บทที่ 1974 พลังเทพ

ฟึบ!

เข็มเงินของหลินหยางค่อยๆปักเข้าไปในคอของธิดาไท่อวี้

ชั่วพริบตาเดียว ธิดาไท่อวี้ที่กำลังสะลึมสะลืออยู่ก็สั่นเทา และลืมตาขึ้นทั้งสองข้างอย่างกะทันหัน มองมาทางหลินหยาง

“เกิดอะไรขึ้น? ร่างกายของฉันจู่ๆก็เย็นสบายขึ้นมา ไม่รู้สึกถึงความร้อนเลยสักนิดหนึ่ง”เวลานี้ ไท่ชางหลงมองไปที่มือทั้งสองข้างของตัวเองด้วยความตื่นตะลึง พูดขึ้นด้วยความแปลกใจ

“ฉันก็ด้วย…..สบายมาก ฉันไม่เคยมีความรู้สึกสบายแบบนี้มาก่อนเลย!”

ธิดาไท่อวี้เองก็ทอดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ลมหายใจก็กลายเป็นสม่ำเสมอขึ้นมา

หลังจากทั้งสองถูกหลินหยางฝังเข็มเข้าไป เหมือนมีความเย็นหมุนเวียนอยู่ในร่างกาย พวกเขารู้สึกสบายเหมือนมีลมพัดผ่าน ลูบคลำบาดแผลบนร่างกาย ความรู้สึกนี้ ไม่สามารถใช้คำพูดมาอธิบายได้เลย

“ผมใช้เข็มเงินควบคุมร่างกายของพวกคุณ ต่อต้านความร้อนทางด้านนอก ! พวกคุณไม่ต้องใช้กำลัง ไม่อย่างนั้นจะทำให้พลังนี้สับสน ปล่อยให้มันไหลเวียนอยู่ในร่างกายของพวกคุณ แบบนี้จะมีผลดีต่อบาดแผลของพวกคุณ”หลินหยางพูดขึ้น

ทั้งสองคนพยักหน้าหงึกๆ

“หมอเทวดาหลิน อย่างนั้นตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไง?”ไท่ชางหลงรีบถามขึ้น

แต่วินาทีถัดมา

ครืน!

หลินหยางลุกขึ้นทันที แล้วชนเปิดโลงศพหนักๆออก

ทั้งสองคนสีหน้าเปลี่ยน

หญิงสาวที่อยู่ด้านนอกก็ตะลึงงันอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้ เธอรีบถอนเปลวเพลิงกลับ แล้วรีบถอยไปด้านหลัง

เธอรู้สึกถึงความผิดปกติ

เวลานี้หลินหยางออกมาจากโลง ทำให้ภายในใจของเธอเกิดความรู้สึกอยู่ในช่วงสถานการณ์คับขัน

ความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอเลย!

“หมอเทวดาหลิน คุณทำไมทำลายโลง?”

ไท่ชางหลงร้องเสียงหลง รีบกระโดดออกมา ถามด้วยความร้อนใจ

“ไม่ต้องกังวล ผมรับมือกับเธอได้”

หลินหยางพูดขึ้น

“หมอเทวดาหลิน ฉันอยากจะบอกคุณว่า เกรงว่า….พวกเราจะช่วยอะไรคุณไม่ได้นะ! พวกเราพยายามสุดความสามารถแล้ว กำลังอ่อนแรง ไม่สามารถต่อสู้ได้! ถ้าคุณต้องการจะสู้กับเธอจริงๆ มีแค่คุณแล้วที่จะต้องต้านทานเธอไว้!”ธิดาไท่อวี้พลิกตัวออกจากโลง นั่งอยู่ข้างผนังพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอิดโรย