บทที่ 1882 ฉีกหน้า

ซูเหยียนมองไปที่หลินหยางด้วยความประหลาดใจ

หลินหยางขมวดคิ้ว แต่ไม่พูดอะไร

"อาจารย์คะ อาจารย์ดูอะไรผิดหรือเปล่า? นี่มันเกี่ยวอะไรกับสามีของฉันเหรอคะ?" ซูเหยียนถามด้วยความสงสัย

"สามีของคุณเป็นคนมีเคราะห์! ใครที่อยู่กับเขาจะโชคร้ายทุกคน! และคุณก็เช่นกัน! คุณดูเขาสิ ใบหน้าดำคล้ำ โหนกแก้มหมองคล้ำ และร่างกายของเขาก็เต็มไปด้วยความโชคร้าย คนแบบนี้อยู่ด้วยนานๆ เข้าจะไม่โชคร้ายได้ยังไง?" อาจารย์ซีเหมินส่ายหน้าและกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

ซูเหยียนหันไปมองหลินหยางและขมวดคิ้ว

ใบหน้าของเขาไม่เห็นจะดำคล้ำเลย โหนกแก้มเขาก็ไม่ได้หมองคล้ำด้วย...สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพราะแสงไฟที่ส่องเข้ามาเท่านั้น ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับลักษณะใบหน้าเลย

เธอรู้สึกสับสนงุนงง แต่ความสามารถของอาจารย์ซีเหมินก็อยู่ตรงหน้า แม้ว่าจะสงสัย แต่เธอก็รู้สึกเชื่ออยู่บ้าง

"แล้วฉันควรทำยังไงดีคะอาจารย์? ฉันสามารถกำจัดเคราะห์นี้ให้กับสามีของฉันได้ไหม?" ซูเหยียนกล่าว

จากนั้นชายชราก็ส่ายหน้า

"กำจัดไม่ได้! กำจัดไม่ได้! คุณต้องการกำจัดเคราะห์มีเพียงทางเดียวเท่านั้น! ก็คืออยู่ให้ห่างจากเขา! อยู่ให้ห่างที่สุดยิ่งดี!"

"เอ่อ..."

ซูเหยียนพูดไม่ออก

เจียงจืออี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม "คุณหลิน คุณก็ได้ยินที่อาจารย์ซีเหมินพูดใช่ไหม? ผมคิดว่ายอมเชื่ออาจารย์ซีเหมินจะดีกว่า เพื่อภรรยาของคุณเอง ผมคิดว่าคุณควรรีบกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมก่อนดีกว่า และอย่าอยู่ใกล้ภรรยาของคุณเป็นการชั่วคราว ให้ผมได้ลองพูดคุยปรึกษากับอาจารย์ซีเหมินดูสักหน่อยว่าพอมีวิธีกำจัดโชคร้ายของพวกคุณได้หรือเปล่า คุณตกลงไหม?"

"ไปถึงโรงแรมก็ยังต้องเปิดห้องอีกห้องหนึ่ง คืนนี้พวกคุณต้องแยกห้องกันนอน!" อาจารย์ซีเหมินกล่าวอีกครั้ง

"ใช่ แยกห้องนอน! คุณหลิน คุณรีบไปจัดการเถอะ" เจียงจืออี้กล่าวด้วยรอยยิ้ม

สีหน้าของซูเหยียนดูไม่ปกติเท่าไรนัก

ไม่รู้เพราะอะไร เธอกลับรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าอะไรที่แปลกไป

ขณะนี้เอง หลินหยางก็พูดขึ้นมา