บทที่ 1702 ใครจะเชื่อ?

ไป๋ฮั่วสุ่ยเป็นคนยังไงคงไม่ต้องพูดถึง

แม้ว่าเฉียวซินและคนอื่นๆ ต่างก็ไม่เคยเห็นไป๋ฮั่วสุ่ย แต่ก็เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามของเธอมาก่อน

อีกอย่างตระกูลเฉียวและกลุ่มธุรกิจซางเหมิงก็มีความร่วมมือต่อกัน

ต่อให้ความร่วมมือจะไม่กว้างขวางเท่าไรนัก ทำให้พวกเขาไม่มีสิทธิ์ได้เข้าพบผู้นำพันธมิตร

และเรื่องที่เกี่ยวกับการหายตัวไปของไป๋ฮั่วสุ่ยในช่วงนี้กลับถูกพูดถึงอย่างกว้างขวาง มีหรือที่พวกเขาจะไม่รู้?

แต่ใครจะไปคาดคิดว่าไป๋ฮั่วสุ่ยที่เป็นถึงผู้นำพันธมิตรกลุ่มธุรกิจซางเหมิง...จะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ และกลายเป็นผู้ที่ถูกคุมขังของหมอเทวดาหลิน....

"ก่อนหน้านี้ผู้นำพันธมิตรไป๋ได้เดินทางไปสมัชชาใหญ่เพื่อประชุม ขณะเดินทางกลับก็ถูกหมอเทวดาหลินรู้แผนการเดินทางและถูกหมอเทวดาหลินจับตัวมาได้!" เหยียนเฮิ่นกล่าว

"เป็นไปไม่ได้!" เฉียวเป้ายังคงไม่อาจรับได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นและตะคอกออกมา "ผู้นำพันธมิตรไป๋เป็นถึงผู้นำพันธมิตรของกลุ่มธุรกิจซางเหมิง รอบกายของเธอมียอดฝีมือจำนวนมาก เป็นไปได้เหรอที่จะลงมือจัดการได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น? หมอเทวดาหลินใช้แผนการอะไรหลอกล่อผู้นำพันธมิตรได้? ไม่มีทาง! ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่!"

"คุณไม่เชื่อผมก็ไม่เป็นไร แต่ผมขอบอกคุณว่าหมอเทวดาหลินไม่ได้ใช้แผนการหรือวิธีการชั่วร้ายอะไรมาหลอกล่อ เขาเพียงแค่จัดการฆ่าสังหารยอดฝีมือข้างกายของผู้นำพันธมิตรไป๋แล้วพาตัวเธอมา ความสามารถของหมอเทวดาหลิน ไม่ใช่สิ่งที่คุณสามารถจินตนาการได้! คุณต้องรู้ว่าผู้ลงทัณฑ์ห้าคนที่เดินทางมายังเจียงเฉินก่อนหน้านี้ มีเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่! แม้แต่ผู้ลงทัณฑ์ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหมอเทวดาหลิน แล้วยอดฝีมือข้างกายของผู้นำพันธมิตรไป๋จะไปเหลือเหรอ?"

เหยียนเฮิ่นส่ายหน้าและเบื่อหน่ายที่จะอธิบายให้พวกเขาฟัง จากนั้นก็เดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ ภายในห้องรับรอง และหยิบแว่นสายตาออกมาเพื่อศึกษาสิ่งของโบราณเก่าแก่ที่อยู่บนโต๊ะ

ส่วนคนของตระกูลเฉียวทั้งสามคนตอนนี้ได้อ้าปากค้างและผ่านไปนานกว่าจะดึงสติขึ้นมาได้

"แม้แต่ผู้ลงทัณฑ์ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้?" เฉียวเป้าพึมพำ

"ผู้พิพากษา ผู้ลงทัณฑ์...แม้แต่ผู้นำพันธมิตรกลุ่มธุรกิจซางเหมิง...ก็ถูกคุณจับตัวมาเป็นเชลย? ไม่มีทาง...ไม่...เป็นไปไม่ได้..." เฉียวหู่กลืนน้ำลายและจ้องมองหลินหยาง

"คิดว่าพวกคุณคงไม่รู้จักเขาใช่ไหม? วันนี้จะได้พูดคุยกันมากขึ้น" หลินหยางกล่าว

"แย่แล้ว!"

ทันใดนั้นเฉียวเป้าก็สะดุ้งและนึกอะไรขึ้นมาได้ จากนั้นก็รีบไปจับตัวหลินหยาง

เฉียวหู่ก็ดึงสติได้ทันที

รู้ความลับมากขนาดนี้ อีกฝ่ายจะต้องกำจัดพวกเขาอย่างแน่นอน!

