บทที่ 2000 ปีศาจ

“ดี! ดี! ดีมาก!”

ม่านซาหงมองภาพน่าสังเวชด้านในสำนักสวรรค์อินทนิล แสยะยิ้มริมฝีปากขึ้น พยักหน้าพูดว่า“ยาเฟิงม๋อตันของลัทธิปีศาจสวรรค์ของพวกเรา เป็นยาวิเศษจริงๆ! กำลังรบแบบนี้ สำนักสวรรค์อินทนิลกระจอกจิ๊บจ๊อย แตกต่างอะไรกับมดที่อยู่บนพื้นพวกนี้? ดีมาก!”

“ยาเฟิงม๋อตันสามารถกระตุ้นความสามารถสูงสุดของมนุษย์ แต่สิ่งแลกเปลี่ยนคือเสียความเป็นมนุษย์สูญสิ้นการนึกคิด และหลังจากที่ฤทธิ์ยาจางหาย ไม่ว่าอย่างไรพวกเขาก็จะต้องตาย ถ้าแม้จะต้องตาย แต่สามารถแลกกำลังรบระยะเวลาสั้นๆได้ ก็ถือว่าคุ้มค่า”คนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่อยู่ด้านข้างยิ้มและพูดขึ้น

“รีบจัดการเถอะ การสู้รบทางเมืองเจียงเฉินไม่ราบรื่น ฉันคิดว่าคนพวกนั้นกำลังมา จะต้องทำลายสำนักสวรรค์อินทนิลก่อนพวกมันมาถึง!”ม่านซาหงพูดด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก

“ท่านแม่มดวางใจ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง สำนักสวรรค์อินทนิลจะต้องกลายเป็นขี้เถ้าดินที่ถูกเผาไหม้เกรียมแน่นอน!”คนผู้นั้นพูดและทำความเคารพ

“เหรอ?”

เวลานี้ มีน้ำเสียงเย็นชาหนึ่งดังขึ้นมา

ตามด้วยรังสีความดุดันมากมายลอยขึ้นฟ้า ละทะยานลงมาโดยตรง

ม่านซาหงหรี่ตามอง

ตึง!

รังสีนี้กระทบพื้น และระเบิดจนพื้นแยกออก

คนลัทธิปีศาจสวรรค์รีบถอยหลัง

รอรังสีแสงประกายนั้นเลือนหายไป ฝุ่นสงบลง เงาร่างหนึ่งได้ปรากฎต่อสายตาทุกคน

นั่นก็คือเจ้าสำนักสวรรค์อินทนิล หลิงเจี้ยนเฟย!

“ฉันนึกว่าแกจะเตรียมเป็นเต่าหลบซ่อนหดหัวอยู่ด้านในไปตลอดชีวิตไม่ออกมาซะแล้ว!”ม่านซาหงหัวเราะ“ในเมื่อแกออกมาเองแล้ว อย่างนั้นก็ดีเลย แบบนี้ ประหยัดเวลาฉันไปฆ่าแกดี!”

“ฆ่าฉัน? อย่างเธอก็คู่ควรเหรอ?”

หลิงเจี้ยนเฟยทำเสียงไม่พอใจ กระโดดพุ่งพรวดไปด้านหน้าหมายจะฆ่าม่านซาหง

พลังอันรุนแรงและพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุดนั้นท่วมท้นมหาศาล หยุดไม่อยู่ ราวกับว่าโลกและท้องฟ้าสามารถสั่นสะเทือนได้!

หลิงเจี้ยนเฟยเป็นเจ้าสำนักสวรรค์อินทนิล แน่นอนว่าฝีมือคนปกติไม่สามารถมาเปรียบเทียบได้

อีกอย่างก่อนหน้านี้ม่านซาหงได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้กับหลินหยาง ยังไม่ฟื้นคืนสู่สภาพเดิม ตอนนี้มาสู้กับหลิงเจี้ยนเฟย แน่นอนว่าเอาเปรียบเขาไม่ได้เลย