บทที่ 1919 ธิดาไท่อวี้

เป็นผู้ปราดเปรื่องได้ ล้วนเป็นคนอัจฉริยะมีความหลักแหลม เก่งกาจมีความสามารถ

คนแบบนี้ไม่เพียงเป็นบุคคลมีพรสวรรค์ ศักยภาพแข็งแกร่ง จุดสำคัญคือ….อายุน้อย!

ใช่แล้ว พวกเขามีความวัยรุ่นอายุน้อยเพียงพอ!

เพราะวัยรุ่นอายุน้อย ในอนาคตพวกเขาเลยมีความเป็นไปได้ที่จะไร้ซึ่งขีดจำกัด!

ไม่มีใครสามารถรับรองได้เลยว่าในอนาคตอัจฉริยะเหล่านี้จะบรรลุประสบความสำเร็จแบบไหน!

อาจจะตายตั้งแต่วัยที่เต็มไปด้วยพลัง หรือ...เติบโตขึ้น ครองอำนาจด้านใดด้านหนึ่ง จนกระทั่งเริ่มต้นธุรกิจ และกลายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดที่จะอยู่ในหน้าประวัติศาสตร์!

ถ้าหากเป็นอย่างแรกก็ยังดี

ถ้าหากเป็นอย่างหลัง…..เกรงว่าตระกูลที่มีอำนาจต่างไม่สามารถรับต้านทานได้หรอก!

ดังนั้นการทำให้ผู้ปราดเปรื่องไม่พอใจจึงเป็นเรื่องต้องห้ามของแต่ละตระกูลเลย

โดยเฉพาะผู้ปราดเปรื่องอันดับสาม….

หลินหยางเข้าใจความเป็นกังวลไม่กล้าพูดของเชียนเย่

แต่มาถึงตรงนี้แล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะร่นถอยกลางคัน

ยิ่งไปกว่านั้นเขารับต้นฉบับหมอผีโกวเฉินที่หลิงเจี้ยนเฟยให้มาด้วย ถ้าไม่จัดการให้เรียบร้อย ของไม่ใช่ว่าต้องเอาคืนกลับไปเหรอ?

“รองเจ้าสำนักเชียน พวกเรามากันแล้ว อย่างไรก็ต้องลองดูกันหน่อยไหม! ถ้าหากว่าสถานการณ์ไม่ดี พวกเราค่อยถอยก็ไม่สายไหม!”หลินหยางยิ้มพูดขึ้น

เชียนเย่ลังเลใจสักพักหนึ่ง ตามด้วยทอดถอนใจออกมาพูดว่า“ช่างเถอะ หมอเทวดาหลินพูดขนาดนี้แล้ว ถ้าผมถอย จะต้องทำให้เหล่าลูกศิษย์สำนักสวรรค์อินทนิลของผมดูถูกผมแน่ ! ในเมื่อเป็นแบบนี้ อย่างนั้นก็ดี พวกเรามาสู้กับพวกเขากันสักตั้งเถอะ!”

แคร้ก! แคร้ก! แคร้ก! แคร้ก….

เวลานี้ จู่ๆก็มีเสียงแปลกประหลาดดังออกมาจากด้านในวัดไท่อวี้เสิน

ทุกคนพากันตื่นตกใจ ทยอยหันไปมองประตูวัดไท่อวี้เสิน

แต่กลับได้เห็นเงาร่างสูงยาวเข่าดีเดินออกมา

นั่นคือผู้หญิงคนหนึ่งสวมใส่เสื้อผ้ามอมแมมสีหน้าท่าทางดูผ่านชีวิตมาโชกโชน

มองดูแล้วอายุประมาณสี่สิบกว่าปี ไม่ปะแป้งเสริมสวย จนกระทั่งสามารถพูดได้ว่าใบหน้าเปื้อนสกปรก ผมยาวถึงเอว แต่จอนผมสองข้างค่อนข้างขาว

สีหน้าเธอเรียบเฉย นัยน์ตาล้ำลึก พอปรากฎตัว คนจำนวนมากก็โค้งคำนับ พูดด้วยความเคารพขึ้น