บทที่ 2049 ผมจะพาคุณกลับไป

พอได้ยินคำนี้ หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม

แม้ว่าสุสานหลิวเหยียนจะถูกปิด แต่ซากโบราณยังอยู่

หลินหยางไม่รู้ว่าเทพอัคคีมีกำลังที่จะเปิดสุสานหลิวเหยียนออกหรือไม่

ถ้าเขาเข้าไปตรวจสอบด้านในสุสานหลิวเหยียนด้วยตนเอง พอตรวจสอบเบาะแสได้ จะต้องหันหัวหอกมาโจมตีหลินหยางแน่

ถึงอย่างไรข้อสงสัยของหลินหยางนี้ก็ถาโถมมาก เพราะเทพอัคคีไม่ใช่คนโง่

ถ้าทำให้เขาสงสัย เรื่องวุ่นวายจะมากมายแน่นอน

“อี้ฉีหลินล่ะ? ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

หลินหยางเงียบอยู่สักพักหนึ่ง แล้วถามขึ้น

“เขา….ไม่ค่อยไหว….”ธิดาศักดิ์สิทธิ์ลังเลอยู่สักพักหนึ่งแล้วพูดขึ้น

“ไม่ค่อยไหว?หมายความว่ายังไง?”หลินหยางสีหน้าเปลี่ยน รีบเดินรุดหน้ามาถาม“พวกคุณทำอะไรเขา?”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ตกใจกับท่าทางของหลินหยาง จิตใต้สำนึกสั่งให้ถอยหลัง พูดอย่างอึมครึมว่า“คุณอย่ารีบร้อน เขายังมีชีวิตอยู่ ก็แค่….ศีรษะสมองได้รับบาดเจ็บ!”

“ศีรษะสมอง?”

“ท่านอาจารย์เชี่ยวชาญด้านการทำให้เพ้อฝัน สามารถทำให้คนตกอยู่ในห้วงความหลอน แล้วจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามพูดทุกสิ่งที่รู้ออกมาจนหมด วิธีการแบบนี้มหัศจรรย์มาก และก็ได้ผลมาก แต่….จะทำให้ศีรษะสมองคนนั้นได้รับบาดเจ็บ! ท่านอาจารย์ใช้วิธีนี้กับอี้ฉีหลิน อี้ฉีหลินในตอนนี้….”

พอพูดถึงตรงนี้ ธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ

“เร็ว รีบพาผมไปเจออี้ฉีหลิน!”หลินหยางตะคอกขึ้น

“คือ…”

“เร็วสิ!”

หลินหยางดวงตาแดงก่ำ

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ลังเลอยู่สักพักหนึ่ง จึงกัดฟันพูดขึ้นว่า“คุณมากับฉัน!”

พูดจบ ก็พากันออกจากตำหนักใหญ่

หลินหยางรีบตามไป

ไม่นาน ทั้งสองคนก็มาถึงคุกใต้ดิน

“ธิดาศักดิ์สิทธิ์!”ลูกศิษย์ของเกาะเกาะเสินหั่วที่อยู่หน้าคุกใต้ดินรีบทำความเคารพ

“เปิดประตูออก”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ตะคอกขึ้น