บทที่ 2033 ฆ่าไม่เว้น

"เจรจา? ถ้าคุณยอมคุกเข่าคลานเหมือนสุนัขที่น่าสงสารละก็ ไม่แน่ผมอาจจะลองพิจารณาดูก็ได้!" ชายคนป่วยยิ้มและกล่าวด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด

ใบหน้าของซูเหยียนซีดเผือดและไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี

"ทำไม? คุณยังคิดจะล่วงเกินภรรยาของผมอีกเหรอ?"

แววตาของหลินหยางจ้องมองไปที่ชายคนนั้นด้วยความเกรี้ยวกราด "ดูเหมือนว่าการลงมือของผมจะโหดเหี้ยมไม่พอ!"

"แค่หมาเน่าตัวหนึ่ง! คิดจะมาเห่าอะไรต่อหน้าของฉัน? แกไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังเผชิญหน้าอยู่กับอะไร!" ชายคนป่วยหัวเราะชอบใจพร้อมกับแววตาที่เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดและเสียงหัวเราะก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นความอาฆาตแค้น "เฟิง! หั่ว! เหลย! เดี้ยน! จัดการกำจัดมันให้ขาดเป็นชิ้นๆ! !"

"ลงมือ!"

ทั้งสี่ต่างพากันพุ่งเข้าหาหลินหยางอย่างไม่ลังเล

เมื่อพลังของทั้งสี่ถูกปล่อยออกมาและกดทับไปยังหลินหยาง วินาทีอันน่าสะพรึงกลัวนั้นราวกับภูเขาขนาดใหญ่กำลังถาโถมถล่มลงใส่เขา

ซูเหยียนที่เป็นเพียงคนธรรมดาไม่สามารถรับได้กับสิ่งที่เกิดขึ้น เธอเอาแต่ถอยหลังออกไปอย่างต่อเนื่องด้วยความตกตะลึงและตื่นตระหนกอย่างมาก

และ...หลินหยางกลับยืนตรงอย่างไม่เกรงกลัวพร้อมกับจ้องมองทั้งสี่คนที่กำลังเข้ามาอย่างไม่สบอารมณ์!

เขาแน่นิ่งไม่ขยับราวกับภูเขาที่มั่นคง

"หลินหยาง! !"

ซูเหยียนวิ่งเข้าไปหาหลินหยางเหมือนคนเสียสติด้วยความตกใจ

ทว่าความเร็วของเธอเทียบไม่ได้เลยกับยอดฝีมือทางด้านการต่อสู้เหล่านี้

สายตาอาฆาตแค้นของหลินหยางเต็มไปด้วยความอำมหิตที่จับจ้องไปที่คนเหล่านั้นที่พุ่งเข้ามา ฝ่ามือของเขากระแทกออกไปอย่างดุเดือดพร้อมกับกระตุ้นพลังในร่างกายออกมาทั้งหมดเพื่อจัดการไปยังกลุ่มคนที่พุ่งเข้ามา!

ยอดฝีมือเฟิง หั่ว เหลย เดี้ยนต่างเชื่อมั่นใจความสามารถของตัวเองอย่างมาก พวกเขาดูไม่ออกว่าหลินหยางมีความสามารถมากแค่ไหนและคิดว่าเขาเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง ทว่าเมื่อหลินหยางยกฝ่ามือขึ้นโจมตีกลับก็ทำให้ทั้งสี่ตกตะลึงและรู้สึกขนลุก

"พลังนี้?"

"แย่แล้ว! ถอยเร็วเข้า!"

เฟิงและหั่วร้องอุทานออกมา

ทั้งสี่พากันถอยหลังกลับไปอย่างบ้าคลั่ง

ทว่ากลับไม่ทันเสียแล้ว!

ฝ่ามือของหลินหยางปะทะเข้ามาและเหวี่ยงไปยังพวกเขาอย่างจัง

ทั้งสี่จึงจำเป็นต้องรับมืออย่างจำยอม

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงดังกึกก้องถึงสี่ครั้งดังขึ้นมา

ทั้งสี่กระเด็นลอยออกไปราวกับเม็ดทรายและตกลงกระแทกกับพื้นอย่างแรง จากนั้นก็กระอักเลือดออกมาจำนวนมากและไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

เมื่อสังเกตมองดีๆ หน้าอกของพวกเขาแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ และมีเลือดไหลออกมา ซึ่งดูน่าเวทนาอย่างมาก

"อะไรกัน?" ชายคนป่วยตกตะลึง

พ่อบ้านยืนตัวแข็งทื่อ

ส่วนซูเหยียน สีหน้าที่ตื่นตระหนกกลับหายไปและเข้ามาแทนที่ด้วยสีหน้าที่ดูงุนงง