บทที่ 2050 คุณเห็นผมเป็นคนโง่เหรอ?

ท่านเทพอัคคีไม่ใช่ว่าเข้าฌานเหรอ? ทำไมจู่ๆถึงได้ออกจากฌานมา?

แล้ว….ทำไมเขาถึงรู้ได้เร็วขนาดนี้ว่าทั้งสองคนมาที่คุก?

“จบละ! ถ้าท่านอาจารย์รู้ว่าฉันพาคุณมาที่นี่ เขาจะต้องเริ่มสงสัย! หมอเทวดาหลิน เร็ว เร็วเข้า รีบออกไปจากที่นี่!”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์รีบดึงหลินหยางออกมาจากด้านในคุก

“เกรงว่าตอนนี้ท่านเทพอัคคีได้สงสัยไปแล้วล่ะ”

หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าสบายใจพูดว่า“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ผมว่าคุณรู้จักเทพอัคคีดีกว่าผม ถึงแม้บางครั้งท่านอาจารย์ของคุณจะรักความชอบธรรม แต่ความเป็นจริงเขาคิดมาก ขี้สงสัย และเป็นคนดื้อรั้นด้วย สิ่งที่เขาต้องการไม่มีทางที่จะเปลี่ยนแปลงได้ และในใจของเขาเมื่อเกิดความสงสัย ก็ยากที่จะลบเลือนออกไปได้!”

“ฉัน….รู้ แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือก! คุณรีบไปเจอท่านอาจารย์กับฉันเถอะ ฟังนะ รอตอนอยู่ตรงหน้าท่านอาจารย์ คุณไม่ต้องพูดอะไร ให้ฉันกับท่านอาจารย์เจรจาหารือกัน ไม่อย่างนั้นชีวิตของฉันกับคุณจะไม่สามารถรักษาไว้ได้เลย!”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดขึ้นอย่างเคร่งเครียด

หลินหยางพยักหน้า

ทั้งสองคนรีบมุ่งหน้าไปทางตำหนักของเทพอัคคี

เวลานี้ เทพอัคคีอยู่ด้านในตำหนัก เทพอัคคีกำลังนั่งดื่มน้ำชาอยู่ด้านบน

เขาสีหน้าราบเรียบ แววตาแฉลบมอง รอทั้งสองคนเข้ามาด้านใน เขาไม่ได้เหลือบสายตามองโดยตรง

“น้อมเคารพท่านอาจารย์!”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เดินมาด้านหน้า แล้วทำความเคารพ

“คุกเข่าลง!”

เทพอัคคีพูดอย่างราบเรียบ