บทที่ 2034 คุณคิดว่าผมไม่กล้าฆ่า?

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ซูเหยียนก็เบิกตากว้างและมองไปที่หลินหยางอย่างเหลือเชื่อพร้อมกับถอยหลังออกไป

เธอไม่อยากจะเชื่อว่าหลินหยางจะกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา

แต่ตามหลักแล้ว คำพูดเหล่านี้กลับไม่ได้ผิดอะไรเลยสักนิดเดียว!

แต่...กลับพูดออกมาจากปากสามีที่ไม่เอาไหนของเธอ...

ทำให้เธอรู้สึกเหลือเชื่ออย่างมาก!

ซูเหยียนพบว่าผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านั้นดูเป็นเหมือนคนแปลกหน้าสำหรับเธอ

"หลินหยาง คุณ...คุณเป็นใครกันแน่?" ซูเหยียนพูดตะกุกตะกักด้วยความว่างเปล่าในหัว

ขณะนี้เอง เสียงประตูของคฤหาสน์ตระกูลฉินก็ถูกเปิดออก

"ได้โปรดปล่อยลูกชายของผมสักครั้ง ไม่ว่าเรื่องอะไรเรามาพูดคุยกันดีๆ ก็ได้! บนโลกนี้ไม่มีอะไรที่ยากเกินกว่าจะแก้ไขได้ คุณเห็นด้วยไหม?"

เมื่อเสียงนั้นจบลง ประตูสีแดงบานใหญ่ก็ค่อยๆ เปิดออก จากนั้นก็มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากข้างใน

ผู้ที่เดินนำออกมาเป็นชายวัยกลางคนสวมชุดสีน้ำตาล

"พ่อ...."

ชายป่วยตะโกนออกมาอย่างยากลำบาก

ชายวัยกลางคนจ้องมองไปที่ชายคนป่วยอยู่นานก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง "คุณปล่อยลูกชายผมได้ไหม แล้วเรามาเจรจากันอย่างสันติ?"

"เจรจาอะไร?" หลินหยางถาม

"มาพูดเรื่องที่คุณจะปล่อยลูกชายของผม แล้วผมจะปล่อยให้คุณออกไปจากเทียนไห่อย่างปลอดภัยไงล่ะ" ชายวัยกลางคนกล่าว

แววตาของเขาเคร่งขรึมอย่างมาก

เขาเชื่อว่าหลินหยางจะต้องตอบตกลงอย่างแน่นอน

เพราะในมหานครเทียนไห่แห่งนี้ ตระกูลฉินเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่และมีอำนาจมากที่สุด!

ทว่า...หลินหยางกลับส่ายหน้า

"เรื่องราวระหว่างเราไม่มีอะไรให้เจรจา เพราะระหว่างเรามันไม่เท่าเทียมกัน ตระกูลฉินต่างหากที่ควรจะขอร้องผม!" หลินหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

"ผม...ขอร้องคุณ? ? ?"

ทันใดนั้นสีหน้าของชายวัยกลางคนก็เยือกเย็นขึ้นอย่างมาก!

ฉินเหยียนอัน คนอย่างเขาไม่เคยขอร้องใครมาก่อน

"ทำไม? ผมไม่มีคุณสมบัติเพียงพอให้คุณมาขอร้องผมเหรอ?" หลินหยางมองไปยังฉินเหยียนอัน

"ฮึ คนรุ่นใหม่ไฟแรงสินะ! พ่อหนุ่ม คุณเป็นคนชัดเจนดีมาก ผมว่าคุณคงไม่รู้ว่าในชีวิตนี้ผมไม่มีขอร้องใครมาก่อน!" ชายวัยกลางคนกล่าวพร้อมกับหัวเราะอย่างเย็นชา

"ลูกชายของคุณอยู่ในมือของผม ถ้าผมลงมือทำอะไรไป เขาต้องตายอย่างไร้ข้อสงสัยแน่! ผมคิดว่าคุณขอร้องผมจะดีกว่า ไม่งั้นตระกูลฉินของพวกคุณคงไม่มีทายาทสืบสกุลอีกแน่!" หลินหยางกล่าว

"คุณไม่กล้าหรอก ถ้าคุณฆ่าลูกชายของผมไป พวกคุณทั้งสองต้องสังเวยชีวิตให้กับลูกชายของผม! ซึ่งไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย!" ชายวัยกลางคนส่ายหน้า

"ไม่งั้น....เรามาลองดูกัน?" หลินหยางถาม

ชายวัยกลางคนลังเลใจเล็กน้อย

แต่...เขาค่อนข้างเป็นคนแน่วแน่ จากนั้นก็โบกมือขึ้น

ควับ ควับ ควับ ควับ....