บทที่ 1931

“ช่วยศิษย์น้องเว่ย! !”

ลูกศิษย์ที่อายุมากตะโกนขึ้นว่า“ค่ายกลกระบี่อินทนิล!”

“จัดการ!”

ทุกคนตะโกนขึ้น ทันใดนั้น ทุกคนก็กระจัดกระจายและหมุนไปรอบ ๆ เงาดาบหนาแน่น พุ่งออกมาราวกับสายฟ้าแลบ และกระแทกร่างของไท่ชางหลงอย่างรุนแรง

อย่างไรก็ตามร่างกายของไท่ชางหลงแข็งแกร่ง คิดไม่ถึงว่าก็มีระดับความแข็งแรงแบบร่างดวงดาวโดยกำเนิด ตอนดาบกระบี่ของทุกคนพุ่งไป คิดไม่ถึงว่าจะทิ้งแค่รอยจางๆบนร่างของเขาเท่านั้น

มันไม่สามารถฉีกหั่นเนื้อเขาได้เลย! !

“อา ! ! !”

ไท่ชางหลงตะโกนขึ้น แขนทั้งสองข้างออกแรง ต้องการฉีกร่างเว่ยซินเจี้ยน

แต่ไม่ว่าเขาจะออกแรงยังไง คิดไม่ถึงว่าจะฉีกร่างเขาไม่ได้!

และชัดเจนว่าเว่ยซินเจี้ยนเองก็เจ็บปวดอย่างสุดขีด ถึงแม้ว่าร่างกายจะมีความแข็งแกร่งเพื่อต้อต้านไท่ชางหลง แต่ความเจ็บปวดแบบนั้นยังคงมีอยู่

ต่อมาเป็นเพราะไท่ชางหลงพุ่งเป้าใช้แรงไปที่เว่ยซินเจี้ยนมากจนเกินไป จึงทำให้แรงลดลง ร่างดวงดาวโดยกำเนิดอ่อนตัวลง

“โอกาสดี!”

“จัดการสังหาร!”

คนของสำนักสวรรค์อินทนิลรู้ถึงจุดนี้ เลยตะโกนขึ้น แต่ละคนออกแรงทั้งหมดที่มีพุ่งไปสังหาร

สุดท้าย!

ซือ! ซือ!ซือ…

เสียงของกล้ามเนื้อถูกฉีกขาดดังมา

ไท่ชางหลงไม่สามารถต้านทานได้ จึงได้ทิ้งเว่ยซินเจี้ยนทันที และถอยหลังกรู

รอจนถึงตอนที่เขาอยู่ในระยะปลอดภัยแล้ว ก้มหน้ามองดู ถึงได้พบว่าบนร่างกายขอลตัวเองมีรอยกระบี่อยู่มากมายบนร่างกาย เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาด้านนอก

“สารเลว!”

เขากัดฟันกรอดตะคอกขึ้น

ไม่เคยคิดเลย ว่าจะมีวันนี้ที่ถูกพวกเศษสวะเหล่านี้ทำให้บาดเจ็บได้!

แต่ที่ทำให้เขาตื่นตะลึงคือร่างกายของคนเหล่านี้!

ทำไม….ร่างกายของพวกเขาถึงได้แข็งแกร่ง?