บทที่ 2127 นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ

"เกิดอะไรขึ้น?" น้ำเสียงของธิดาศักดิ์สิทธิ์หยุดชะงัก

"เมื่อกี้คุณบอกว่า...พวกคุณจะถึงที่ไหนนะ?" หลินหยางถาม

"ทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปด มีอะไรเหรอ?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์ถามด้วยความแปลกใจ

หลินหยางรีบวิ่งไปที่ห้องทำงานข้างๆ ด้วยสีหน้าตึงเครียดพร้อมกับเปิดแผนที่ในคอมและไม่นานก็เจอกับทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปด

เวลาผ่านไปเขาก็นึกอะไรขึ้นมาได้และกล่าวด้วยสีหน้าเกรี้ยวกราด "ไป! คุณรีบหนีจากกองกำลังของเทพอัคคีให้เร็วที่สุดและหนีไปให้ไกลที่สุด! !"

"หมอเทวดาหลิน เกิดอะไรขึ้น?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์กระซิบถามเมื่อรู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

"จากลัทธิปีศาจสวรรค์ควรจะใช้ทางหลวงหมายเลขสามแปดเก้าเพื่อเดินทางกลับเกาะเสินหั่ว แม้ว่าเดินทางผ่านทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปดจะไม่ได้แปลกอะไร แต่แน่นอนว่าถนนเส้นนี้ไม่ใช่ทางเลือกอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน!" หลินหยางกล่าว

"แต่รถจอดอยู่ที่ทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปด หากเราต้องนั่งรถกลับไปก็ต้องเดินทางด้วยเส้นทางนี้!" ธิดาศักดิ์สิทธิ์กล่าวด้วยความงุนงง

"คุณไม่คิดเหรอว่าทำไมต้องมาจอดรถที่ทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปด?" หลินหยางจ้องมองแผนที่ในคอมขณะกล่าวออกไปอย่างเกรี้ยวกราด

"ทำไม?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์ถามขึ้นทันที

"เหตุผลง่ายมาก! ทางหลวงหมายเลขสามเจ็ดแปดไม่เพียงมุ่งหน้าไปยังเกาะเสินหั่ว แต่ยังสามารถมุ่งหน้ามาที่เจียงเฉินได้อีกด้วย!" หลินหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

เมื่อพูดจบ สีหน้าของธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็เปลี่ยนไปและดวงตาของเธอก็หดลง!

หลินหยางหมายความว่ายังไง เธอรู้ดีเต็มอก!

"หรือว่า...อาจารย์เขา..."

"รีบหนีไปเร็วเข้า!"

หลินหยางกล่าวอย่างร้อนใจ

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ตัวสั่นและยังคิดจะพูดอะไรแต่ขณะนี้เองเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

"ธิดาศักดิ์สิทธิ์ คุณกำลังคุยโทรศัพท์กับใครเหรอ?"

"อาจารย์? ฉัน...ฉันไม่ได้คุยกับใคร...."

ธิดาศักดิ์สิทธิ์รีบกล่าว

จากนั้นเสียงในสายก็ขาดไป ราวกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ตัดสายทิ้งยังไงยังงั้น