บทที่ 1774 อย่าส่งลูกแมวลูกสุนัขมาอีก

เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง?

หลินยิงฉงกำหมัดแน่นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

พละกำลังความสามารถของหลินหยางแข็งแกร่งขึ้นมาขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!

คนเหล่านั้นบอกเองไม่ใช่เหรอว่า ส่งยอดฝีมือคนไหนมาก็สามารถกำจัดเขาได้? ทำไมมาถึงที่นี่แล้วกลับเป็นฝ่ายถูกโจมตีอย่างไม่มีชิ้นดีแบบนี้?

และสิ่งที่ทำให้หลินยิงฉงตกใจที่สุดก็คือความสามารถของหมอเทวดาหลิน!

เขาไม่ได้โง่ เขาดูออกว่าความสามารถของหลินหยางนั้นน่าสะพรึงกลัวมากแค่ไหน!

ต้องรู้ว่าเขาไม่ใช่ยอดฝีมือธรรมดาๆ แต่เป็นยอดฝีมือศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์!

ในขณะที่เขาใช้ทักษะการแพทย์ที่ไม่อาจคาดเดาได้นั้น เขาก็ยังใช้เทคนิควิชาของศิลปะการต่อสู้ที่โดดเด่นอีกด้วย...

ซึ่งเป็นเรื่องน่ากลัวมากขนาดไหน?

หลินยิงฉงรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังสั่นสะท้าน

เขาไม่เคยเจอคู่ต่อสู้เช่นนี้มาก่อน!

หากปล่อยให้เติบโตไปตามกาลเวลาเช่นนี้ต่อไป...ตระกูลหลินจะต้องเผชิญหน้ากับความศัตรูตัวร้ายที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน!

"ต้องเดินทางไปรายงานเรื่องนี้ให้ผู้นำทราบโดยด่วน!"

หลินยิงฉงรู้สึกปวดร้าวในใจ

ควับ!

ไม่นานเขาก็ออกมาจากพื้นที่ของเมืองเจียงเฉิน

แต่ขณะที่กำลังจะมุ่งหน้าไปยังทางหลวงก็ปรากฏให้เห็นใครคนหนึ่งยืนอยู่บนถนนทางหลวงแห่งนี้

ดวงตาของหลินยิงฉงเบิกกว้างและเขาก็หยุดชะงัก

"หมอเทวดาหลิน?"

หลินยิงฉงพึมพำ

"หลินยิงฉง คิดจะหนีอย่างนั้นเหรอ? พวกคุณมาเพื่อฆ่าผม หากไม่กำจัดผมให้ได้ แล้วคุณจะกลับไปได้ยังไง? กลับไปแล้วคุณจะอธิบายยังไง?"

หลินหยางกล่าวและเดินเข้าไปหาหลินยิงฉง

หลินยิงฉงเบิกตากว้างและมองไปที่หลินหยางอย่างเหลือเชื่อ แม้ว่าเขาจะถือดาบหลายสีที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ แต่ไม่รู้ทำไมเขากลับรู้สึกไม่กล้ายกดาบที่มีน้ำหนักกว่าห้าร้อยกิโลขึ้นมา...

อาจเป็นเพราะเขารู้ว่า ตัวเองไม่อาจสู้หลินหยางได้

ความเชื่อมั่นในใจของเขาได้มลายหายไปหมดแล้ว...

หลินหยางเดินเข้าไปและหยุดอยู่หน้าหลินยิงฉง ทว่าเขากลับไม่ลงมือฆ่าหลินยิงฉงทันที แต่กลับมองไปยังดาบที่อยู่ในมือของเขาและยื่นมือออกไปจับ