บทที่ 1923 ช่องทางลับเล่ห์กล

“ไม่ได้!”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แล้วรีบถอยหลัง รักษาระยะห่างกับหุ่นจักรกลเหล่านี้

หลังจากถอยหลังมาสิบกว่าเมตรได้ หุ่นจักรกลไม่ตามมาอีกแล้ว และหุ่นยังวางดาบในมือลงอีกด้วย หุ่นจักรกลถอยไปอยู่ด้านหลังตรงตำแหน่งเดิม เพื่อขวางทางไว้!

ทุกคนขนลุกซู่ เข้าไปกระชั้นชิดถามไถ่หลินหยาง

“หมอเทวดาหลิน! คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ไม่เป็นไร!”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

ถึงแม้ร่างเทพยุทธของเขาจะสามารถต้านได้ แต่การโจมตีของฝ่ายตรงข้ามหนาแน่น และทุกมีดทุกดาบน่ากลัวมาก ถ้าหากทำต่อเรื่องไปสักพักหนึ่ง เกรงว่ากำลังของเขาจะอ่อนลง พอกำลังขาดหาย จะไม่สามารถประคองร่างเทพยุทธไว้ได้ เกรงว่าร่างกายจะต้องถูกหั่นไปชิ้นๆ ชั่วพริบตาเดียวก็ต้องถูกหั่นแหลก…

“หุ่นจักรกลเหล่านี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ! พวกคุณยังคิดที่จะไปไหม?”หลินหยางเอียงคอถามขึ้น

ทุกคนสีหน้าแข็งเกร็ง รีบโบกมือตอบว่า“ไม่ไปแล้วๆ….”

แม้แต่หลินหยางที่ใช้ร่างเทพยุทธยังไม่สามารถต้านทานได้ พวกเขากระโจนเข้าไป นั่นคือการรนหาที่ตายแล้ว

“หมอเทวดาหลิน ถ้าแม้แต่คุณยังผ่านไปไม่ได้! เกรงว่าพวกเราก็ทำไม่ได้ ผมว่า….พวกเรากลับไปที่จุดเมื่อครู่นั้นแล้วค่อยเลือกเส้นทางเถอะ!”มีคนพูดขึ้น

“ไม่ผิด เมื่อครู่ตรงลานกว้างนั้นมีเจ็ดแปดเส้นทาง พวกเราดวงไม่ดี เลือกเส้นทางนี้! ผมว่าเส้นทางอื่นน่าจะราบรื่นไม่มีอะไรมาขวาง!”

“พวกเราจะต้องเร่งรีบ ไม่อย่างนั้นการโจมตีทางนั้นสิ้นสุดลง ไม่ว่าใครแพ้ใครชนะ ก็ไม่เป็นผลดีต่อพวกเรา!”

ถ้าหากไท้ชางหลงชนะ ไม่ต้องสงสัย เขาจะต้องฆ่าทุกคนที่เข้ามาไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียวแน่นอน

ถ้าหากพวกอี้เยว่กงหนี่ว์ชนะ พวกหลินหยางเป็นคนที่ดูอยู่รอบนอก ก็ถูกพวกเธอเคียดแค้น พวกเธอจะต้องหาวิธีกำจัดคนเหล่านี้แน่นอน

เพราะฉะนั้นคนของสำนักสวรรค์อินทนิลไม่มีหนทางให้ถอยได้ละ

เอาหินไท่อวี้มาครอบครองไม่ได้ พวกเขาจะต้องตาย!

แต่ทว่าหลินหยางกลับส่ายหน้า

“พวกเราเปลี่ยนเส้นทางใหม่ก็ยากที่จะผ่านมันไปได้!”