บทที่ 1771 มาหาถึงที่

แม้ว่าหลินยิงฉงจะไม่มีความสุขเท่าไรนัก แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธคำพูดของชายวัยกลางคน

โลกนี้มันช่างโหดร้ายและเจ็บปวดจริง และไม่มีศีลธรรมอะไรให้พูดถึง

เพื่อจะไปให้ถึงจุดมุ่งหมายก็ทำทุกวิถีทาง

ผู้บัญชาเป็นยังไง ผู้ใต้บังคับบัญชาก็เป็นแบบนั้น

ในสภาพแวดล้อมของการแข่งขันที่บ้าคลั่งในด้านต่างๆ ไม่มีคนที่เรียบง่ายและซื่อสัตย์อีกต่อไป

ถึงมีก็จะค่อยๆ ถูกกำจัดออกไป....

หลินยิงฉงมองขึ้นไปบนเพดานของโรงแรมและสัมผัสได้ถึงน้ำตาอันร้อนผ่าวในดวงตาของเขา

หรือเขาเพียงแค่เข้าควบคุมสมัชชาใหญ่ให้ได้และขึ้นไปสู่ตำแหน่งที่สูงที่สุด เพื่อให้ทุกคนยอมจำนน เช่นนั้นก็คงไม่ต้องทำเรื่องที่น่ารังเกียจแบบนี้

เขานั่งอยู่บนโซฟาและหลับตาลงเพื่อจะพักผ่อน

เป็นเวลาดึกสงัดแล้ว

ทว่าทุกคนไม่ได้กลับไปที่ห้องและยังรวมตัวกันอยู่ในห้องของชายวัยกลางคน ท่าทางการหลับของพวกเขาคือการนั่งหลับ และมีอาวุธติดตัวอยู่ตลอดเวลา นี่เป็นความเคยชินจากประสบการณ์ที่อยู่ในแวดวงนี้มาอย่างยาวนาน

หลินยิงฉงฝึกฝนวิทยายุทธ์อยู่ภายนอกหลายปีก็เป็นเช่นนี้

แต่กลางดึกขณะที่เขากำลังจะหลับ จู่ๆ เขาก็ถูกกระตุ้นด้วยรัศมีที่ดุร้าย ทันใดนั้นเขาก็ลืมตาขึ้นและมองไปข้างหน้าและปรากฏว่ามีร่างที่สูงและกำยำยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น

"ใครกัน!"

หลินยิงฉงลุกขึ้นทันที

ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างๆ ก็ลืมตาขึ้นมาทันที

เมื่อทั้งสองมองเห็นชัดเจนก็พบว่า...หลินหยางมาถึงแล้ว!

นอกจากพวกเขาสองคนแล้ว คนอื่นๆ ได้ถูกหลินหยางตัดศีรษะไปหมดแล้ว...

ภายในห้องนั่งเล่นมีร่างไร้วิญญาณจำนวนมาก

มือทั้งสองของหลินหยางที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดเอื้อมออกไปเปิดไฟและกวาดสายตามองทั้งสองคน

"หมอเทวดาหลิน?" หลินยิงฉงจ้องเขม็ง

"คุณกล้ามาถึงที่นี่?" สีหน้าของชายวัยกลางคนเปลี่ยนไป และเมื่อมองดูลูกน้องที่ถูกฆ่าตายอย่างน่าเวทนาก็รู้สึกตกใจอย่างมาก

"มีอะไรน่าแปลก? ที่นี่คือเจียงเฉิน คือที่ของผม พวกคุณลงมือจัดการในสถานที่ของผม คิดว่าจะหนีผมไปได้อย่างนั้นเหรอ?" หลินหยางกล่าว

"พวกเราได้แอบบุกเข้ามาในเจียงเฉินโดยไม่ได้ส่งข่าวให้ใคร แม้แต่ที่ที่เราอาศัยอยู่ก็เป็นสถานที่ที่มีการเฝ้าระวังน้อยที่สุด ฉะนั้นไม่มีใครรู้ที่อยู่ของคนแปลกหน้าอย่างพวกเราได้อย่างง่ายดายขนาดนั้น คุณหาที่นี่เจอได้ยังไง?" ชายวัยกลางคนถามอย่างเคร่งขรึม

"ง่ายมาก! พรุ่งนี้ผมจะไปที่ริมชายหาดเมืองซ่านหู้ไม่ใช่เหรอ? ผมคิดว่าพวกคุณก็น่าจะได้รับข่าวแล้วและตั้งใจไปเช่ารถเพื่อคิดจะฆ่าสังหารผมระหว่างทางใช่ไหม?"

"หรือว่า...บริษัทเช่ารถ?" หลินยิงฉงนึกอะไรขึ้นได้และขมวดคิ้ว