บทที่ 2014 มีวิธี

พวกหลินหยางกลับมาถึงเมืองเจียงเฉิน

เวลานี้ หม่าไห่กำลังชี้นิ้วสั่งทุกคนให้ทำความสะอาดเคลียร์พื้นที่หลังการต่อสู้

หลินหยางพาพวกนักดาบจี๋เล่อมาที่ห้องใต้ดินของคฤหาสน์

เขาจำเป็นต้องล่อใจนักดาบจี๋เล่อสักหน่อย เวลาเดียวกันก็ให้เขาดูสิ่งที่อยู่ในมือของตัวเองด้วย ไม่อย่างนั้นนักดาบจี๋เล่อก็ไม่จำเป็นต้องเป็นพันธมิตรกับหลินหยางหรอก

“ผมอยากไต่สวนเพียงลำพัง!”

นักดาบจี๋เล่อกวาดสายตามองเชลยเหล่านี้ และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หลินหยางลังเลใจอยู่สักพักหนึ่ง จึงพยักหน้าพูดว่า“ได้ แต่…อย่าปฏิบัติกับพวกเขาอย่างโหดร้าย! มูลค่าของพวกเขาสูง! ตายไม่ได้แม้แต่คนเดียว!”

นักดาบจี๋เล่อไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่พาคนของลัทธิปีศาจสวรรค์จำนวนหนึ่งมาด้านในห้องข้างๆ แล้วปิดประตู

“จัดการเรื่องราวเสร็จแล้วเหรอ?”

เห็นตัวหลินหยางกลับมาเต็มไปด้วยเลือด ไป๋ฮั่วสุ่ยเลยถามด้วยความแปลกใจ

“ใช่”

“ไม่น่าเชื่อ!”ไป๋ฮั่วสุ่ยสูดหายใจเบาๆ พูดด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อว่า“นั่นคือคนลัทธิปีศาจสวรรค์นะ….คิดไม่ถึง…ว่าคุณจะทำให้พวกเขาล่าถอยได้!”

“เหมือนผู้นำพันธมิตรไป๋จะรู้จักลัทธิปีศาจสวรรค์ไม่น้อยเลยนะ? พูดกับผมบ้างได้ไหม!”เหมือนหลินหยางสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง เลยรีบมาตรงหน้าไป๋ฮั่วสุ่ยและถามขึ้น

ไป๋ฮั่วสุ่ยไม่ได้พูดอะไร

“ยาเพิ่ม20%!”หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

ไป๋ฮั่วสุ่ยสูดหายใจเข้าเร็วขึ้น แต่ไม่นานก็สีหน้าปกติ แล้วยื่นนิ้วมาสามนิ้ว

“ได้ สามสิบเปอร์เซ็นต์ก็สามสิบเปอร์เซ็นต์!”หลินหยางพูดอย่างจนปัญญา

“คุณมีเชลยมากขนาดนี้ ฉันว่าเรื่องของลัทธิปีศาจสวรรค์ คุณน่าจะมีการยึดกุมแล้ว! คุณยังอยากถามอะไรฉันอีก?”ไป๋ฮั่วสุ่ยถามขึ้น