว่าเขาจะมีแผนการอะไรแอบแฝงอยู่?

ไม่สนใจแล้ว!

เฉียวเป้าคำรามและเตรียมจะลงมือก่อน

แต่ขณะที่เขากำลังจะยกมือขึ้นจัดการนั้น จู่ๆ ก็มีเสียงดังขึ้น

"ทำไมเหรอ? หมอเทวดาหลิน คุณได้เชิญแขกเข้ามาใหม่เหรอ?"

เมื่อพูดจบทั้งสองก็หันไปมอง

วินาทีนั้น เฉียวหู่เสมือนถูกฟ้าผ่าและยืนนิ่งอยู่กับที่และพูดเสียงหลงออกมา "คุณคือ...คุณเหยียนเฮิ่น??"

ที่แท้ก็คือหัวหน้าเหยียนเฮิ่นแห่งกลุ่มพิพากษาเทียนชี่มาที่นี่!

"หืม?"

เหยียนเฮิ่นตกตะลึงและมองไปยังเฉียวเป้าอยู่นาน ก่อนจะนึกได้ว่าเขาเป็นใคร "คุณคือเฉียวเป้าแห่งตระกูลเฉียวเหรอ?"

"ครับ ผมรู้สึกดีใจและเป็นเกียรติมากที่คุณเหยียนเฮิ่นยังจำผมได้ แต่คุณเหยียนเฮิ่น คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ?" เฉียวเป้าถามด้วยความสงสัย

ตระกูลเฉียวและกลุ่มธุรกิจซางเหมิงมีความร่วมมือกันอยู่บ้าง และกลุ่มธุรกิจซางเหมิงและสมัชชาใหญ่ก็มีความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาระหว่างกัน ทำให้เฉียวเป้าได้มีโอกาสพบเจอกับคนของสมัชชาใหญ่

และในโอกาสที่ได้พบเจอกันโดยบังเอิญนั้น เฉียวเป้าก็ได้เห็นท่วงท่าอันสง่างามของกลุ่มพิพากษาเทียนชี่ โดยเฉพาะหัวหน้าเหยียนเฮิ่น ทำให้เขารู้สึกยกย่องชื่นชมอย่างมาก