บทที่ 2035 อยู่นานไม่ได้

ในความทรงจำของซูเหยียนนั้น หลินหยางเป็นคนที่จริงใจและเป็นคนซื่อสัตย์มาโดยตลอด

แม้ว่าเขาจะถูกแม่ของตัวเองด่าทอว่าเป็นคนไม่เอาไหนและถูกคนรอบตัวเอาแต่หัวเราะดูถูกอยู่บ่อยครั้งก็ตาม ทว่าเขากลับไม่เคยพูดอะไรกลับไปเลยแม้แต่ครั้งเดียว

แต่วันนี้ ภาพที่เธอเห็นหลินหยางนั้นดูตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง!

ผู้ชายคนนี้...เป็นหลินหยาง สามีที่ไม่เอาไหนของเธอจริงๆ อย่างนั้นเหรอ?

ไม่ถูก!

ต้องไม่ใช่แน่ๆ!

สามีของเธอจะมีศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง?

และ...เขายังกล้าฆ่าคนอีกด้วย!

เธอแค่เห็นคนตายก็ตกใจจนแทบเสียสติ แต่เธอกลับไม่เคยเห็นหลินหยางฆ่าใครมาก่อน

"ฆ่าคน หลินหยาง....ฆ่าคน?"

เธอบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับความว่างเปล่าที่อยู่ในหัว

ขณะนี้หลินหยางเสมือนเสือในฝูงแกะ เขากวาดแขนทั้งสองพร้อมกับต่อยหมัดไปยังยอดฝีมือของตระกูลฉินจนพวกเขากระเด็นลอยออกไป

แม้แต่ยอดฝีมือเฟิง หั่ว เหลย เดี้ยนก็สู้เขาไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว! หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป แขนขาของพวกเขาจะต้องหักลงเพราะหลินหยางอย่างแน่นอน แต่ละคนต่างเกลือกกลิ้งไปกับพื้นและยากจะลุกขึ้นมาได้อีก

สีหน้าของฉินเหยียนอันซีดเผือดอย่างมาก

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหลินหยางคนนี้จะน่าสะพรึงกลัวมากขนาดนี้

"นายท่าน! แย่แล้ว! แย่แล้ว! ความสามารถของเขาน่ากลัวมาก ความสามารถระดับเขาเทียบได้กับระดับปรมาจารย์ทางด้านศิลปะการต่อสู้! เราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแน่! !"

หนึ่งในเฟิง หั่ว เหลย เดี้ยนได้กล่าวขึ้นมา

"ปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้?"

แม้ว่าฉินเหยียนอันจะไม่ใช่นักศิลปะการต่อสู้ แต่เขาก็รู้ว่าปรมาจารย์ด้านการต่อสู้น่ากลัวมากขนาดไหน

การที่ปรมาจารย์ด้านการต่อสู้คิดจะฆ่าคนแก่ที่ไม่มีแรงสู้อย่างเขา ถือเป็นเรื่องง่ายดายมาก!

จะอยู่ต่อไปแบบนี้ไม่ได้!

ฉินเหยียนอันรีบหันหลังวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลฉิน

"คิดหนี? ?"

หลินหยางเตรียมจะวิ่งไล่ตาม แต่ขณะนี้เองก็มีมือข้างหนึ่งมาจับแขนของเขาเอาไว้

หลินหยางตกใจและรีบหันไปมอง

กลับเป็นมือของซูเหยียน