บทที่ 1759 สองฝ่ายทะเลาะกัน บุคคลที่สามได้ประโยชน์

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง…..

ที่งานประมูลตอนนี้ ท่านถงยิงปืนตอบโต้ทางด้านของฮวาอันมาจากบริเวณที่สูง

ลูกปืนยิงออกไม่ขาดสาย และมีผู้มากฝีมือตรงหน้าฮวาอันถือดาบอยู่ จากนั้นรีบรำดาบอย่างรวดเร็ว ดาบแหวกแหกลูกปืนออก ไม่ว่าท่านถงจะยิงกระหน่ำแค่ไหน ก็ไม่สามารถทำอะไรฮวาอันได้

“ฆ่าเขาให้ฉัน!”ฮวาอันชี้ไปทางท่านถงแล้วตะคอกใส่

คนที่ถือดาบยกดาบขึ้นและกระโดด โจมตีไปทางท่านถงอย่างรวดเร็วราวกับดาวตก

ท่านถงตื่นตกใจ”ปกป้องฉัน!”

ผู้ชายคนหนึ่งที่สวมใส่ถุงมือทำจากทองแดงรีบแฉลบตัวมา ใช้หมัดกระแทกใส่คนที่ถือดาบคนนั้น

แคร๊ก

ความคมกริบของดาบถูกกระทบกัน

ทั้งสองคนต่อสู้กันขึ้นมา

“สารเลว!”

ท่านถงกัดฟันกรอด จู่ๆก็ยกปืนขึ้น จะจัดการกับฮวาอันด้วยตนเอง

แต่เขาเพิ่งจะวิ่งได้ไม่กี่ก้าว

เคร้ง!

แสงดาบแฉลบผ่าน ตามด้วยเห็นผู้ชายหมัดเหล็กที่ช่วยเขาจากคนถือดาบนั้น ขณะพัวพันกันอยู่จู่ๆคนทั้งคนก็ตัวสั่นระริก แน่นิ่งอยู่ที่เดิม ไม่ได้มีการต่อสู้ขึ้นมาอีก

หลังจากนั้นชั่วขณะหนึ่ง ศีรษะของเขาก็หล่นลงมาช้าๆ

เลือดไหลกระฉูด กระจายอยู่ทั่วสารทิศ

คิดไม่ถึงว่าจะถูกดาบตัดศีรษะ…..

ท่านถงตื่นตะลึง นึกว่าตัวเองมองผิดไป!

คนที่เขาเชื้อเชิญมาเป็นบุคคลเก่งกาจในสมัยนี้!

คิดไม่ถึงว่าจะถูกดับสังหาร?

“เป็นไปไม่ได้….เป็นไปไม่ได้แน่นอน”

ท่านถงตัวสั่นระริกพูดขึ้น

คนที่ถือดาบนั้นแสดงรอยยิ้มร้ายออกมา ตามด้วยหันไปจัดการบริเวณโดยรอบทันที

ฉิ้ง! ฉิ้ง! ฉิ้ง! ฉิ้ง…..

พอคนคนนั้นเปลี่ยนท่าทางก่อนหน้า คิดไม่ถึงว่าจะรวดเร็วราวกับฟ้าแลบ ชั่วพริบตาเดียวใช้ดาบแนบบริเวณต้นคอ ยอดฝีมือของท่านถงที่อยู่ทางด้านนี้ตายรับไม่ถ้วน

“แก…..แกเป็นใคร?”

ท่านถงตกใจจนต้องรีบถอยหลัง ดวงตาเบิกโพลงกว้าง

ตอนนี้ฮวาอันก็ชะงักงัน

“คุณเหลยเฉิน! คิดไม่ถึงว่าวิชาดาบของคุณจะมาถึงระดับนี้ได้? สุดยอดมาก! ฮ่าๆๆๆ สุดยอด!” ฮวาอันปรบมือด้วยความดีใจ

คิดไม่ถึงว่าจู่ๆดาบของคนที่ชื่อเหลยเฉินนั้นจะโจมตีขึ้นมา คนของท่านถงเกือบจะด้านหนึ่งถูกหยุดยั้งไว้ ชั่วพริบตาเดียว เหลือเพียงแค่สองคนถอยไปอยู่ข้างท่านถง ส่วนคนของฮวาอันล้อมรอบไว้

ตอนนี้ท่านถงถึงติดปีกก็หนีไม่รอดหรอก

“ดี! เยี่ยม! ฮ่าๆๆ แซ่ถง ตอนนี้อยากจะดูว่าคุณจะหนีรอดออกไปได้ยังไงจริงๆ!”

ฮวาอันหัวเราะเสียงดัง สาวเท้าเดินมา สายตาห้ำหั่นและบ้าระห่ำ มองท่านถงด้วยความลำพองใจ“แซ่ถง คุณก็คู่ควรที่จะสู้กับผมเหรอ? ตอนนี้ คุณยังมีอะไรจะพูดล่ะ?”