บทที่ 2017 รนหาที่ตาย

คนที่มาคือยายแก่ๆ สวมใส่ชุดสีน้ำตาลหม่น รูปร่างเตี้ยผอมแห้ง ผมขาวหงอกผิวหนังมีรอยย่น หลังค่อนข้างค่อม แต่ในมือของเธอกุมดาบยาวอยู่

เมื่อเทียบกับรูปร่างของเธอ สัดส่วนไม่เสมอกันเลย

หลินหยางค่อนข้างแปลกใจ

“นี่คือปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือเหรอ? เป็นยายแก่ๆเหรอ?”

“ใช่ ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือเป็นผู้หญิง! ไม่น่าเชื่อเลยใช่ไหม? ผู้หญิงใช้ดาบก็สามารถมาถึงจุดสุดยอดได้!”กู่เหลียนพูดอย่างอึมครึม

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร

แต่กลับได้เห็นด้านหลังมีคนอีกกลุ่มใหญ่ๆเดินมา

คนพวกนั้นเป็นยอดฝีมือที่ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือพามา

พวกเขากำลังข่มขู่ปรมาจารย์เซวียนเซินกับคุณผู้หญิงหมู่บ้าน แม้กระทั่งนายน้อยที่นอนป่วยอยู่บนเตียงก็ถูกมัดรวมมาด้วย

“แม่! พี่ชาย!!”

กู่เหลียนร้อนใจ รีบเรียกขึ้น

“คุณผู้หญิง!”

กู่ห้าวร้อนใจเป็นอย่างมาก ตะคอกขึ้นว่า“ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือ! ถ้าคุณอยากฆ่าผม ก็มาลงที่ผมเลย! อย่าทำร้ายภรรยากับลูกชายของผม! !”

“ทำตามแกไม่ได้หรอกนะ!เวลาฉันทำอะไร ไม่เคยยึดติดกับอะไรทั้งนั้น ชีวิตของลูกชายและภรรยาแก ไม่ได้อยู่ในมือฉัน แต่อยู่ในมือแก! ถ้าแกอยากช่วยพวกเขา! พวกแกก็เอาดาบเทพที่สุดแห่งยุคมาให้ฉันซะ! วันนี้ที่ฉันมา ไม่ได้มาเพื่อฆ่าคน เมื่อได้สิ่งของที่ต้องการ ฉันก็จะไป! ว่ายังไง?”ปรมาจาร์ยเจี้ยนฉือยิ้มแล้วพูดขึ้น

“ดาบเทพที่สุดแห่งยุค?”กู่ห้าวชะงักงัน พูดอย่างเคร่งขรึมว่า“ปรมาจารย์เจี้ยนฉือ! หมู่บ้านของพวกเรามีดาบเทพที่สุดแห่งยุคตั้งแต่เมื่อไหร่?”

“เลิกเสแสร้งได้แล้ว! ฉันได้รับข้อมูล ว่าหมู่บ้านของพวกแกใช้แร่ไวเบรเนี่ยมทำดาบเทพที่สุดแห่งยุค! ที่ฉันมาคือมาเอาดาบเทพ! รีบพูดมาเลย ดาบเทพจะเอาให้ฉันหรือไม่!”ปรมาจาร์ยเจี้ยนฉือพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

“หมู่บ้านของพวกเราไม่เคยทำดาบเทพ ตอนนี้แร่ไวเบรเนี่ยมยังไม่ได้ใช้เลย! ถ้าคุณมาเพราะดาบเทพ เกรงว่าคุณมาช้าไปแล้วล่ะ!”กู่ห้าวพูดอย่างเย็นชา

“เหรอ? อย่างนั้นแกเอาแร่ไวเบรเนี่ยมมาให้ฉันก็ได้ ฉันมีวิธีสร้างอาวุธของฉันเอง! อาวุธที่ทำออกมาไม่มีทางแย่น้อยหน้าพวกแกแน่!”ปรมาจาร์ยเจี้ยนฉือยิ้มและพูดออก