บทที่ 1806 ทำลายค่ายกล

แน่นอนว่าอี้เซียนเทียนไม่มีทางนั่งรอความตาย เขาตะโกนเสียงดัง คนของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงทุกคนเลยกระโจนเข้าไปสู้กับชนเผ่าฉีหยาง

ครั้งนี้ที่อี้เซียนเทียนมาก็เอายอดฝีมือของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงมาด้วย ความสามารถของแต่ละคนไม่ธรรมดา

แต่อย่างที่เสินหม่านพูด ชนเผ่าฉีหยางมาครั้งนี้จะเอาคนธรรมดาไม่มีความสามารถมาเหรอ? คนที่กล้ามาสถานที่อันตรายแบบนี้ ถ้าไม่มีความสามารถฝีมือ อย่างนั้นไม่ใช่ว่ามาตายเหรอ?

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองฝ่ายเลยต่อสู้กันขึ้นมา

ธิดาศักดิ์สิทธิ์กัดฟันกรอด และกระโจนเข้าร่วมการต่อสู้ด้วย

หลงเหลือไว้เพียงอี้เซียนเทียนกับผู้อาวุโสคนนั้นหลบอยู่ตรงมุมดูการต่อสู้

แต่ห้องเล็กมาก ทั้งสองคนได้รับผลกระทบอยู่เป็นนิจ

คนของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงเป็นห่วงกลัวอี้เซียนเทียนได้รับบาดเจ็บ ไม่มีทางเลือกเลยต้องมาขวางอยู่ตรงหน้าเขาเพื่อปกป้อง

แต่ความแข็งแกร่งของทางด้านนี้ยังไม่เท่าชนเผ่าฉีหยาง ทั้งสองฝ่ายสู้กันประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ยากที่จะประคับประคองได้

ชนเผ่าฉีหยางตายแล้วสี่คน

แต่คนของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงตายพอประมาณแล้ว ธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกเสินหม่านทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บ ปากเล็กกระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด สีหน้าซีดเผือด

แต่ทว่าเธอกลับไม่ได้หดหู่เลย กลับกันยิ่งสู้ยิ่งฮึกเหิม

“สารเลว! ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะทำให้แกตายจนไม่มีที่ฝังศพ!”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เดือดดาล เปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัวอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้ปะทุขึ้นมาจากทั่วร่างกายของเธอ และกลืนกินผู้คนที่อยู่รอบตัวเข้าไป แม้แต่คนของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงเองก็ยังได้รับผลกระทบไปด้วย

เสินหม่านสีหน้าเปลี่ยน ถอยหลังกรูทันที

ทว่ากลับเห็นธิดาศักดิ์สิทธิ์เหมือนว่าบ้าคลั่งแล้วเข้ามาใกล้

เปลวไฟที่น่าสะพรึงกลัวนั้นเหมือนกับว่ากำลังอ้าปากกว้าง หันมาทางเขาหมายจะกลืนกิน

วินาทีนี้ เสินหม่านถึงเข้าใจว่าความเป็นจริงแล้วพลังของเกาะเสินหั่วมันน่ากลัวแค่ไหน!

ผู้หญิงคนนี้ตัวใหญ่พอๆกับลูกสาวของตัวเอง คิดไม่ถึงว่าจะสามารถปลอดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงกลัวแบบนี้ออกมาได้!

ไม่ได้!

เป็นอย่างนี้ต่อไป ต่อให้ฆ่าผู้หญิงคนนี้ ตัวเองก็ต้องได้รับบาดเจ็บสาหัสด้วย ไม่เป็นผลดีต่อการต่อสู้ที่จะตามมา!

เสินหม่านสีหน้าดูไม่ได้ นัยน์ตาสั่นไหว ทันใดนั้นมองเห็นอี้เซียนเทียนที่อยู่ตรงซอกมุม สมองจึงจุดประกายความคิดขึ้นมาได้!

เขาผลักดันกระตุ้นลมพันรอบตัว จากนั้นตะโกนเสียงดัง ต้านเปลวไฟของธิดาศักดิ์สิทธิ์ไว้ แล้วกระโจนไปหาอี้เซียนเทียนที่อยู่ทางด้านนั้น

“หืม?”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ชะงักงัน หมุนตัวทันที

เสินหม่านชิงตัวอี้เซียนเทียนมา จากนั้นยกเขาขึ้นด้วยมือข้างเดียว แล้วเอาเขาไว้ข้างหน้าเพื่อเป็นเกาะกำบัง!

“ห๊ะ?”

อี้เซียนเทียนตกใจตัวสั่นระริก

“ระยำ! มีความกล้าแกก็มาสู้กับฉันสิ! ทำไมจะต้องทำเรื่องสกปรกต่ำทรามแบบนี้?”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์กัดฟันกรอด

ทว่าเสินหม่านกลับหัวเราะเสียงดัง

“ผมไม่เคยพูดว่าผมเป็นสุภาพบุรุษเลยนะ เด็กน้อย! คุณไร้เดียงสาเกินไปแล้วไหม! ฮ่าๆๆๆ….”

“สารเลว!”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เดือดดาล ผลักดันเปลวไฟทยอยทำลายคนของชนเผ่าฉีหยางที่อยู่ด้านข้าง แต่ทว่าไม่กล้าสาวเท้าไปข้างหน้า

“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ผม…..ผมไม่อยากตาย คุณคิดหาวิธีเร็วเข้า….”อี้เซียนเทียนตะโกนด้วยความหวาดกลัว

“มาถึงขนาดนี้แล้วยังมีอะไรจะพูด? ผู้อาวุโสอี้ ฉันช่วยคุณไม่ได้หรอก! ไม่อย่างนั้นคุณก็สละชีวิตพลีชีพเถอะนะ! คุณวางใจ ฉันจะต้องแก้แค้นให้คุณแน่นอน!”ธิดาศักดิ์สิทธิ์พิจารณาอยู่พักหนึ่ง จากนั้นกัดฟันพูดออกมา

“ห๊ะ?”อี้เซียนเทียนตกใจจนเซ่อ

“ไม่อย่างนั้นคุณมีวิธีอะไรล่ะ? ถ้าฉันช่วยคุณ จะต้องถูกเขาควบคุมแน่นอน! ถึงเวลานั้นคุณกับฉันก็ลำบาก หนีได้ยาก!”ธิดาศักดิ์สิทธิ์ตะคอกด้วยเสียงทุ้มต่ำ

อี้เซียนเทียนน้ำท่วมปาก พูดไม่ออก

ใช่สิ

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีหน้าที่ช่วยชีวิตเขา!

ถึงยังไงเขาก็ไม่ได้เป็นคนที่มีความสำคัญอะไรกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ แล้วทำไมจะต้องเสี่ยงอันตรายไปช่วยชีวิตคนแก่แบบนี้?