บทที่ 1819 น่าสะพรึง

วินาทีนี้ การแสดงออกของหลินหยางได้ทำให้ทุกคนต่างพากันตกตะลึงอย่างมากและไม่มีใครเทียบได้

ยอดฝีมือที่เข้ามาพร้อมกับอ่าวอิ๋งต่างไม่สามารถรับมือกับกระบวนท่าของเขาได้แม้แต่คนเดียว!

อ่าวอิ๋งรู้สึกใจเต้นแรงและตกตะลึงอย่างถึงที่สุด

เขารู้ว่าเรื่องราวได้มาถึงจุดจบแล้ว!

และตัวเองไม่มีทางสู้กับหลินหยางได้อีกแน่นอน!

หนี!

นี่คือความคิดเดียวที่ออกมาจากหัวของอ่าวอิ๋งในตอนนี้

จะต่อสู้ต่อไปแบบนี้ไม่ได้ ไม่งั้นจุดจบคงต้องตายไปเหมือนคนเหล่านี้แน่!

อ่าวอิ๋งหันหลังวิ่งหนีออกไปทันทีโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

"อ๋า!"

ทันใดนั้น เสียงกรีดร้องอันโหยหวนก็ดังขึ้น

อ่าวอิ๋งหันกลับมาโดยสัญชาตญาณและเห็นหลินหยางพุ่งตรงเข้าไปหาคุณชายเสวี่ยและกดเขาลงกับพื้น

จากนั้นก็เห็นว่ามีเลือดไหลนองกับพื้นทันที จากนั้นพื้นดินก็แยกออกและเกิดหินหนืดแมกมาที่ปะทุขึ้นมาจากพื้นดินและกลืนกินคุณชายเสวี่ยเข้าไปทันที

คุณชายเสวี่ย!

อ่าวอิ๋งขนลุกและขาทั้งสองข้างของเขาก็อ่อนแรง

เขาวิ่งไปหาชายวัยกลางคนอย่างเสียสติและตะโกนออกมา "หนี! รีบหนี! รีบหนีเร็วเข้า!"

"เกิดอะไรขึ้น?"

ชายวัยกลางคนที่กำลังต่อสู้กับชายชราทั้งสองอย่างดุเดือดกัดฟันถามอย่างแปลกใจ

ทว่าอ่าวอิ๋งกลับไม่สนใจเขาและวิ่งหนีออกไปข้างนอกทันที และคิดเพียงจะหนีออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด

แต่วินาทีต่อมา

ควับ!

เปลวเพลิงหนึ่งก็สาดส่องเข้ามา

อ่าวอิ๋งที่กำลังวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิตก็หยุดลง

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อไหลหยดย้อย เขามองไปที่ร่างหนึ่งที่ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวเพลิงอย่างหวาดกลัว

นั่นก็คือหลินหยาง!

"ดูดซับไปแล้ว! เขาดูดซับเข้าไปหมดแล้วจริงๆ!" เฮยหั่วตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ

"เหลือเชื่อ! คิดไม่ถึงเลยว่าตั้งแต่ที่นายท่านจากไปจะยังมีคนที่สามารถทำเช่นนี้ได้อีก! ความสามารถของชายคนนี้...น่ากลัวอย่างมาก!"

ไป๋เหยียนก็ตกตะลึงอย่างมากเช่นกัน

ต้องรู้ว่าคนที่ทำถึงขั้นนี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลยสักนิด!

อันดับแรกคือต้องหลอมรวมเข้ากับเชื้อไฟ!

แต่การหลอมรวมเชื้อไฟต้องอาศัยความอดทนกับความทรมานและความเจ็บปวดที่คนทั่วไปนึกไม่ถึง!

ความเจ็บปวดทรมานนั้นเป็นเรื่องที่เกินจินตนาการและถือเป็นความเจ็บปวดที่ยาวนานหลายชั่วโมง!

บางคนทนไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว แต่คนนี้กัดฟันและอดทนต่อไปได้! จิตตานุภาพแบบนี้เพียงพอที่จะทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว!

แต่ตอนนี้ เขาไม่เพียงหลอมรวมเชื้อไฟเท่านั้น แต่ยังกลืนกินไฟประหลาดเข้าไปจำนวนมากอีกด้วย!

ทุกครั้งที่ไฟประหลาดถูกกลืนเข้าไป อวัยวะภายในต้องทนรับความเจ็บปวดจากการถูกเผา!

การกลืนกินเข้าไปจำนวนมากเช่นนี้ในคราวเดียวด้วยระยะเวลาสั้นๆ แบบนี้... มีเพียงคนบ้าเท่านั้นที่กล้าทำ!

และเขายังต้องอดทนต่อความเจ็บปวดนี้โดยไม่ทรุดลง! ซึ่งเป็นเรื่องน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก!

หากเป็นคนธรรมดา แม้ว่าจะกลืนกินไฟประหลาดเข้าไปจำนวนมาก เกรงว่าคงจะมีอาการทางจิตในทันทีและกลายเป็นบ้าและตายลงทันทีอย่างแน่นอน

แต่เขากลับไม่เป็นแบบนั้น!

ไป๋เหยียนยิ้มอย่างพอใจด้วยดวงตาที่ลุกโชน

"หรือนี่จะเป็นเหตุผลที่นายท่านสั่งให้เราเฝ้าดูแลที่นี่มาโดยตลอดก็เป็นได้!"

"ผู้ที่สืบทอดวิชาของเขาปรากฏตัวขึ้นแล้ว! ปรากฏตัวขึ้นแล้ว!"

"ภารกิจของเรา...สำเร็จแล้วด้วยเช่นกัน!"