บทที่ 2102 ทำลายค่ายกล

กู่เหลียนตกตะลึง

จากนั้นก็เห็นหลินหยางก้าวเท้าเดินไปยังค่ายกลดาบนั้น

เขาหยิบเข็มเงินออกมาพร้อมกับปักไปที่ร่างกายของตัวเอง

เขาฝังเข็มขณะที่กำลังก้าวเท้าเดินไป

เพียงไม่กี่เข็มก็ทำให้ร่างกายของหลินหยางปะทุพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

พลังนี้เหมือนคลื่นลูกใหญ่ที่พวยพุ่งขึ้นในทันใด มันดูน่าเกรงขามและยิ่งใหญ่

กู่เหลียนถูกพลังคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เธอหายใจอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเธอจะไม่เคยฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ แต่เธอก็เติบโตมาในหมู่บ้านกู่เจี้ยนและได้รู้จักกับยอดฝีมือที่แข็งแกร่งหลายคน

อย่างไรก็ตาม เธอไม่เคยรู้สึกถึงพลังออร่าที่หลินหยางปล่อยออกมามาก่อน!

แม้แต่พ่อของเธอเอง...ก็ไม่เคยมีพลังออร่านี้!

หลังจากที่หลินหยางฝังเข็มให้ตัวเองเสร็จแล้ว เขาก็ยืนอยู่หน้าค่ายกลดาบว่านเซี่ยวโยวหลัวเทียน

เขามองไปที่ค่ายกลดาบพร้อมกับหันศีรษะและพูดด้วยเสียงต่ำ "คุณกู่ คุณรอผมอยู่ที่นี่! อย่าเข้ามาหาผมเด็ดขาด! เข้าใจไหม"

"แต่..." กู่เหลียนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เห็นว่าหลินหยางได้ก้าวขึ้นไปบนค่ายกลดาบนั้นแล้ว!

เธอหายใจแรงและกำลังจะพูดออกไป

แต่จู่ๆ หลินหยางก็ตะโกนออกมา

วูบ!

พละกำลังในร่างกายของเขาเข้าปกคลุมอยู่ในรอยแตกของแผ่นดินราวกับน้ำท่วม

และในเวลาเดียวกัน กลไกกับดักที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นก็ถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง และดาบยาวสีเขียวเข้มจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากกลไกกับดักอีกครั้งและลอยขึ้นไปบนฟ้าอยู่เหนือศีรษะของหลินหยาง

คำว่า 'ดาบ' ขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

"หมอเทวดาหลิน ระวัง!" กู่เหลียนตะโกนอย่างร้อนใจ

ในวินาทีถัดมา ดาบยาวสีเขียวเข้มเหล่านั้นได้กะพริบแสงดาบที่น่าสะพรึงกลัว และพร้อมที่จะปลดปล่อยพลังของดาบออกมา

แต่ในขณะนี้หลินหยางกลับยกมือขึ้นทันที และเขย่าดาบยาวสีเขียวเข้มในอากาศ

ทันใดนั้น คมมีดของดาบยาวทั้งหมดก็สั่นสะท้าน

กู่เหลียนตกตะลึงและรีบเงยหน้าขึ้น

จากนั้นเธอก็ตระหนักได้ว่าดาบอันแหลมคมที่ลอยอยู่ในอากาศนั้นถูกห่อหุ้มด้วยพละกำลังอันหนาแน่นจำนวนมาก