บทที่ 2101 คอยดูผมนะ

จากนั้นคนของหมู่บ้านกู่เจี้ยนต่างวิ่งตามกู่ห้าวออกไปด้วยสีหน้าท่าท่าตื่นตระหนกอย่างมาก

"เกิดอะไรขึ้น?" เซวียนเซินแสดงสีหน้างุนงง

"อาจารย์ ดูเหมือนว่าจะเกี่ยวข้องกับเขตต้องห้าม" ลูกศิษย์ที่อยู่ข้างๆ กล่าว

"เขตต้องห้าม? หรือว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหมอเทวดาหลิน?"

เซวียนเซินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกระซิบ "เร็วเข้า! ไปดูกัน!"

"ครับ!"

ผู้คนจำนวนมากต่างมุ่งหน้ามายังที่พักของกู่ห้าว

กู่ห้าวแสดงสีหน้าเคร่งขรึมและก้าวเท้าเดินเข้าไปในห้องของตัวเอง

ห้องของเขาสะอาดเอี่ยมและทุกวันจะมีคนเข้ามาทำความสะอาดอยู่สม่ำเสมอ

ในขณะนี้ ของตกแต่งทั้งหมดในบ้านยังคงเหมือนเดิมเหมือนตอนที่เขาออกไปโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เลย

กู่ห้าวกวาดสายตามองไปรอบๆ พร้อมกับหันไปถาม "มีคนเห็นคุณหนูเข้ามา แล้วมีใครเห็นคุณหนูเดินออกไปบ้าง?"

"ไม่มีใครเห็นคุณหนูเดินออกมาครับ"

"ออกไปให้หมด จากไม่มีคำสั่งของฉัน ห้ามให้ใครเข้ามาเด็ดขาด!"

"ครับ!"

ทุกคนต่างออกไป จากนั้นประตูก็ถูกปิดลง

กู่ห้าวเห็นเข้าก็รีบวิ่งไปที่ตู้ข้างเตียงทันทีพร้อมกับเปิดออกเพื่อรื้อเสื้อผ้าที่อยู่ข้างในออกมา แต่กลับพบว่าเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้กลับรกไม่เป็นระเบียบ

แน่นอนว่า! เสื้อผ้าเหล่านี้ถูกขยับโยกย้ายก่อนหน้านี้!

กู่ห้าวโกรธมากพร้อมกับรีบยกเสื้อผ้าออกและจากนั้นก็ถอดแผ่นไม้ที่อยู่ข้างหลังออกและเผยให้เห็นผนังที่อยู่ข้างใน

เขากดปุ่มบนผนังสองสามครั้ง และในชั่วพริบตาช่องที่ซ่อนอยู่ในผนังก็เปิดออก และทางเดินกว้างยาวหนึ่งเมตรก็ปรากฏขึ้นต่อหน้ากู่ห้าว

เขาเอื้อมมือไปคลำผนังทางเดิน และมีฝุ่นเปื้อนนิ้วมือติดมาเล็กน้อย

เมื่อมองไปที่ฝุ่นบนนิ้วมือของเขา กู่ห้าวก็เข้าใจทุกอย่างทันที

ต้องมีคนเคยมาที่นี่แน่!

"สารเลว!"