บทที่ 190 แบ่งทรัพย์สินเถอะ

หมอเทวดาหลินหรอ?

หลินหยางนี่หรอ?

โกหกรึเปล่า?

ต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ!

หยางไคเสิ้งคนนี้ต้องจำผิดคนแน่ๆ!

คนตระกูลจางต่างกระซิบกัน

แต่ความจริงนั้นโหดร้าย

หยางไคเสิ้งไม่น่าจะจำผิดคนแน่ๆ...

ดังนั้นทุกคนจึงตกตะลึง

มือของผู้เฒ่าจางที่กำลังถือแก้วอยู่สั่นไหว หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็หัวเราะออกมาเสียงดัง

"ดี ดี ฮ่าๆๆๆ ผมบอกแล้วว่าคนตระกูลจางไม่ใช่คนธรรมดา ดี! ฮ่าๆๆๆ..." เมื่อพูดจบ เขาก็ดื่มเหล้าในแก้วของเขา

เขาไม่สนว่าหลินหยางจะนำประโยชน์มาให้กับตระกูลจางแค่ไหน สิ่งที่เขาสนใจคือหลินหยางในฐานลูกเขยของจางชิงหยู ตราบใดที่หลินหยางอยู่ จางชิงหยูก็คงจะไม่ลำบาก

หัวใจของทุกคนมักจะต้องการผลประโยชน์เสมอ ผู้เฒ่าจางจะไม่รักจางชิงหยูได้ยังไง? แต่ทางด้านตระกูลจางกลับสิ้นหวัง

ตอนนี้ดีแล้ว ทุกอย่างดีขึ้นมา

อีกทั้งลูกเขยคนนี้ก็ทำให้เขาประหลาดใจมากเกินไป

คนตระกูลจางทุกคนเงียบ

มีคนสงสัยเกี่ยวกับหลินหยาง แต่เมื่อเห็นท่าทางของเสี้ยวชางชิง เหมยยี้และคนอื่นๆ เสียงแห่งความสงสัยที่พวกเขาอยากจะตะโกนออกมาก็ถูกกดเอาไว้

ถ้าหยางไคเสิ้งจำผิดคนจริงๆ แล้วคนเหล่านี้หล่ะ? เกรงว่าพวกเขาน่าจะรู้ว่าคนคนนี้คือหมอเทวดาหลินด้วยใช่ไหม?

ในเวลานี้ หลินหยางลุกขึ้นและพยุ่งหยางไคเสิ้ง

หยางไคเสิ้งตื่นเต้นอย่างมาก น้ำตาของเขาไหลออกมา

"หยางไคเสิ้ง ผมหลินหยางไม่ใช่คนใจอ่อน แต่คุณพูดตัวตนของผมหมดแล้ว ยังไงผมก็ต้องให้เกียรติกับปู่ของผม ผมจะปล่อยตระกูลไคไปละกัน" หลินหยางพูด

"ขอบคุณ!"

หยางไคเสิ้งโค้งคำนับ

"คุณยังไม่ต้องรีบขอบคุณก็ได้ ผมยังมีเงื่อนไขอยู่" หลินหยางพูดอย่างเคร่งขรึม

"เงื่อนไขอะไร คุณว่ามา ผมตกลงหมด!" หยางไคเสิ้งรีบพูด

หลินหยางยื่นมือออกมาพร้อมนิ้วหนึ่งนิ้ว: "ให้พวกเขาเป็นอัมพาตหนึ่งปี! หลังจากหนึ่งปี ผมจะรักษาอาการป่วยให้กับตระกูลไค!"

หยางไคเสิ้งผงะ พยักหน้า: "ไม่มีปัญหา"

"อีกอย่าง ผมไม่รักษาไคฉี๋ ไม่รักษาไคเหิง ไม่รักษาไคโม่..." หลินหยางพูด

"เอ่อ...โอเคเช่นกัน" หยางไคเสิ้งถอนหายใจ แน่นอนว่าเรื่องนี้พวกไคฉี๋ทำไม่ถูก เรื่องของไคโม่เขาก็ได้ยินมาเช่นกัน มันร้ายแรงเกินไปจริงๆ อีกทั้งครั้งนี้พวกเขาเริ่มที่จะจ้างคนให้ฆ่าพวกเขา ไม่กลัวฟ้ากลัวดินจริงๆ จะปล่อยไปได้ไง?

