บทที่ 1854 พวกคุณแพ้แล้ว

งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไป

คืนนี้สิงชิงและบรรดาผู้อาวุโสของหมู่บ้านหมอนักบุญจะดื่มกันอย่างหนัก

ทั้งสองฝ่ายต่างดื่มกันจนเมามายและแทบไม่ได้สติ

ทว่าความเป็นจริงแล้วทั้งสองฝ่ายต่างมีแผนการของตัวเอง

ทางฝั่งหมู่บ้านหมอนักบุญต้องการคิดจะยื้อเวลายอดฝีมือของหอเซวียนชิง เพื่อไม่ให้พวกเขาไปคิดบัญชีกับหมอเทวดาหลิน

และคนของหอเซวียนชิงกลับคิดยื้อเวลายอดฝีมือของหมู่บ้านหมอนักบุญเหล่านี้ เพื่อให้ยอดฝีมือของตัวเองลงมือได้อย่างสะดวก

เป็นผลให้งานเลี้ยงเป็นไปอย่างสงบสุขและต่างฝ่ายก็ต่างยกแก้วขึ้นชนสลับกันไปมาอย่างมีความสุข

ทว่าสถานที่พักอาศัยของหลินหยางกลับเต็มไปด้วยการซุ่มโจมตีรอบด้าน

หลินหยางค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาและชำเลืองมองไปที่หน้าต่าง จากนั้นก็สวมเสื้อคลุมและลุกจากเตียง

วินาทีนี้ กองกำลังที่หมู่บ้านหมอนักบุญวางไว้กำลังตายลงทีละคนๆ

พวกเขาถูกฆ่าตายลงอย่างเงียบๆ

อีกฝ่ายเชี่ยวชาญด้านการลอบฆ่าอย่างมาก และปรากฏตัวขึ้นราวกับเป็นภูตผีในที่มืดที่บุกเข้ามาปิดปากแล้วบาดคอและจากนั้นก็จัดการลากศพออกไป

วิธีการลงมือง่ายมาก! รวดเร็วและแม่นยำอย่างมาก!

เวลาเพียงยี่สิบนาทีเท่านั้น!

ยอดฝีมือกลุ่มนี้ที่หมู่บ้านหมอนักบุญส่งมาได้ถูกจัดการไปหมด

จากนั้นก็มีคนสองคนเดินออกมาจากในความมืดเพื่อมายังประตูพร้อมกับเลือดที่แปดเปื้อนสองมือ

ตอนนี้ลูกศิษย์ที่เฝ้าประตูก็ได้นอนหลับพิงประตูไปแล้ว

ทั้งสองไม่ได้คิดจะฆ่าลูกศิษย์คนนี้ เมื่อมองไปที่ประตูจากนั้นก็ก้าวเดินเข้าไป

ฝีเท้าของพวกเขาแทบไม่มีเสียง พวกเขาเดินเข้าไปราวกับแมวยังไงยังงั้น

เมื่อทั้งสองผลักประตูห้องเข้าไปและเตรียมจะลงมือก็ได้ตกตะลึงที่ไฟในห้องได้เปิดสว่างขึ้นมา

หลินหยางกำลังนั่งอยู่ที่โต๊ะและรินน้ำชาสามแก้ว...

"ทั้งสองคงเหนื่อยมา มาสิ นั่งลงดื่มชาก่อน!" หลินหยางกล่าว

ทั้งสองแสดงสีหน้าเคร่งเครียดอย่างมาก

หรือพวกเขาอาจไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน!

เหมือนว่าอีกฝ่ายจะรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเขา!