บทที่ 2018 ไม่ไว้หน้า

ชวี่เทียนไม่กล้าลังเลใจ รีบจัดการจัดฉากทันที

ทำงานวุ่นวายจนจะฟ้าสาง เขาถึงได้รีบให้คนแยกย้าย

นักดาบจี๋เล่อตื่นตั้งแต่เช้าตรู่

เขาจริงเมื่อคืนเขาไม่ได้นอน แต่นั่งบำเพ็ญสงบจิตใจอยู่บนเตียง

แต่อารมณ์ของเขายังเดือดดาล

ความเกลียดชังที่มีอยู่ในใจไม่สามารถทำให้เขาสงบจิตใจลงได้

ด้วยเหตุนี้ตอนเช้าตรู่เขาเลยสั่งนักดาบมาหมายจะเอาชีวิตคน

“ไอ๋หยา ท่านนักดาบ ผมลืมแจ้งพวกคุณเลย! เมื่อคืนนี้ พวกเราเกิดเรื่องขึ้น เพราะฉะนั้นคนลัทธิปีศาจสวรรค์เลยเผ่นหมด !พวกเรากำลังส่งคนออกติดตามทั่วสารทิศ!”ชวี่เทียนตบหัวตัวเอง พูดด้วยสีหน้าจนปัญญา

“อะไรนะ? หนีไปแล้ว?”นักดาบคนนั้นสีหน้าอึมครึม

“คุณดูลูกน้องของผมทำงานไม่ได้เรื่องกันเลย! เมื่อวานตอนพวกเรากลับไป ที่นี่เลยเหลือคนไว้เวรยามคุ้มกัน ใครจะคาดคิดว่าจะพากันแอบดื่มเหล้า แต่ละคนเมาแอ๋ เลยถูกพวกลัทธิปีศาจสวรรค์เหล่านั้นถือโอกาสหลอกเอากุญแจ หลบหนีกัน!”

“พวกคุณไปทำอะไรกัน? แค่คนไม่กี่คนยังดูแลไม่ได้?”นักดาบตะคอกด้วยความเดือดดาล

“ท่านนักดาบระงับอารมณ์ พวกเราตามไปแล้ว! คุณวางใจ วันนี้ก่อนฟ้ามืด พวกเราจะต้องจับคนได้แน่! คุณวางใจเลย!”ชวี่เทียนรีบพูดขึ้น

“พวกไร้ประโยชน์!”

นักดาบคนนั้นสบถด่าออกมา แล้วรีบวิ่งไปรายงานนักดาบจี๋เล่อ

นักดาบจี๋เล่อรู้เรื่อง เลยรับทะมึงทึงมาที่คฤหาสน์

เจอนักดาบจี๋เล่อคนนี้เข้า ชวี่เทียนรู้สึกรับมือไม่ไหว ด้วยเหตุนี้หลินหยางเลยรีบมา