บทที่ 19 คลินิกโดนทำลาย

ตามคำสั่งของชายผู้แข็งแกร่ง ชายร่างใหญ่เหล่านี้ก็พุ่งเข้ามาพลิกโต๊ะและเก้าอี้ พลิกกล่องและตู้

ห้องพยาบาลที่เรียบร้อยเละเทะในทันที

"หยุด! หยุดนะ!"

"หยานหลาง รีบแจ้งตำรวจ!"

ลั่วเฉียนน้ำตาแทบจะไหลออกมา รีบเข้าไปห้าม

แต่เธอเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง จะไปหยุดพวกอันธพาลเหล่านี้ได้ยังไง?

คลินิกนี้เป็นคลินิกที่ปู่ของเธอเปิด ปู่ของเธอแก่มากแล้ว ไม่ค่อยอยู่ที่คลินิก แต่ถึงกระนั้น นี่เป็นความพยายามอันอุตสาหะของตระกูลลั่วของเธอ!

หยานหลางตกใจถอยออกไป ตัวสั่นอยู่ในห้อง หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาโทรหาตำรวจ

หลินหยางขมวดคิ้ว

ไม่ว่าอย่างไร ลั่วเฉียนก็เป็นเพื่อนของภรรยาเขา อีกทั้งแม้ว่าลั่วเฉียนดูแล้วจะใจร้าย แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทางไม่ดีกับคนอื่น

"นังผู้หญิง ออกไปซะ!"

ลั่วเฉียนพุ่งเข้าไป ชายร่างใหญ่ในเสื้อกั๊กก็สะบัดแขน

ลั่วเฉียนได้ล้มไปนั่งลงบนพื้น

"นังผู้หญิง ผมเฮยหู่ไม่ทำร้ายผู้หญิง แต่ไม่ได้หมายความว่าจะให้ผู้หญิงมาแสดงความบ้าคลั่งแบบนี้ได้ ทำตัวดีๆ หน่อย! ไม่งั้นจะโทษผมทำร้ายคุณไม่ได้นะ!" ชายร่างใหญ่ดุร้าย

"ฉันจะสู้กับพวกแก!"

ดวงตาของลั่วเฉียนเต็มไปด้วยน้ำตา ตาแดง กัดฟัน และเตรียมจะพุ่งเข้าไปอีกครั้ง

"ทำดีด้วยไม่รู้จะเห็นค่า!" ชายร่างใหญ่เองก็โมโห เขาดึงเข็มขัดรอบเอวของเขา เหมือนว่าจะมัดลั่วเฉียนเอาไว้

แต่เมื่อเขากำลังจะเอื้อมมือไปจับลั่วเฉียน ทันใดนั้นก็มีมือสีซีดเล็กน้อยยื่นออกมาข้างๆ เขา และเขาก็ตบแขนของชายผู้แข็งแกร่งอย่างรวดเร็วและแม่นยำ

ทันใดนั้นร่างกายของชายร่างกำยำก็แข็งตัว

"พี่หู่ คุณเป็นอะไร?"

"แกทำอะไรหน่ะ?"

ชายร่างใหญ่คนอื่นๆ ต่างพุ่งไปทางลั่วเฉียน

แต่เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ ฝ่ามือของหลินหยางราวกับขนนก ตบออกไปเบาๆ หลายฝ่ามือ คนเหล่านั้นก็หยุดขยับ

ลั่วเฉียนตะลึง

เธอเห็นกลางฝ่ามือของหลินหยางมีแสงสว่างขึ้นมา

ดูเหมือนเข็มเงิน

ลั่วเฉียนตอบสนองกลับมาทันที: "คุณทำอะไรหน่ะ?"

"ไม่ได้ทำอะไร ก็แค่ใช้ประโยชน์จากเข็มเงินทำให้เส้นประสาทของพวกเขาชาเล็กน้อย" หลินหยางตอบ

ลั่วเฉียนหายใจเข้าอย่างหนักแน่น

การฝังเข็มอัมพาตไม่ใช่เรื่องแปลกในการแพทย์แผนจีน เหมือนการฝังเข็มจุดเน่ยกวน จุดเทียนหม่าและอื่นๆ ทำให้เกิดอาการอัมพาตของเส้นประสาทในระยะสั้นได้ มีบันทึกการใช้การฝังเข็มเพื่อทดแทนยาชาในหนังสือทางการแพทย์

อันที่จริงลั่วเฉียนก็สามารถทำได้เช่นกัน

แต่ก่อนจะทำนั้น ผู้ป่วยต้องนอนราบไม่ขยับ ต้องไม่มีเสื้อผ้ามาบังเพื่อที่เธอจะได้สามารถหาจุดฝังเข็มได้

และเช่นเดียวกับสถานการณ์ที่ทำให้ชายร่างใหญ่ห้าหรือหกคนเป็นอัมพาตในพริบตา มันยากพอๆ กับการบินขึ้นไปบนฟ้า

ชายคนนี้นี่ยังไง? เสี่ยวเหยียนไม่ได้บอกว่าเขาเพิ่งอ่านหนังสือทางการแพทย์เหรอ?

ในเวลานี้ มีเสียงไซเรนดังมาจากด้านนอก ผู้คนจำนวนมากที่เฝ้าดูความตื่นเต้นรวมตัวกันนอกโรงพยาบาล ตำรวจสองนายในเครื่องแบบเดินเข้ามา

หยานหลางที่หลบอยู่ข้างหลัง รีบกระโดดออกไปทันที ชี้ไปที่เฮยหู่แล้วตะโกนว่า: "คุณตำรวจ พวกคุณมาก็ดีแล้ว พวกอันธพาลเหล่านี้ทุบข้าวของในร้านของพวกเรา รบพวกพวกคุณจับพวกเขาไปด้วย อย่าปล่อยไปแม้แต่คนเดียว!"

ในเวลานี้ อาการชาบนร่างกายของพวกเฮยหู่หายไปครึ่งนึงแล้ว ล้มลงไปกับพื้นทีละคน

แม้วาพวกเขาจะประหลาดใจกับปรากฏการณ์แปลกๆ ของพวกเขา แต่ก็ไม่ใช่เวลามาพิจารณาเรื่องนี้

"คุณตำรวจ พวกเราไม่ใช่คนร้าย" พี่เฮยในเสื้อกั๊กพูดอย่างร้อนรน

"จะเป็นคนร้ายไหมไม่ใช่สิ่งที่คุณจะพูด ไปกับผม!" เจ้าหน้าที่ตำรวจหนุ่มเลิกคิ้วหนา

จากนั้น พี่เฮยในเสื้อกั๊ก ลั่วเฉียน หยานหลางและหลินหยางก็ถูกนำตัวไปที่โรงพักเพื่อจดบันทึก

กระบวนการนี้เรียบง่าย