บทที่ 2001 ไม่เหมือนมนุษย์

กลิ่นอายของปีศาจเปลี่ยนแปลงเป็นมังกรดำอ้าปากกว้าง อำมหิตน่ากลัวเป็นอย่างมาก มันแผดคำรามส่งรังสีพิฆาตมาทางหลิงเจี้ยนเฟย

พื้นธรณีอันยิ่งใหญ่ถูกมังกรดำควบคุมแล้ว

เมฆหมอกหนาทึบบนท้องฟ้ากระจายตัวออก

คนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่อยู่ทั้งสองข้างรีบถอยหลัง ไม่สามารถไปดันอำนาจของมังกรดำนี้ได้!

ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

นี่คือพลังความสามารถของปีศาจ?

หลิงเจี้ยนเฟยหน้านิ่วคิ้วขมวด กัดฟันกรอด มาถึงขนาดนี้แล้ว เขาไม่สามารถถอยได้แล้ว ทำได้เพียงตะโกนเสียงดัง รวมพลังทั้งหมดมาที่แขนทั้งสองข้าง แล้วโจมตีไปข้างหน้า

ตึง! !

แขนและกลิ่นอายมังกรดำนั้นโจมตีปะทะเข้าด้วยกัน

พลังความรุนแรงปะทะเข้ากับแขนของหลิงเจี้ยนเฟยราวแล้วหมุนเวียนทั่วร่างกายราวกับไฟฟ้าช็อต

ร่างกายของหลิงเจี้ยนเฟยช็อกทันที

แต่เขาไม่ได้ล่าถอย และได้รวบรวมพลังแผดคำรามขึ้นมา มือที่วางอยู่บนปากใหญ่ของมังกรดำก็จับที่ด้านบนและด้านล่างของปากมังกร จากนั้นออกแรงทันที

“อา! ! !”

ตามด้วยเสียงร้องของหลิงเจี้ยนเฟย แขนทั้งสองข้างแยกออกจากกัน แล้วแยกมังกรดำออกเป็นชิ้นๆ

ปีศาจสองคนที่ใช้พลังควบคุมกลิ่นอายมังกรดำถูกแว้งกัด จนกระอักอาเจียนออกมาเป็นเลือด ถลาถอยไปด้านหลัง

“อะไรกัน?”

ม่านซาหงสีหน้าเปลี่ยนทันที

เธอรู้ความแข็งแกร่งของหลิงเจี้ยนเฟย แต่กลับคิดไม่ถึงว่าปีศาจสองคนนี้จะควบคุมเขาไม่ได้!

กล้าหาญองอาจมาก!

สำนักสวรรค์อินทนิล เป็นกระดูกที่ยากจะกัดแทะ!

แต่ม่านซาหงไม่ได้รีบร้อน จ้องมองหลิงเจี้ยนเฟยด้วยสายตาเย็นชา แสยะยิ้มขึ้นช้าๆ

หลิงเจี้ยนเฟยที่อยู่ทางด้านนี้ไม่กล้าหละหลวม หมายจะไล่ตามเอาชนะ แต่หางตากลับเห็นรอยยิ้มแปลกประหลาดของม่านซาหง

ก้นบึ้งหัวใจของเขาตื่นตะลึง รู้สึกว่าผิดปกติ