"หลังจากนั้นหนึ่งปี ผมจะรักษาให้คนตระกูลไคแต่ละคน แต่หวังว่าคุณจะจำคำพูดที่คุณตกลงกับผมเอาไว้ ไม่งั้นครั้งหน้าไม่เรียบง่ายแบบนี้แน่ๆ เมื่อถึงเวลานั้นผมรับรองได้เลยแม้แต่เทพเทวดาฟ้าดินก็ช่วยไม่ได้" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย

"หมอเทวดาหลินสบายใจได้ หยางไคเสิ้งไม่ผิดคำพูด!" หยางไคเสิ้งพูดอย่างจริงจัง

หลินหยางพยักหน้า

เรื่องคลี่คลายเช่นนี้

"มามามา น้องหยาง มาดื่ม!" ด้านผู้เฒ่าจางข้างๆ หัวเราะ

"โอเค! โอเค! ดื่ม ดื่ม มา ผมดื่มให้กับหมอเทวดาหลินหนึ่งแก้ว!" หยางไคเสิ้งยกแก้วขึ้นด้วยความดีใจ และดื่มจนหมดแก้ว

แต่วินาทีถัดไป มีมือมาจับที่แก้วของหยางไคเสิ้ง

หยางไคเสิ้งผงะ

"คุณดื่มไม่ได้ ร่างกายของคุณตอนนี้ ถ้าดื่มเข้าไปตายอย่างแน่นอน!" หลินหยางพูด

"อะไรนะ?" หยางไคเสิ้งตกใจ

"หมอเทวดาหลิน คุณพูดเรื่องจริงหรอ?" ชายหนุ่มข้างๆ หยางหยางไคเสิ้งสั่นเทาและถามอย่างเร่งรีบ

"ตอนนี้หยางไคเสิ้งป่วยด้วยโรคชราภาพ ความดันโลหิตสูง เบาหวาน และหลอดเลือดในสมอง ไม่เพียงเท่านั้น แต่คุณยังมีโรคหัวใจที่ร้ายแรงด้วย ถ้าคุณดื่มเข้าไป โอกาสเสียชีวิตกะทันหัน 90% ผมไม่อยากให้คุณมาตายที่บ้านของคุณปู่ ดังนั้นเหล้านี้ คุณอย่าดื่มเลย" หลินหยางพูด

เมื่อพูดเช่นนี้ คนตระกูลหยางที่ติดตามหยางไคเสิ้งต่างก็ประหลาดใจ

เป็นหมอเทวดาที่แท้จริง!"

หยางไคเสิ้งมีอาการป่วยเหล่านี้จริง ไม่ขาดไม่เกินเลย โรคหัวใจร้ายแรงที่สุด เขาผ่านการผ่าตัดมาแล้วหนึ่งครั้ง

หมอเทวดาหลินคนนี้ เขายังไม่ได้แตะตำหยางไคเสิ้งเลยสักนิด แต่กลับเข้าใจสภาพร่างกายของหยางไคเสิ้งได้อย่างหมดจด มหัศจรรย์จริงๆ!

ในตอนแรก คนเหล่านี้อยากจะเยาะเย้ยหมอเทวดาหลินคนนี้ รู้สึกว่าหยางไคเสิ้งพูดเกินจริงไปเกี่ยวกับคนนี้ ตอนนี้เหมือนว่าหยางไคเสิ้งไม่ได้พูดเกินจริงเลย ทั้งยังประเมินเขาต่ำไปกว่าที่ควรอีก

"หมอเทวดาหลิน คุณพัฒนายาใหม่ทั้งสองได้ แสดงว่าคุณต้องมีสูตรยาในการรักษาโรคหัวใจด้วยใช่ไหม? ขอร้องคุณหาวิธี ช่วยปู่ของผมด้วย ตราบใดที่คุณช่วยปู่ของผมได้ คุณจะเสนอเงื่อนไขอะไรมาพวกเรายอมรับหมด!" ชายหนุ่มพูดอย่างตื่นเต้น