บทที่ 1864 ผู้นำสูงสุดไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

การโจมตีที่ดุเดือดและการโจมตีของวงกลมเมฆก็กระฉับกระเฉงว่องไวอย่างมาก

แรงระเบิดที่น่ากลัวกลืนกินหลินหยางอย่างสมบูรณ์

ผู้คนไม่สามารถมองเห็นหลินหยางได้อย่างชัดเจน

แต่มันไม่สำคัญแล้ว!

ภายใต้การโจมตีและการฆ่าอย่างกระหน่ำเช่นนี้ แม้ว่าหลินหยางต้องการมีชีวิตอยู่เขาก็เกรงว่ามันจะยาก

ทันใดนั้น

ตู้ม...

เมฆหมอกเกิดระเบิดขึ้น

คนข้างในสั่นคลอนเล็กน้อย จากนั้นร่างหนึ่งก็กระโดดออกมาจากเมฆและตกลงมาอย่างแรงบนเนินเขาซึ่งอยู่นอกวัด

ตู้ม...!

ยอดภูเขาระเบิดขึ้นและตัวภูเขาเองก็แตกร้าวและทรุดตัวลง

ผู้คนต่างลุ้นระทึกและเงยหน้าขึ้นมอง และคนที่กระแทกไปโดนภูเขาคือหลินหยาง!

ส่วนผู้นำสูงสุดหอเซวียนชิง เขายังคงยืนอยู่อย่างภาคภูมิใจด้วยท่าทางเอามือไพล่หลัง

ท่าทางอันยิ่งใหญ่และการครอบงำนั้นทำให้ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันนับถือ!

บรรดาแขกผู้มีเกียรติต่างพากันตกใจ

ผู้คนของหมู่บ้านหมอนักบุญก็ตกตะลึงและเบิกตากว้าง

"ผู้นำสูงสุดยอดเยี่ยมมาก!" ลูกศิษย์คนหนึ่งของหอเซวียนชิงร้องตะโกนออกมาด้วยความเก็บอารมณ์ไม่อยู่

"ผู้นำสูงสุดยอดเยี่ยมมาก!"

"ผู้นำสูงสุดยอดเยี่ยมมาก!"

"ผู้นำสูงสุดยอดเยี่ยมมาก!"

คนอื่นๆ ก็อดไม่ได้ที่จะร้องตะโกนออกมา

ทั้งห้องโถงต่างกึกก้องไปด้วยเสียงตะโกนที่ดังกังวาน

สีหน้าของผู้นำสูงสุดหอเซวียนชิงดูเรียบเฉย

หรือการจัดการกับคนแบบนี้ กลับไม่ได้นำพาความรู้สึกพึงพอใจให้กับเขา

แต่ขณะนี้เอง

ครื่น....

บริเวณกลางภูเขาเกิดมีก้อนหินขนาดใหญ่ตกลงมาอีกจำนวนมาก

จากนั้นก็มีใครคนหนึ่งเดินออกมาจากภูเขาที่กำลังทรุดตัวลง!

นั่นก็คือหลินหยาง!

คนที่กำลังร้องตะโกนเมื่อสักครู่ต่างตัวแข็งทื่อและพากันพูดไม่ออก

"ยัง...ยังไม่ตาย?" หมอซานโส่วแสดงสีหน้าตกตะลึง

"คงเป็นเพราะร่างเทพยุทธ ทำให้ตายยาก? แต่ดูเหมือนว่าผู้นำสูงสุดหอเซวียนชิงจะทำลายพลังของเขาไปหมดแล้ว ผมคิดว่าต่อให้ตอนนี้เขายังไม่ล้มลง แต่ก็คงอีกไม่นานแล้วล่ะ!" หมอนักบุญกวาดสายตามองหลินหยางและกล่าวด้วยรอยยิ้ม

และเป็นไปตามคาด!

หลินหยางที่ยืนอยู่กลับเดินได้เพียงไม่กี่ก้าว จากนั้น

ตุ่บ!