บทที่ 1775 คำสั่งมังกรสังหาร

คฤหาสน์หลังใหญ่ตระกูลหลิน

"อะไรนะ? คุณเฉินตายแล้ว?"

หลินเฮ่าเทียนลุกขึ้นทันทีและมองไปที่หลินยิงฉงที่กลับมาอย่างน่าเวทนา

"ตอนนี้ไม่รู้ว่าคุณเฉินเป็นตายร้ายดียังไงบ้าง ไม่รู้ว่าหมอเทวดาหลินจะฆ่าเขาไหม แต่...ดาบจิงหงถูกหมอเทวดาหลินยึดไปได้" หลินยิงฉงกล่าวเสียงเบา

เมื่อพูดออกมาคนของตระกูลหลินทุกคนที่อยู่ในห้องโถงต่างเบิกตากว้างและอ้าปากค้างจ้องมองหลินยิงฉงอย่างไม่เชื่อสายตา

"ดาบจิงหง...ถูกหมอเทวดาหลินยึดไปได้?"

"ยิงฉง คุณ...คุณพูดจริงเหรอ?"

"นั่นเป็นถึงสมบัติที่สืบทอดกันมาของตระกูลเชียวนะ! หลินยิงฉง คุณปล่อยให้เขายึดไปได้ยังไง?"

ผู้อาวุโสของตระกูลหลินต่างลุกขึ้นทันทีและจับจ้องหลินยิงฉงอย่างตกตะลึง

หลินยิงฉงคุกเข่าลงกับพื้นและทุบหมัดกระแทกกับพื้นกัดฟันกรอดร้องไห้ออกมา

ทุกคนต่างไม่กล้าพูดอะไรและสีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดอย่างมาก

"น่าอับอายที่สุด! เป็นเรื่องที่น่าอับอายมากที่สุด!"

"ตระกูลหลินของเราไม่เคยรู้สึกอับอายขนาดนี้มาก่อน"

"หลินยิงฉง! ดาบจิงหงของเรามีการสืบทอดมากว่าร้อยปี แต่วันนี้กลับถูกคุณทำหล่นหายไป! คุณมีหน้าสู้ทุกคนในตระกูลหลินอย่างนั้นเหรอ? คุณจะสู้หน้าบรรพบุรุษตระกูลหลินยังไง?" หลินไช่ลุกขึ้นยืนและตวาดออกมา

"ผมรู้ว่าผมผิดและไม่อาจให้อภัยได้! เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ผมไม่มีอะไรจะแก้ตัว มีเพียงการตายเท่านั้นที่จะขอบคุณและขอโทษตระกูลได้!"

หลินยิงฉงรู้สึกโศกเศร้าเสียใจ เขากัดฟันกรอดและคร่ำครวญว่าตัวเองไร้ความสามารถ จากนั้นเขาก็ยกฝ่ามือขึ้นและตบไปที่หน้าผากของตัวเองอย่างไม่ลังเลใจ

ทุกคนของตระกูลหลินต่างหน้าถอดสี

"หยุดเดี๋ยวนี้!"

หลินเฮ่าเทียนตะโกนอย่างร้อนใจ

จากนั้นก็มีใครคนหนึ่งพุ่งเข้ามาจากข้างนอกและคว้าข้อมือของหลินยิงฉงเอาไว้

เมื่อมองก็เห็นว่าเป็นผู้ดูแลหลินกู่!

"แม้ว่าดาบจิงหงจะหายไป แต่เรารู้ว่าอยู่ที่ไหน! แค่ไปแย่งชิงกลับมาให้ได้เท่านั้น! ไม่ใช่ว่าจะไม่มีโอกาส! หลินยิงฉง คุณบอกพวกเรามาว่าทำไมภารกิจครั้งนี้ถึงล้มเหลวลงได้!" หลินกู่ถามอย่างเคร่งเครียด

"ความสามารถและพละกำลังของหมอเทวดาหลินนั้นเกินกว่าที่เราคิดไว้อย่างมาก โดยเฉพาะหลังจากที่เขาใช้เข็มเงินเพื่อเพิ่มพละกำลัง แม้แต่คุณเฉินก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา! ไม่เพียงเท่านั้น สถานที่กบดานของเราก็ถูกเปิดเผยและหมอเทวดาหลินก็บุกเข้ามาจัดการเราถึงที่ แถมยังส่งยอดฝีมือมาปิดล้อมเราเอาไว้อีกด้วย! เข็มเงินของเขาไม่ได้เพิ่มพละกำลังให้ตัวเขาเองเท่านั้น แต่ยังเพิ่มพละกำลังของยอดฝีมือที่ตามมาช่วยอีกด้วย เรา...เราถูกล้อมโจมตี! คุณเฉินเลยพยายามหลอกล่อเพื่อให้ผมหลบหนีออกมาได้!" หลินยิงฉงกล่าวเสียงแหบแห้ง

เมื่อทุกคนได้ยินก็ต่างตกใจ

"หยางหัวน่ากลัวขนาดนี้เลยเหรอ?" หลินไช่ถอนหายใจ

"แต่..." หลินยิงฉงเหมือนจะพูดอะไร แต่ก็เงียบลง

"แต่อะไรเหรอ? คุณรีบพูดมาสิ!" หลินเฮ่าเทียนกล่าว

"แต่อันที่จริงหมอเทวดาหลินไล่ตามผมมาได้ทัน แต่เขาไม่ฆ่าผมและกลับปล่อยผมกลับมา" หลินยิงฉงกล่าวเสียงแหบแห้ง

จากนั้นทุกคนต่างเหมือนกับลืมหายใจและเบิกตากว้างจ้องมองหลินยิงฉง

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ทุกคนก็ดึงสติขึ้นมาได้และต่างส่งเสียงก่นด่าออกมา