บทที่ 2068 พระเอกขี่ม้าขาว

"จริงเหรอ?"

หลินหยางหันไปมองยังต้วนเหอและคนอื่นๆ

ต้วนเหอตกใจและรีบยิ้มออกมา "หมอเทวดาหลิน คุณเข้าใจผิดแล้ว! พวกเราเป็นเพื่อนกัน ผมแค่หยอกล้อเธอเล่นเท่านั้นเอง! อย่าเข้าใจผิดอะไรเลยครับ!"

หลินหยางไม่พูดอะไรมากและกล่าวเพียง "ให้เธอลุกขึ้นมา ให้เธอไปแจ้งตำรวจและห้ามพวกคุณทุกคนขยับไปไหนเด็ดขาด! จำคำพูดของผมไว้ว่าห้ามขยับไปไหนเด็ดขาด!"

เมื่อพูดจบหลินหยางก็ก้าวเท้าเดินไปยังฉยงตาว

เมื่อได้ยินคำพูดของหลินหยาง ทำให้ต้วนเหอและคนอื่นๆ ต่างทำสีหน้าลำบากใจอย่างมาก

จิ่นเมี่ยวรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาโดยไม่ลังเล

"พี่ต้วนเหอ! ทำยังไงต่อไปกันดี?"

คนที่อยู่ข้างๆ แสดงสีหน้าโกรธแค้นและกัดฟันกรอด

"ถ้าสารเลวคนนั้นแจ้งตำรวจละก็ ความจริงทั้งหมดจะปรากฏขึ้นแน่ ถึงตอนนี้เราต้องแย่แน่!" ต้วนเหอกล่าวอย่างเคร่งขรึม

"แต่หมอเทวดาหลินห้ามให้เราขยับไปไหนทั้งนั้น! เราจะหยุดยั้งสารเลวคนนั้นได้ยังไง?"

"ฮึ แค่พี่หลินคนเดียว! คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? เรามีกันมากขนาดนี้ไม่เห็นต้องกลัวเขาเลย! เตรียมลงมือเลย!"

ต้วนเหอกล่าว

เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอเทวดาหลินมาก่อน แต่ก็ไม่ค่อยรู้จักเขาดีเท่าไร!

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าจะได้มาเจอหมอเทวดาหลินเข้าที่นี่!

เมื่อนึกถึงแววตาและน้ำเสียงของหมอเทวดาหลินเมื่อสักครู่ ทำให้เขารู้สึกไม่พอใจขึ้นมา

ปัดโธ่ อย่างมากก็แค่ต่อสู้กับเขาสักตั้งหนึ่งเท่านั้น! ตัวเองมีคนเยอะขนาดนี้ ต่อให้สู้เขาไม่ได้ แต่แค่ได้ลงมือจัดการเขาได้สักหน่อยก็พอแล้ว!

ต้วนเหอครุ่นคิดอยู่ในใจ

เขาไม่รู้เลยว่าความคิดของเขาไร้เดียงสาและเข้าข้างตัวเองมากแค่ไหน

และขณะที่คนเหล่านี้กำลังตัดสินใจและเตรียมตัวไปแย่งชิงโทรศัพท์ของจิ่นเมี่ยวนั้น

ตู้ม!

พื้นดินเกิดสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง

ทุกคนต่างเบิกตากว้างและมองไปทางนั้น

จากนั้นก็เห็นว่าหลินหยางต่อยหมัดไปยังฉยงตาว

ฉยงตาวพลิกตัวเพื่อหลบทำให้หมัดนั้นกระแทกกับพื้นและทำให้เกิดรอยแยกของพื้นดินอีกครั้ง

"ดาบปีศาจสวรรค์!"