บทที่ 197 คุณคู่ควรกับการเป็นแพทย์การแผนจีนหรอ?

"ดีมาก!"

มุมปากของเหมาอ้ายฉินยกขึ้น จ้องไปที่หลินหยาง: "เห็นไหมเจ้าหนู เทคนิคการฝังเข็มป้านซื่อของฉันไม่ได้แย่อย่างที่คุณว่า"

"มันไม่มีอะไรมากไปกว่าการใช้ตัวตนของเธอเพื่อบังคับและหลอกล่อ ถ้าเธอมีไข้ปอดหรือไม่ ตรวจสอบเดี๋ยวก็รู้"

หลินหยางยื่นเทอร์โมมิเตอร์: "ตรวจซะ"

ผู้หญิงลังเลสักพัก จากนั้นก็รับเทอร์มอมิเตอร์ไปตรวจ

ทุกคนจับจ้องไปที่เธอ รออย่างเงียบๆ

เหมาอ้ายฉินก็เช่นกัน

มือของเธอมีเหงื่อออก

อันที่จริงการแข่งขันครั้งนี้เธอไม่เต็มใจนัก

เธอเองก็รู้ว่าตัวเองต้องแพ้อย่างแน่นอน

รีบหาเหตุผลเถอะ อย่างน้อยก็จะได้กู้หน้าคืนมาได้...

เหมาอ้ายฉินหลับตาทั้งสองข้างลง รีบคิดอย่างรวดเร็ว

จากนั้นไม่นาน จู่ๆ เด็กผู้หญิงก็หยิบเทอร์มอมิเตอร์ออกมา พูดเสียงดัง: "ฉัน...สบายดีแล้ว! ฉันไม่มีไข้ อาการไข้ปอดของฉันดีแล้ว!"

"ให้ผมดูหน่อย"

หลินหยางลุกขึ้นพูด

"จะดูอะไร? หรือว่าคุณสงสัยในตัวฉัน?" ผู้หญิงกระแทกเสียง

เมื่อหลินหยางได้ยินก็ขมวดคิ้ว ตระหนักได้ถึงบางสิ่งที่คลุมเครือ

แต่เด็กสาวรีบวางเทอร์มอมิเตอร์ในแก้วน้ำข้างๆ จากนั้นก็พูดว่า: "อาจารย์เหมารักษาไข้ปอดของฉันหายแล้ว ตอนนี้ฉันสุขภาพดีอย่างมาก ฉันขอประกาศว่าทฤษฎีของอาจารย์เหมาเยี่ยมไม่เลว!"

เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ส่งเสียงโห่ร้อง

"อาจารย์เหมาเก่งมาก!"

"ผมบอกแล้วไง อาจารย์เหมาจะผิดได้ยังไง?"

"ชายคนนี้พูดมั่วซั่ว!"

เสียงต่างๆ ดังขึ้นมา

และคนก่อนหน้านั้นตรงไปที่หลินหยางและตะโกนว่า: "ตอนนี้คุณจะพูดอะไรอีก? ยังไม่รีบคุกเข่าขอโทษอาจารย์เหมาหรอ?"

"ใช่ ขอโทษ!"

"รีบคุกเข่าขอโทษ!"

"ขอโทษสิ!"

ทุกคนต่างตำหนิหลินหยาง

หลินหยางตกเป็นเป้าหมายของกลุ่มคน

เมื่อเผชิญกับข้อกล่าวหาและคำสาปที่ท่วมท้น หลินหยางกลับดูสงบอย่างเห็นได้ชัด

ฉินหนิงกัดฟันแน่น สายตาจ้องด้วยความอาฆาต

เธอไม่อนุญาตให้คนเหล่านี้ดูหมิ่นพี่ชายหลินของเธอ

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ตาม

โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้น คนที่ยืนอยู่ที่นี่เป็นหมอ เป็นแพทย์แผนจีน ในหมู่พวกเขามี หมอที่มีชื่อเสียงอีกสองสามคน พวกเขายังมองไม่ออกเลยว่าไข้ปอดของผู้หญิงคนนั้นดีแล้วหรือยัง?

แต่ใครก็รู้ว่าที่ผู้หญิงคนนั้นทำเช่นนี้เพื่อที่จะปกป้องเกียรติของเหมาอ้ายฉิง เพื่อปกป้องเกียรติและศักดิ์ศรีของฝ่ายใต้!

เพราะ...เหมาอ้ายฉินเป็นคนของฝ่ายใต้

ดังนั้นในเวลานี้ไม่ว่าใครก็ตามก็ไม่ยอมรับหลินหยาง!

หลินหยางรู้ในจุดๆ นี้อย่างดี

แต่ที่เขายืนกรานที่จะแข่งกับเหมาอ้ายฉี หนึ่งเป็นเพราะเขารู้วิธีการของฝ่ายใต้ สองเขาอยากทดสอบว่าการกระทำของฝ่ายใต้องค์กรนี้

ตอนนี้เหมือนว่าจะสรุปได้เป็นคำสั่นๆ

หลอกลวง!

"ผมต้องการพบคณบดีของคุณ"

หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย

"คุณไม่มีคุณสมบัตินั้น!"

เหมาอ้ายฉินยิ้มอย่างเยือกเย็น

"หรอ?" สายตาของหลินหยางเยือกเย็น

"คุณนี่ยังไม่ยอมคุกเข่าอีกหรอ?" สุนัขรอบๆ เฉิงฉางเซิงเหล่านั้นวิ่งเขามาจะทำร้ายหลินหยาง

แต่วินาทีจากนั้น มือข้างหนึ่งจับหมัดอันทรงพลังได้อย่างแม่นยำและออกแรงทันที

คลิก!

เสียงกระดูกที่แตกดังขึ้น

"อ๊า!"

บุคคลนั้นร้องออกมาอย่างน่าเวทนา หมัดของเขาถูกบีบจนเปลี่ยนรูป

"อ๊า?"

"คุณทำอะไรหน่ะ?"

"ทำร้ายคน ฆ่าคน!"

คนรอบๆ ส่งเสียงและตะโกนออกมา

"ยาม ยาม เรียกยามมาเร็ว มาจับคนนี้ไป!"

ผู้หญิงคนหนึ่งร้องออกมา

"เขากล้ามาอวดดีที่ฝ่ายใต้หรอ? ดี! ดี! ฝ่ายใต้ก่อตั้งมานานขนาดนี้ยังไม่มีใครกล้ามาสร้างเรื่อง คุณเป็นคนแรก ฉันไม่สนว่าคุณเป็นใคร คุณไม่รอดแน่!" เหมาอ้ายฉินโกรธอย่างมาก ชี้ไปที่หลินหยางและด่า

หลินหยางไม่พูดอะไร แค่เดินไปทางผู้หญิงคนนั้น

"คุณทำอะไร?"

ผู้หญิงตัวสั่น รีบถอยออกไป