บทที่ 2062 รู้จักสิ่งนี้ไหม?

ความเป็นจริงพวกเว่ยฮั่วไม่ได้เหยียบเกาะเลย

หลินหยางรู้ว่าแนวป้องกันของเกาะเสินหั่วแน่นหนามาก พอเกิดเรื่อง เกาะจะต้องปิดโดยทันที

ด้วยเหตุนี้เขาเลยต้องให้พวกเว่ยฮั่วทำเป็นระเบิดแล้วหนีอย่างรวดเร็ว

เขาไม่ใช่ครั้งแรกที่มาเกาะเสินหั่ว และก่อนหน้านี้ก็ส่งคนมาสอดแนม ทำการตรวจสอบเกี่ยวกับเกาะเสินหั่วแล้ว

ด้วยเหตุนี้หลินหยางเลยหาว่าจุดไหนเป็นจุดที่ละเอียดอ่อนกับเทพอัคคี

จากนั้นทำการระเบิดที่นั่น ซึ่งมันง่ายต่อการทำให้เทพอัคคีกดดันที่สุด

ส่วนพวกเว่ยฮั่วใช้โดรนทิ้งระเบิดระยะไกล ไม่จำเป็นต้องเหยียบเกาะเลย

พวกเขาเพียงแค่ต้องกวัดแกว่งไปมาต่อหน้าคนของเกาะเสินหั่วภายหลังจากการระเบิด เพื่อทำให้คนของเกาะเสินหั่วรู้ว่าพวกเขามีตัวตนจริง

พวกเขาเป็นคนของลัทธิปีศาจสวรรค์ บนร่างกายมีกลิ่นอายของลัทธิปีศาจสวรรค์โดยเฉพาะ สิ่งนี้ไม่สามารถแสร้งแสดงได้

ด้วยเหตุนี้ เลยสามารถเอาหายนะนี้โยนไปให้คนลัทธิปีศาจสวรรค์ได้

ส่วนหลินหยางเองก็มั่นใจในความคิดของเทพอัคคี ว่าจะต้องสงสัยหลินหยางแน่นอน เพราะฉะนั้นเขาเลยสั่งให้ฮั่วเว่ยเป็นคนสุดท้ายที่หนีออกไปจากเกาะเสิ่นหั่วอีกทิศทางหนึ่ง

เมื่อเป็นแบบนี้ก็สามารถสร้างภาพลวงตาได้ว่าเว่ยฮั่วคนของลัทธิปีศาจสวรรค์ขโมยของล้ำค่าไป การที่หลินหยางตกเป็นผู้ต้องสงสัยก็จะถูกล้างจนหมดจด

แผนการทั้งหมดนี้แนบเนียนมาก!

แต่ความเป็นจริงแล้วการที่หลินหยางมาที่เกาะเสินหั่ว ไม่ใช่เพราะจะมาเอาดอกบัวขาวล้างโลกนี้!

จุดมุ่งหมายที่แท้จริงของเขาคือมายุสงครามระหว่างเกาะเสินหั่วกับลัทธิปีศาจสวรรค์

แค่เทพอัคคียอมออกมือ ความกดดันของเมืองเจียงเฉินที่อยู่ทางด้านนี้ก็ลดลงมาก

นี่คือแบบอย่างกลยุทธ์ล้อมเวยช่วยจ้าว

แต่คิดไม่ถึงว่าจะได้ดอกบัวขาวล้างโลกมาโดยบังเอิญ

ครั้งนี้ถือว่าไม่เสียเปรียบ!

บนเครื่องบิน หลินหยางรีบทำการผ่าตัดให้อี้ฉีหลิน เอาดอกบัวขาวล้างโลกออกมาจากท้องของเขา ตามด้วยจัดการบาดแผลให้อี้ฉีหลิน และให้คนของหม่าไห่ดูแล