บทที่ 2061 พังแล้ว

หลินหยางได้ฟัง ยิ้มแล้วส่ายหน้าพูดว่า“ถ้าไม่สะดวกที่จะบอก ก็ถือซะว่าผมไม่ได้พูดนะครับ แต่เทพอัคคี ครั้งนี้ลัทธิปีศาจสวรรค์ยื่นมือเข้ามาด้านในเกาะเสินหั่วแล้ว ผมว่าคุณคงไม่ทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนแน่นอน พอดีกับผมมีรอยร้าวกับลัทธิปีศาจสวรรค์อยู่ บางทีพวกเราอาจจะร่วมมือกันจัดการกับลัทธิปีศาจสวรรค์ได้นะ!”

“ร่วมมือ?ไม่จำเป็น! ลัทธิปีศาจสวรรค์กระจอกงอกง่อยนั่น ผมจัดการเองได้ ถ้าครั้งนี้เอาของล้ำค่านั่นของผมกลับมาไม่ได้ ผมจะไปเอาคืนกับพวกมันด้วยตัวของผมเอง! ถ้าพวกมันไม่ให้ ผมจะฆ่าลัทธิปีศาจสวรรค์ให้นองเลือด!”เทพอัคคีตบที่ราวจับ ตะคอกขึ้นด้วยความเดือดดาล

หลินหยางไม่พูดอะไร

คุยเรื่อยเปื่อยกันอยู่สักพักหนึ่ง หลินหยางก็พูดเรื่องรักษาโรคตกค้างให้เทพอัคคีขึ้นมา

เทพอัคคีไม่ได้ปฏิเสธ

หลังจากผ่านการรักษามาหนึ่งวัน ในที่สุดหลินหยางก็ออกมาจากเกาะเสินหั่วได้สักที

เทพอัคคีได้รับการรักษาแล้ว ก็รีบเข้าไปบำเพ็ญฌานทันที แถมยังสั่งกำชับให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปส่งหลินหยางด้วย

หลินหยางพาอี้ฉีหลินมาที่ท่าเรือบนเกาะ

“หมอเทวดาหลิน ฉันส่งเท่านี้นะ ถ้าภายในเกาะมีเรื่องอะไร ฉันจะแจ้งให้คุณทราบทันที!”ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“ครับ คุณระวังตัวด้วย”

หลินหยางพยักหน้า จู่ๆเขาเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ เลยถามขึ้นว่า“ธิดาศักดิ์สิทธิ์ คุณรู้เรื่องเกี่ยวกับดอกบัวขาวล้างโลกไหม?”

ธิดาศักดิ์สิทธิ์สีหน้าแปลกประหลาด ลังเลใจอยู่สักพักหนึ่ง ถึงได้พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า“รู้ไม่เยอะหรอก ในเมื่อมันอยู่ในมือคุณแล้ว คุณสืบเสาะค้นหาเองเลย”