บทที่ 1881 เคราะห์หนักถึงขั้นเลือดตกยางออก

"ดูเหมือนว่าจะใช่อาจารย์ซีเหมินจริงๆ ด้วยนะ!"

"พระเจ้า คิดไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอเขาที่นี่ได้!"

"อาจารย์ ช่วยตรวจดูดวงชะตาให้ผมหน่อยสิครับ!"

"อาจารย์ ช่วงนี้ฉันรู้สึกดวงไม่ดีเลย อาจารย์ช่วยตรวจดวงชะตาให้หน่อยได้ไหมคะ!"

"อาจารย์ ไม่รู้ว่าช่วงนี้อาจารย์ว่างไหม? ผมอยากจะเลี้ยงอาหารอาจารย์สักมื้อน่ะครับ!"

"อาจารย์...."

บรรดาแขกจำนวนมากต่างกรูกันเข้าไปและต่างพากันพูดจายกยอชายชราคนนั้นไม่หยุด

จากนั้นอาจารย์คนนั้นก็เดินเข้ามาพร้อมกับยกมือขึ้นและส่ายหน้า "ถอยออกไป! คนนอดถอยออกไป!"

ทำให้ทุกคนต่างทำหน้าบูดบึ้ง

จากนั้นอาจารย์ซีเหมินก็เดินเข้าไปที่โต๊ะของเจ้าภาพงานเลี้ยง

"ผมได้ยินชื่อเสียงของอาจารย์มานานมากแล้ว โชคดีเหลือเกินที่วันนี้ได้มาพบเจอกัน!" เจียงจืออี้ลุกขึ้นกล่าวพร้อมกับโค้งคำนับด้วยความตื่นเต้นดีใจ

หลินหยางและหลินหยางตกตะลึง

ดูเหมือนว่าเจียงจืออี้ก็เพิ่งจะได้เจออาจารย์ซีเหมินคนนี้เป็นครั้งแรกเหมือนกันนี่นา...

"พูดอะไรแบบนั้น! ผมและพ่อของคุณรู้จักกันมาก่อน วันนี้เมื่อมาถึงซ่านหู้ก็ได้รับข่าวของคุณ บอกว่าต้องการจะเชิญผมมาทานข้าว ผมก็เลยมาเลยนี่ไง! ตอนนี้ผมรู้สึกหิวแล้ว เหล้าเบียร์ล่ะ? อาหารล่ะ?" อาจารย์ซีเหมินกล่าว

"นี่ไงครับๆ! เสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มได้!"

เจียงจืออี้รีบตะโกนออกไป

จากนั้นอาจารย์ซีเหมินก็นั่งลงและเริ่มลงมือรับประทานอาหารอย่างสวาปาม ราวกับหิวมานานยังไงยังงั้น

ซูเหยียนขมวดคิ้วตลอดเวลาและไม่พูดอะไร

เจียงจืออี้รู้สึกทำตัวไม่ถูกและขณะที่กำลังจะพูด

ทันใดนั้นเอง อาจารย์ซีเหมินที่กำลังกลืนอาหารเข้าไปในลำคอก็ได้เช็ดปากและกล่าว "ไม่ต้องพูดอะไรมาก ผมรู้หมดแล้ว เมื่อสักครู่คุณผู้หญิงคนนี้คงพูดว่าผมเป็นมิจฉาชีพที่คอยหลอกลวงคนอื่นใช่ไหม?"

"อะไรนะ?"

ซูเหยียนตกตะลึงและพูดออกมาโดยไม่คิด "คุณ...คุณรู้ได้ยังไง?"

แต่เมื่อพูดออกไป เธอก็รีบเอามือปิดปาก