ไม่งั้นก็ลงมือจัดการก่อนเลย!

ในชั่วพริบตาพวกเขาก็ลงมือพร้อมกันโดยพยายามร่วมมือกับเฉียวเป้าเพื่อจัดการกับหลินหยาง

แต่ในขณะที่ทั้งสองเริ่มลงมือนั้น

ปัง! ปัง! ปัง! เสียงดังกราว...

ใบมีดแหลมคมพุ่งออกมาจากช่องว่างข้างๆ หลินหยางและกลายเป็นเครื่องบดเนื้อและกลืนแขนของทั้งสองโดยตรง

"อ๋า?"

ทั้งสองหน้าซีดด้วยความตกใจ และรีบชักแขนกลับ

ใบมีดที่แหลมคมน่าสะพรึงกลัวเหล่านั้นไม่ได้ไล่ตามต่อไป แต่หดกลับเหมือนเดิม และจมอยู่ในความว่างเปล่า

หาตัวจับได้ยาก ราวกับถูกต้องมนตร์สะกด

"นี่มันคืออะไร?" เฉียวหู่ร้องเสียงหลง

"ผมคิดออกแล้ว มีข่าวว่านิกายตงหวงเป็นนิกายที่หมอเทวดาหลินควบคุมโดยตรง ถ้าเป็นแบบนั้น นี่คงเป็น "อิ่งอวี้" หรือเงาคุ้มกันของนิกายตงหวง โดยปกติทั่วไปแล้วอิ่งอวี้จะไม่สามารถมองเห็นได้และเสมือนเป็นเงาที่คอยติดตามหมอเทวดาหลิน แต่เมื่อหมอเทวดาหลินตกอยู่ในอันตราย พวกเขาจะปรากฏตัวขึ้นมาทันทีเพื่อจัดการกับอันตรายที่เกิดขึ้น!" เฉียวเป้ากล่าว

"ถึงว่าทำไมหมอเทวดาหลินถึงดูนิ่งเฉยขนาดนี้เมื่อเผชิญหน้ากับเราสองคน! แต่ไม่ใช่สิ...ผมเคยได้ยินอิ่งอวี้มาก่อน พวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งขนาดนั้น ตามระดับของเราแล้ว พวกเขายังไปไม่ถึงระดับของมนุษย์เลยด้วยซ้ำ แต่การลงมือเมื่อสักครู่นั้น...สามารถเทียบได้กับความสามารถระดับพื้นดินเลยนะ เกิดอะไรขึ้นกันแน่?" เฉียวหู่ถามด้วยความสงสัย

"อาจเป็นเพราะหมอเทวดาหลินใช้ตัวยาในการแก้ไขดัดแปลงพวกเขา ทำให้พละกำลังของพวกเขาเพิ่มขึ้น!" เฉียวเป้ากล่าว

เฉียวหู่ได้ยินเข้าก็แสดงสีหน้าเคร่งเครียด "ความสามารถนอกรีตได้จรรยาบรรณ! เฉียวเป้า ไม่ต้องพูดมากแล้ว เขาปล่อยให้เรารู้ความลับของเขาเยอะขนาดนี้ เขาต้องคิดจะปิดปากเราสองคนแน่! เราจัดการลงมือก่อน! จัดการเขาให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!"

"ตกลง!"

ทั้งสองคนรวมพลังและคำรามออกมา จากนั้นเตรียมลงมือ

แต่วินาทีต่อมา

ตุ่บ!

จู่ๆ พลังอันชั่วร้ายก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า และพุ่งโจมตีทั้งสองคนโดยตรงอย่างรุนแรง

ก่อนที่ทั้งสองคนจะเข้าใกล้หลินหยาง พวกเขาก็ถูกออร่านี้บดขยี้ทันทีและนอนลงกับพื้นโดยไม่สามารถขยับได้

รัศมีอันเยือกเย็นและดุร้ายราวกับก้อนน้ำแข็งที่ปกคลุมทั่วร่างของพวกเขา

"อ๋า??"

"นี่...นี่คือพลังงานปีศาจ?? พลังงานปีศาจของใคร? หรือที่นี่จะมีคนของลัทธิมาร?"

เฉียวเป้าและเฉียวหู่ต่างก็ตกใจและตัวสั่นสะท้าน ร่างกายพวกเขาเต็มไปด้วยเหงื่อที่ไหลย้อย

พลังที่น่าสะพรึงกลัวนี้เป็นพลังที่พวกเขาไม่เคยพบเจอมาก่อน